บทที่ 47

พันธมิตรโอสถใต้หล้าควบคุมการหมุนเวียนของวัตถุดิบยาถึงเกือบแปดส่วน ยิ่งไปกว่านั้น พันธมิตรโอสถใต้หล้ายังมีคนเปี่ยมความสามารถที่รู้จักวัตถุดิบยากและค้นหาวัตถุดิบยารวมถึงปรุงวัตถุดิบยาอยู่มากมายอีกด้วย ถ้าหากขาดยาอะไรไป สามารถไปหาพันธมิตรโอสถใต้หล้า พวกเขาจะจัดการหาให้เจ้าเองฃ

แน่นอน จำเป็นต้องมีเวลาและค่าตอบแทนด้วย

ผู้อาวุโสพันธมิตรโอสถใต้หล้าจี้ซินเว่ยก็คือคนที่รอบรู้เรื่องตัวยาและถนัดในการปรุงวัตถุดิบยาชนิดต่างๆ ดังนั้นเขาจะไปยังแคว้นใดก็ล้วนได้รับการต้อนรับอย่างดี คนมากมายล้วนเคารพเขา ไม่กล้าผิดใจกับเขา กระทั่งหมอหลวงในราชวงศ์บางแคว้น เหล่าหมอเทวดา ก็ยังอยากจะมีความสัมพันธ์อันดีกับเขาเลย

ถึงอย่างไร บางครั้งวิชาหมอสูงส่ง แต่ถ้าขาดวัตถุดิบยาไปก็ช่วยคนไม่ได้

จี้ซินเว่ยชอบเขาไปหมกตัวอยู่แต่ในภูเขา หายาขุดยาปรุงยา หาตัวยากมาก

แต่วันนี้เขากลับปรากฎตัวที่นี่

พวกรองขุนพลหลิวล้วนรู้สึกว่า ผู้อาวุโสจี้ไม่ได้มาหาฟู่จาวหนิงแน่นอน

"หุบจันทร์ลับน่าจะมีวัตถุดิบยาอยู่ไม่น้อย ดังนั้นผู้อาวุโสจี้คงคิดจะขึ้นเขาไปเก็บยากระมัง"

หมอเทวดาหลี่ร้องเชอะเย็นชา "อายุอานามขนาดนี้แล้ววันๆ ยังคิดแต่จะขึ้นเขาด้วยตัวเอง จะตกเขาตายหรือถูกสัตว์ป่าคาบไปตอนไหนก็ไม่รู้"

เขากับผู้อาวุโสจี้ผูกใจเจ็บกันมานานมากแล้ว

ผู้อาวุโสจี้ไม่สนใจคนอื่นๆ แหวกทางกลุ่มคนที่ล้อมเขามา เดินตรงไปทางอ๋องเจวี้ยน

เขาพิจารณาตัวอ๋องเจวี้ยน มองหน้ากากบนหน้าเขาอย่างรังเกียจเล็กๆ

"อ๋องเจวี้ยน สิบปีแล้วกระมังที่ไม่ได้พบกัน"

สิบปีก่อน คนของอ๋องเจวี้ยนไปยังพันธมิตรโอสถใต้หล้าเพื่อขอยา วัตถุดิบยาที่ต้องการยาวเป็นหางว่าว

และไม่รู้ว่าอ๋องคนนี้มีเทพโรคระบาดติดตัวอยู่หรือไรกัน วัตถุดิบยาที่เขาต้องการส่วนใหญ๋ล้วนเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง นั่นเป็นรายการยาที่ยากที่สุดที่พันธมิตรโอสถของพวกเขาเคยรับมาเลยทีเดียว จนป่านนี้ก็ยังหาวัตถุดิบยาได้ไม่ครบ

แต่ว่า ชีวิตของอ๋องเจวี้ยนก็แข็งแกร่งเสียเหลือเกิน ทนเอาทนเอาทนเอามาได้จนถึงตอนนี้

"ผู้อาวุโสจี้มาที่นี่ครั้งนี้เพื่อ?"

อ๋องเจวี้ยนรู้สึกว่าสีหน้าของผู้อาวุโสจี้ที่มองตนเองดูแปลกประหลาดหน่อยๆ ดูเหมือนจะใกล้ชิดขึ้นมานิดๆ ไหม?

ต้องรู้ด้วย ว่าอารมณ์ของผู้อาวุโสจี้นั้นไม่ค่อยดีนัก คนปกติเขาไม่เห็นในสายตาด้วยซ้ำ คนที่อยากจะเข้าใกล้เขาก็มีอยู่มากมาย เขาไม่สนว่าอีกฝ่ายจะมีตัวตนฐานะอะไร เขาไม่สนใจทั้งนั้น