บทที่ 381

การเดิมพันการพนันพ่ายแพ้จนบ้านล้มละลายได้เลยทีเดียว

"ลุงฟางเองกว่าจะต่อสู้จนเป็นกิจการเช่นปัจจุบันนั้นไม่ง่ายเลย ข้าเคยได้ยินฟางซือฉิงพูดว่า ก่อนหน้านี้ลุงฟางเองทำไร่ทำนาด้วย แล้วยังขึ้นเหนือลงใต้ทำการค้า เจอกับการปล้นชิง ตกเขาลงน้ำลงห้วย ลำบากมากไม่น้อยจึงมีบ้านและที่ดินเช่นปัจจุบัน"

"ใช่ๆๆ"

"ดังนั้นต้องปกป้องกิจการที่บ้านให้ดี จะมาพ่ายแพ้ลงง่ายๆ ไม่ได้"

เศรษฐีฟางฟังพลางพยักหน้า

จะว่าไปก็แปลก ฟู่จาวหนิงกับฟางซือฉิงรุ่นราวคราวเดียวกัน แต่ตอนที่นางพูดเช่นนี้กับเขา เขาไม่ได้มองนางเป็นสาวน้อยคนหนึ่งเลย และไม่รู้สึกเลยว่าคำพูดที่นางอายุเพียงเท่านี้มาพูดกับเขาจะดูไร้สาระ แต่กลับรู้สึกว่ามีเหตุมีผล

"จาวหนิง เจ้าพูดมาถูกต้อง ลุงฟางจะฟังเจ้านะ"

เศรษฐีฟางรู้สึกว่าฟู่จาวหนิงเองก็มองตนเองเป็นครอบครัวแล้วจริงๆ

ให้ลูกสาวเป็นเพื่อนเป็นพี่น้องกับฟู่จาวหนิง เขาวางใจมาก

ยิ่งไปกว่าฟู่จาวหนิงยังมีนิสัยดีมากอีกด้วย นางไม่ได้เปลี่ยนท่าทีต่อซือฉิงหรือพวกเขาเพียงเพราะตนเองกลายเป็นพระชายาอ๋องเจวี้ยนไปแล้วเลย ไม่ได้ทำตัวสูงส่ง แต่นิสัยกลับยังดีขึ้นกว่าเดิมด้วย ใจกว้างและจริงใจขึ้นมาก

เศรษฐีฟางเลือกหินมาก้อน พอเขาลุยเองก็มือเติบขึ้นมา เลือกหินมาก้อนเขื่อง จ่ายไปห้าร้อยตำลึง

"จะทำกำไลให้เจ้ากับซือฉิง ข้าเลือกเล็กไม่ได้"

เศรษฐีฟางหัวเราะ ให้นางมาดูผาดหนึ่ง "จาวหนิงเจ้าลองดู ก้อนนี้ที่ลุงเลือกมาเป็นอย่างไร?"

อันที่จริงเมื่อครู่ตอนที่เขาลังเลระหว่างหินสามก้อน ฟู่จาวหนิงก็เลือกหินก้อนกลางให้เขา ตอนนี้พอได้ยินเขาถาม นางก็พยักหน้า "ข้าว่านี่ใช้ได้"

"ฮ่าๆๆ เช่นนั้นก็ได้แน่นอน ข้าเห็นว่าเจ้าเป็นหญิงสาวนำโชค พอเข้ามาก็เลือกก้อนี่ดีไป การฟังเจ้าจะต้องไม่ผิดพลาดแน่"

เศรษฐีฟางซื้อหินก้อนนี้

"ได้ราคา ได้ราคาอีกแล้ว！"

คนที่ตัดหินตัดจนเหงื่อออกจางๆ แต่ตอนที่เห็นมรกตสีเขียวเท่าเม็ดถั่วในมือ เขาก็ตื่นเต้นขึ้นมาจนไม่รู้สึกเหนื่อย