บทที่ 444

"นี่เป็นสิ่งที่ท่านพ่อมอบให้ เขาเรียกมันว่าหินนภา หายากอย่างมาก"

"หินนภา"

ฟู่จาวหนิงหยิบขึ้นมา "นี่เป็นสิ่งที่ท่านพกไว้ตลอดหรือ?"

"อืม ปตกิแล้วจะพกไว้ตลอด"

"เวลานายท่านครุ่นคิดก็มักจะหยิบหินนภาสองชิ้นนี้ไว้ในมือ"

"สิ่งนี้ต้องตรวจอย่างละเอียด ข้าต้องใช้น้ำยากับมัน ข้าสามารถนำกลับไปได้ไหม? สามวันให้หลังจะนำมาส่งคืน"

แน่นอนว่านางไม่ได้ใช้น้ำยา แต่จะเอากลับไปใช้เครื่องมือในห้องเภสัชเพื่อตรวจสอบ แม้ว่านางจะยืนยันไปแล้วระดับหนึ่ง

"ได้เลย"

เสิ่นเสวียนรับคำทันที

รอจนฟู่จาวหนิงกับเซียวหลันยวนจากไป ทหารก็มองเสิ่นเสวียนอย่างกังวล

"นายท่าน ถ้าหากหินนภาคู่นั้นมีปัญหาจริง เช่นนั้นท่านผู้เฒ่ารองจะ..."

นี่ไม่ใช่เรื่องดีเลย เพราะหลังจากที่ร่างกายของนายท่านมีปัญหา เรื่องส่วนใหญ่ในตระกูลเสิ่น ก็ล้วนตกไปอยู่กับบ้านของท่านผู้เฒ่ารอง กระทั่งบ้านของนายท่าน ฮูหยินของนายท่านพวกเขาก็ยังต้องอยู่ด้วกันกับท่านผู้เฒ่ารองในบ้านตระกูลเสิ่นเลย

แต่ว่า ท่านผู้เฒ่ารองนั้นเห็ฯนายท่านเติบโตมาเลยนะ นายท่านนับถือเขาเชื่อใจเขามาตลอด ถ้าหากเป็นปัญหาจากทางท่านผู้เฒ่ารองล่ะก็

เขาเองก็ไม่อาจจินตนาการได้เลยว่านายท่านจะได้รับผลกระทบทางจิตใจแค่ไหน

เสิ่นเสวียนสีหน้าเรียบเฉย มองสีท้องฟ้าด้านนอกที่มืดลงไปแล้วผาดหนึ่ง ไม่พูดอะไร

ระหว่างขาลับ เซียวหลันยวนเห็นฟู่จาวหนิงวางกล่องที่ใส่หินนภาเอาไว้อยู่ห่างๆ ปลดหน้ากากลง "เจ้าคิดว่าหยกแขวนคู่นี้มีปัญหาหรือ?"

จากที่เขาเห็น มันก็เป็นแค่หินที่ดำจนพิเศษสองก้อนเท่านั้น หินประเภทนี้ทำให้เจ็บป่วยได้เลยหรือ?

"รอข้าตรวจสอบก่อนถึงจะยืนยันได้"

"แล้วเจ้าตรวจสอบอย่างไร?"

"ข้ามีวิธีการของข้า"