บทที่ 384

ฟู่จาวหนิงดูอาการให้ฮูหยินฟางเรียบร้อย ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ จึงจ่ายรายการยาให้นางสองอย่าง

"ป้าฟาง อันนี้คำรายการยากิน แล้วก็อันนี้สำหรับใช้ภายนอก วัตถุดิบยาหามาจนครบแล้วต้มเป็นน้ำ ปล่อยให้อุ่นแล้วนำมาล้างส่วนที่เป็นโรค แล้วก็เสื้อผ้าน้อยที่แนบกับร่างกายต้องต้มน้ำลวกเสียหน่อย เปลี่ยนทุกวัน ต้องระวังเรื่องความสะอาด ไม่กี่วันก็จะดีขึ้น"

ฟู่จาวหนิงกำชับอย่างละเอียด "แต่ว่าต่อให้ไม่คันแล้ว ความสะอาดของแต่ละคนก็ยังต้องรักษาเอาว้ด้วย ตอนที่ระดูมาผ้าระดูก็ต้องเปลี่ยนอย่างระมัดระวังด้วย"

ฮูหยินฟางพยักหน้าไม่หยุด

"ซือฉิง เจ้าก็จำไว้ด้วยนะ ฟังคำพูดของจาวหนิงเอาไว้"

"แล้วก็ ไม่ใช่แค่ตนเองต้องดูแลเรื่องความสะอาด ท่านเองก็กำชับลุงฟางให้ระวังเรื่องความสะอาดของตนเองด้วย..."

"ทำไมล่ะ?" ฟางซือฉิงไม่ค่อยเข้าใจ ถามขึ้นมาด้วยสัญชาตญาณ

ฮูหยินฟางหน้าแดงขึ้นอีกครั้ง

"จาวหนิง เจ้าบอกมา บอกมาเร็ว"

ฟู่จาวหนิงรู้สึกเขินๆ นี่เป็นความเคยชินของหมอ ที่ต้องพูดอะไรที่ควรพูดออกมาให้หมด

รอจนนางอธิบายกับฟางซือฉิง หน้าของฟางซือฉิงเองก็แดงจนเหมือนเลือดไหลซิบ

"เรื่องเหล่านี้เกี่ยวข้องกับร่างกายตนเองอย่างใกล้ชิด ต้องรักตนเอง ดังนั้นก็ควรจะสนใจในจุดที่ต้องสนใจ" ฟู่จาวหนิงมองท่าทางหน้าแดงเป็นลูกตำลึงของฟางซือฉิง ก็อดหยิกแก้มนางขึ้นมาไม่ได้

สัมผัสมือดีอยู่นะ

ฮูหยินฟางมองพวกนาง หัวเราะขึ้นมา

นางรู้สึกว่าลูกสาวมีฟู่จาวหนิงเป็นเหมือนพี่สาวน้องสาวคนหนึ่งเช่นนี้ช่างดีเสียเหลือเกิน

ตอนนี้นางยิ่งชอบฟู่จาวหนิงมากขึ้น

ฟางซือฉิงพาคนใช้เข้ามา ส่งฟู๋จาวหนิงไปหาผู้เฒ่าหวางทางนั้น

และก็อยู่ห่างจากหมู่บ้านระยะหนึ่งจริงๆ ที่ตีนเขา มีเรือนน้อยหลังหนึ่งที่ทำขึ้นจากดินเหลืองหญ้าบด คลุมหลังคาด้วยฟาง ด้านนอกมีรั้วไม้ไผ่ล้อมไว้ ปลูกผักกับถั่วฝักยาวไว้บางส่วน