บทที่ 419

"วันนี้แค่เจ้าพักในหอจันทร์หยาดนี้สักคืน อ๋องเจวี้ยนจะยอมรับคำขอหย่าจากเจ้าเอง"

ที่แท้นี่คือเป้าหมายหลักของนางสินะ

ให้นางค้างคืนที่หอจันทร์หยาดนี้คืนหนึ่งหรือ?

ดูแล้วถ้านางรับปากจริง วันนี้ตอนกลางคืนหอจันทร์หยาดแห่งนี้น่าจะมีเรื่องอะไรรอนางอยู่สินะ

"ข้ารู้สึกว่า แผนการนี้ของเจ้าเดิมทีก็ดูดีมากอยู่" ฟุ่จาวหนิงจู่ๆ ก็ยิ้มขึ้นมา

"เดิมที?"

"ถูกต้อง เดิมทีก็ดูดีมากอยู่ เพียงแต่ข้าคิดไม่เข้าใจ ทำไมเจ้าต้องดึงอันห่าวเข้ามา"

ฟู่จาวหนิงคิดจุดนี้ไม่เข้าใจ

ซ่งอวิ๋นเหยางงงัน

"ข้ามาเจอหลินอันห่าวอย่างบังเอิญจริงๆ และช่วยเหลือนางไว้พอดี แน่นอน หลังจากพานางมาที่หอจันทร์หยาดข้าก็เพิ่งนึกออกว่าสามารถใช้นางเพื่อให้เจ้ามาตามนัดได้เร็วขึ้น ไม่เช่นนั้นเจ้าอาจจะไม่มาก็ได้นี่?"

ฟู่จาวหนิงพอได้ยินนางพูดเช่นนี้ก็รู้ว่านางไม่ได้พูดความจริง

จนกระทั่งนางค่อยๆ รู้สึกว่าร่างกายตนเองเริ่มร้อน ฟู่จาวหนิงถึงนึกออก ซ่งอวิ๋นเหยายังมีวิธีการมากกว่าที่นางคิดเอาไว้

สายตานางกวาดไปยังเตาเหล่านั้น

เมื่อครู่ตอนที่เพิ่งเข้ามานางก็ลองดมดูอย่างละเอียดแล้ว ในนี่ไม่มีกลิ่นหอมประหลาดอะไร

แต่ว่าตอนนี้นางพบว่าหลังจากที่นางติดกับถึงเพิ่งจะรู้สึก ว่านี่น่าจะเป็นของที่ซ่งอวิ๋นเหยาได้รับมาจากสถานที่อื่น

นางตอนนี้ร่างกายค่อยๆ เริ่มร้อนขึ้น จิตใต้สำนึกก็เริ่่มเลือนราง ใบหน้าพี่น้องตระกูลซ่งเบื้องหน้าก็เริ่มโยกไหวขึ้นมา

เก้าอี้นี้ที่นางนั่ง คือเก้าอี้ที่หลินอันห่าวนั่งไปเมื่อครู่

พอเห็นสภาพนางเช่นนี้ ซ่งหยวนหลินดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมา