บทที่ 425

"ใครก็ได้ มาช่วยกันเร็ว!"

"ให้ตายเถอะ แม่นางหลี่จริงๆ"

ตอนนี้คนของหอจันทร์หยาดล้วนรู้แล้วว่าเรื่องนี้ไม่ถูกต้อง น่าจะเกิดเรื่องอะไรผิดพลาดขึ้นแล้ว

พวกเขารีบเก็บกวาดกันมือไม้เป็นระวิง แต่ว่าคนที่ยังไม่ใส่เสื้อผ้าสองคนกลับยังล่อนจ้อนอยู่

คนที่นำคนกลุ่มแรกเข้ามาเป็นหญิงสาวที่สวยงามมากคนหนึ่ง และนี่คือเจ้าของหอจันทร์หยาดนั่นเอง ฮูหยินหรงเยว่

"อ๋องเจวี้ยน!"

นางรีบเดินเข้ามาเบื้องหน้าเซียวหลันยวน คิดจะพูดอะไร แต่เซียวหลันยวนก็ไม่มองนางตรงๆ เลย

"อ๋องเจวี้ยน ท่านเอาองครักษ์เงามังกรมาล้อมหอจันทร์หยาดของข้าอย่างไม่มีเหตุผล นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน?"

เมื่อครู่นี้ เพิ่งจะส่งสัญญาณออกไปครู่เดียว องครักษ์ที่เคร่งขรึมกลุ่มหนึ่งก็เข้ามาปิดล้อมหอจันทร์หยาดเอาไว้แล้ว

"ค้นหาให้ข้า!"

เซียวหลันยวนสั่งการออกไป! องครักษ์เงามังกรเหล่านั้นก็พุ่งออกไปทันที ค้นหาในหอจันทร์หยาดขึ้นอย่างรวดเร็ว

"อ๋องเจวี้ยน ข้าทางนี้ก็ต้องทำการค้า พิธีพิถันเรื่องความปลอดภัย เงียบสงบ ตอนนี้ในหอยังมีแขกคนสำคัญอีกตั้งมากมาย แล้วท่านทำเช่นนี้จะให้ข้าไปอธิบายกับเหล่าแขกลูกค้าสำคัญอย่างไรกัน?"

ฮูหยินหรงเยว่ในใจก็ร้อนรนขึ้นมาก

นางคิดไม่ถึงว่าตนเองที่คิดแค่จะช่วยเหลือซ่งอวิ๋นเหยานิดหน่อย ผลลัพธ์จะลามไปขนาดนี้

ยิ่งไปกว่านั้น แล้วฟู่จาวหนิงที่ควรจะอยู่ในศาลาล่ะ?

"ที่นี่ มีใครที่สำคัญกว่าข้าอีกหรือ? ให้เขาเดินออกมาเลย"

เซียวหลันยวนน้ำเสียงช้าลง เขาพูดประโยคนี้ออกมา ก็ทำเอาฮูหยินพรงเยว่พูดไม่ออก

ที่นางพูดว่าลูกค้าคนสำคัญ แน่นอน ที่นี่จะมีใครที่สำคัญกว่าเขาอีก?

"แต่ว่าท่านอ๋อง ท่านต้องให้เหตุผลกับข้า ในอดีตองค์จักรพรรดิให้ป้ายทองเลี่ยงความตายกับข้ามาชิ้นหนึ่ง และเอ่ยขึ้นว่า ในเมืองหลวงนี้จะปกป้องความสงบของหอจันทร์หยาดไปชั่วนิรันดร์"

ฮูหยินหรงเยว่เปิดหอจันทร์หยาดที่นี่ แน่นอนว่าต้องมีที่พึ่งอยู่บ้าง

ตอนนี้นางจึงกล้าพูดเช่นนี้กับอ๋องเจวี้ยน

"เหตุผลหรือ?"

อ๋องเจวี้ยนเหลือบมมองนางผาดหนึ่ง "ยกองค์จักรพรรดิขึ้นมาเลยหรือ? ข้าตอนนี้บอกว่าจะให้เจ้าตายแล้วหรือยัง? ถ้ายังไม่ตาย ก็ไม่ต้องมาพูดไร้สาระ"