บทที่ 279

ยิ่งไปกว่านั้น ยังคิดว่าเขาอายุยังไม่ถึงสามสิบก็คงตายไปแล้วด้วย แม้ตอนนี้อ๋องเจวี้ยนจะเพิ่งยี่สิบต้นๆ แต่ดูจากที่อายุน่าจะสั้น ใครก็ล้วนจำเขาไม่ได้

ตอนนี้เขากลับปรากฎตัวออกมาแล้ว！

ยิ่งไปกว่านั้นยังออกไปล่าสัตว์ด้วย นี่อธิบายว่าร่างกายเขาไม่มีปัญหาแล้วใช่ไหม?

หรือว่าอ๋องเจวี้ยนรักษาตัวดีแล้ว จึงกลับมาเมืองหลวงเพื่อแบ่งสิทธิ์อำนาจหรือ?

หากอ๋องเจวี้ยนคิดจะชุบเลี้ยงขั้วอำนาจของตนเองขึ้นมาบ้าง สถานการณ์ในเมืองคงถูกทำลายลงแน่ พวกเหล่านี้คงต้องดูแล้วว่าจะยืนอยู่ฝ่ายไหน

จ้าวเฉินกับโหวอาวุโสอี้น้อยเดิมทีก็ถือเป็นคนที่อยู่ในกลุ่มศูนย์กลางอำนาจด้วย แน่นอนว่าคนมากมายรู้จุดนี้

"คารวะอ๋องเจวี้ยน"

จ้าวเฉินกับโหวอาวุโสน้อยในใจไม่ค่อยยินดีนัก แต่ตอนนี้ทำได้เพียงก้มหัวให้อ๋องเจวี้ยนไปก่อน

พวกของลู่ทงก็ถลึงตาโต

ฮ่าๆๆ！

อย่างนี้นี่เองหรือ? จู่ๆ ในใจก็รู้สึกดีสุดๆ ขึ้นมาเลยไหม?

ที่แท้อ๋องเจวี้ยนพอปรากฎตัวก็สะกดจ้าวเฉินกับโหวอาวุโสน้อยอี้ได้เลยหรือ? แล้วพวกเขาจะต้องกลัวอะไรกันอีก อ๋องเจวี้ยนอยู่ฝ่ายลูกพี่หนิงของพวกเขานะ！

"เจ้งหยาง อ๋องเจวี้ยน"

ลู่ทงกำลังสะกินเจิ้งหยางจะพูดกับเขา แต่เสียงของเจียงอวี้ก็ดังขึ้นมา

"อ๋องเจวี้ยน พวกเราได้ที่หนึ่ง พวกเราเองก็ถือว่าได้สายตาของท่านมา ดังนั้นรางวัลที่หนึ่งนี้จึงเป็นของท่าน"

มีคนอดโห่ร้องขึ้นมาไม่ได้

"อันดับหนึ่งสามารถนัดคุณหนูคนใดก็ได้ในนี้ ยิ่งไปกว่านั้นคนทั้งหมดก็ห้ามเผยแพร่ข่าวลือออกไปอีกด้วย อ๋องเจวี้ยน ท่านคิดจะนัดคุณหนูคนใดออกไปเที่ยวหรือ?"

คนทั้งหมดตื่นเต้นกันขึ้นมา

ใจของหลินหว่านซินเต้นเร็วขึ้นมา ดวงตานางแฝงไว้ด้วยอารมณ์ มองไปที่อ๋องเจวี้ยน

ไม่ใช่นางหรอกหรือ?

"อ๋องเจวี้ยน ข้า"