บทที่ 2557

สายตาของเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างจ้องอยู่บนใบหน้าฟู่จาวหนิงตลอด

สายตาของเขา...

มีความรังเกียจและชิงชัง

สายตาเช่นนี้ ฟู่จาวหนิงคุ้นเคยมาก

อาจารย์คนนั้นในอดีตก็มองนางแบบนี้

ตอนนั้นนางไม่เข้าใจมาตลอด ว่าตนเองไปผิดใจอะไรกับเขา

ตอนนี้พอเห็นสายตาแบบนี้ของเจ้าลัทธิเทพทำลายล้าง ฟู่จาวหนิงจู่ๆ ก็ยืนยันออกมาเรื่องหนึ่งในตอนนี้

เจ้าลัทธิเทพทำลายล้าง เป็นไปได้มากว่าจะเป็นอาจารย์คนนั้น!

เขาอาจจะเคยข้ามภพไป หรือไม่ก็ เป็นอาจารย์ของนางนี่ล่ะ ที่ข้ามภพมาที่นี่

"ถังเฉิงฮุย?"

ฟู่จาวหนิงขานชื่อนี้ออกมา

เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างม่านตาหดลง

ฟู่จาวหนิงจึงยืนยันแล้ว

ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

อาจารย์คนนั้น ชื่อว่าถังเฉิงฮุย

แต่ไม่รู้ว่าถังเฉิงฮุยข้ามภพมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อไร กลายมาเป็นเจ้าลัทธิเทพทำลายล้าง

เส้นเวลานี่นางเองก็ไม่ชัดเจนเอาเสียเลย

แต่ถังเฉิงฮุยกลับทนไม่ไหวแล้ว เขาเบิกตาโพลงมองฟู่จาวหนิง แล้วลมหายใจก็ขาดห้วงไป

จงเจี้ยนนั่งยองลงสำรวจ เงยหน้าบอกกับพวกเขาว่า "เขาตายแล้ว"

นี่ไม่มีทางรอดแล้วจริงๆ

ทนลมหายใจเฮือกสุดท้ายมาได้นานขนาดนี้ก็ทำให้ตกตะลึงมากแล้ว

ซืออวี๋ชิงจวินเดินเข้ามา มองฟู่จาวหนิง ถามว่า "เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างชื่อว่าถังเฉิงฮุยหรือ?"

ฟู่จาวหนิงสีหน้าไม่เปลี่ยน "ข้าไม่รู้ ข้าก็แค่รู้สึกว่าเขาหน้าคุ้นมากเท่านั้น"

ไม่รู้หรือ?

ซืออวี๋ชิงจวินไม่เชื่อคำพูดนาง

เขาเองก็รู้สึกว่าฟู่จาวหนิงบางครั้งก็ดูลึกลับ มองไม่ค่อยจะออกนัก

เพียงแต่เซียวหลันยวนปกป้องนางมาก ไม่ยอมให้เขาได้ถามอะไรเท่าไร เหมือนตอนนี้ที่เขาถามขึ้นมา เซียวหลันยวนก็เข้าประคองฟู่จาวหนิง "หนิงหนิงเหนื่อยหรือยัง? ข้าประคองเจ้าขึ้นไปพักบนรถม้านะ"