บทที่ 455

ถ้าเขารับคำมาตรงๆ เช่นนี้แล้ว นางไม่ใช่ว่าต้องดีใจจนกระดิกหางขึ้นมาหรอกหรือ?

เซียวหลันยวนมีความคิดจะหยอกล้อนาง จงใจถอนหายใจ

"แต่ว่าก็เป็นไปได้ ฟู่หลินซื่อถ้าที่จะเป็นทั้งน้องสาวของเสิ่นเสวียน และเป็นสาวกของลัทธิเทพทำลายล้างด้วย"

และตามคาด พอได้ยินเขาพูดเช่นนี้ ฟู่จาวหนิงก็กลอกตาขาวใส่

แต่ว่านางก็ไม่คัดค้านอะไร

ชิงอีกลับตั้งใจมาก "ท่านอ๋อง จริงด้วย นี่ก็เป็นไปได้เหมือนกัน ถึงอย่างไรท่านเสิ่นก็พูดไว้ ว่าเสิ่นเชี่ยวน้องสาวของเขาหายสาบสูญไปตั้งแต่ยังเล็ก ตอนนั้นพวกสาวกของลัทธิเทพทำลายล้างเองก็มีอยู่ไม่น้อย ศิษย์ฝ่ายธรรมะแต่ละสำนักของต้าชื่อถูกส่งออกไปทุกวัน บ้างก็บอกว่าไปฝึกฝน บ้างก็บอกว่าออกไปไล่ล่าสาวกของลัทธิเทพทำลายล้าง"

"สาวกลัทธิเทพทำลายล้างเพื่อที่จะหลบหนีการไล่สังหารของพวกฝ่ายธรรมะ ก็คิดหาวิธีปิดบังตัวตนฐานะอย่างสุดกำลัง ดังนั้นคนมากมายล้วนปิดบังซ่อนชื่อเข้าไปอยู่ในกลุ่มสำนักตระกูลต่างๆ ตระกูลเสิ่นเมื่อตอนนั้นก็าจจะถูกลัทธิเทพทำลายล้างแทรกซึมเข้าไปแล้วด้วยกระมัง? ต่อมาคนเหล่านั้นก็มาเจอกับคุณหนูเสิ่น ต่อมาจึงพานางไปไหม?"

ชิงอีเอ่ยขึ้นเป็นตุเป็นตะ

"อดพูดไม่ได้เลย ชิงอี ทักษะการใช้เหตุผลของเจ้ายอดเยี่ยมมาก"

ฟู่จาวหนิงแขวะขึ้นมา ยกนิ้วโป้งให้กับเขา

เซียวหลันยวนที่เพิ่งให้ความหวังกับนางมา เห็นว่าตัวตนฐานะของฟู่หลินซื่อไม่ได้ย่ำแย่ขนาดนั้น แต่ผลลัพธ์คือชิงอีกกลับสาดน้ำเย็นใส่หน้านางอย่างจัง

แต่นางก็อดพูดไม่ได้ ว่าสิ่งที่ชิงอีพูดมานี้ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

เซียวหลันยวนมองนางที่เพิ่งจะดีอกดีใจไปเมื่อครู่ ตอนนี้กลับสงบนิ่งลงมาแล้ว อดเหลือบไปทางชิงอีไม่ได้ "เจ้าออกไปดูที่ครัวหน่อยว่ามีของว่างอะไรไหม ถ้ามีก็นำเข้ามา"

"ขอรับ"

ชิงอีเดินมาถึงนอกประตูถึงมีปฏิกิริยาขึ้นมา...

ไม่ถูกสิ เรื่องนี้เพราะอะไรจึงให้ทหารข้างกายไปทำกัน?

เขาหันหน้าเหลือบกลับมา และเห็นท่านอ๋องยื่นมือยกอาหารยื่นส่งไปให้ฟู่จาวหนิง แล้วยังพูดอะไรกับพระชายาต่อด้วย

ท่านอ๋องเห็นว่าเขาเกะกะหรือ? ชิงอีเข้าใจขึ้นมาตอนหลัง

หลังจากชิงอีออกไป เซียวหลันยวนเองก็ยังไม่ได้เตรียมหัวข้อสนทนาต่อ เขาตรวจสอบมาหลายปีแล้ว และก็ไม่แตกต่างกับหลายวันนี้เลย