บทที่ 370

"ได้ยินว่าหมอเทวดาหลี่ออกไปรับท่านหญิงอวิ๋นเหยาที่นอกเมืองแล้ว ท่านหญิงอวิ๋นเหยาไม่ใช่บอกว่าพาเพื่อนกลับมาด้วยหรือ? ยิ่งไปกว่านั้นเพื่อนนางคนนั้นยังป่วยเป็นโรคประหลาดด้วย ครั้งนี้เห็นว่ามาเมืองหลวงของเราเพื่อรักษานี่"

หงจั๋วเองก็กำลังพูดเรื่องนี้กับเฝิ่นซิง

พวกนางเพียงไม่นานก็ได้ยินว่าท่านอ๋องก็จะออกนอกเมืองไปรับท่านหญิงอวิ๋นเหยาแล้ว

สองสาวใช้พอได้ยินเรื่องนี้ ในใจก็รู้สึกไม่ชื่นมื่นนัก

"ถ้าหากไม่มีพระชายาของพวกเรา แล้วท่านอ๋องออกไปรับท่านหญิงอวิ๋นเหยาที่นอกเมืองอย่างเอาใจใส่เช่นนี้ พวกเราก็คงดีใจอยู่หรอก ก่อนหน้านี้ท่านอ๋องไม่เคยเอาใครมาไว้ในใจเลย แต่ก่อนท่านหญิงอวิ๋นเหยาบอกให้เขาทำอะไรเขาก็ไม่เคยจะฟังเลยนี่นะ"

แล้วทำไมหลังจากท่านอ๋องแต่งงาน ถึงกลับดูเอาใจใส่รู้ใจกว่าแต่ก่อนขึ้นมากัน?

"ใช่ไหมล่ะ? ตอนนี้ท่านอ๋องมาเอาใจท่านหญิงอวิ๋นเหยาเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องดีเลยนะ มีพระชายาของพวกเราอยู่แล้วแท้ๆ เขาทำไมถึงทำเช่นนี้อีก?"

เฝิ่นซิงถอนใจ

"พวกเราตามไปดีไหม?"

หงจั๋วกระโดดตัวขึ้นมมา

"แต่ท่านอ๋องไม่ได้กำชับให้พวกเราตามไปนี่" เฝิ่นซิงงงงัน

หงจั๋วไม่ค้านอะไร "ข้าไปข้าไป บางทีท่านอ๋องคงไม่ปฏิเสธข้า บอกไปว่าจะไปรับท่านหญิงอวิ๋นเหยา ถ้าท่านหญิงต้องการให้ช่วยอะไร ข้าเป็นสาวใช้ก็คงสะดวกขึ้นหน่อย!"

และนางก็อยากจะไปดูเหมือนกันว่าท่านอ๋องจะทำตัวรุ่มร่ามไหม!

หงจั๋วรีบร้อนพุ่งตัวออกไป อ๋องเจวี้ยนขึ้นรถม้าไปแล้ว

ถ้าเป็นแต่ก่อน หงจั๋วคงไม่กล้าขึ้นรถม้าคันเดียวกับท่านอ๋องแน่ แต่ครั้งนี้นางไม่สนอะไรแล้ว พุ่งตัวเข้าไปทันที

"ท่านอ๋อง ข้าน้อยไปด้วยได้หรือไม่? ท่านอ๋องมีอะไรก็สามารถกำชับข้าน้อยได้เลย!"

ชิงอีกับทหารอีกหลายคนก็งงงันไปแล้ว

หงจั๋วจะทำอย่างไรล่ะ?

นี่ก็ร้ายกาจจริงๆ

ชิงอีกำลังจะบอกว่าท่านอ๋องคงไม่เห็นด้วย ก่อนหน้านี้นอกจากไป๋ซวงกับจินเสวี่ยแล้ว เมื่อไรกันที่ได้เห็นท่านอ๋องพาสาวใช้ไปด้วย?

แต่เขายังไม่ทันพูดออกมา ก้ได้ยินท่านอ๋องเอ่ยขึ้นว่า

"ขึ้นมา"