บทที่ 512

ครั้งนี้ จับตัวฟู่จาวหนิงมา แล้วค่อยจับเฮ่อเหลียนเฟยที่อยู่ในบ้านตระกูลฟู่นั่นจับมัดเป็นผ้านวมไปด้วยกันเลย ถึงตอนนั้นถ้าประกาศตัวตนฐานะของเฮ่อเหลียนเฟยออกไป คงได้ฮือฮากันทั้งเมืองหลวง

ฮองเฮาเกลียดชังคนจากตระกูลเฮ่อเหลียนขนาดไหน ฟู่จาวหนิงในฐานะพระชายาของราชวงศ์ กลับเก็บคนของตระกูลเฮ่อเหลียนเอาไว้ ถ้าหากยังพบว่านอนอยู่ร่วมเตียงเดียวกับนางล่ะก็...

"เจ้าหนีไม่รอดหรอก สิ่งที่ท่านหญิงต้องการ ข้าจะช่วยนางทำให้เป็นจริงเอง"

คนชุดเขียวไม่ได้ยินเสียงเท้าของฟู่จาวหนิงเลย เข้าใจทันทีว่าหลังจากที่นางเข้ามาในซอยก็ซ่อนตัวไปแล้ว

ดังนั้นหลังจากที่เขาเข้ามาในซอยก็ไม่ได้ใช้วิชาตัวเบาอีก แต่ค่อยๆ เดินเข้าไปด้านใน แล้วก็ค้นหาตัวฟู่จาวหนิงที่น่าจะซ่อนตัวไปแล้วขึ้นมา

"เจ้าขวางทางของท่านหญิง ทำร้ายท่านหญิงจนต้องทรมานขนาดนี้ เจ้าสมควรตาย"

"อ๋องเจวี้ยนเดิมทีควรจะอภิเษกกับท่านหญิง ใครให้เจ้าที่เป็นหญิงยากจนสอดเท้าเข้ามากัน? ถือดีอย่างไร?"

คนชุดเขียวพูดไปด้วย และรู้ว่าฟู่จาวหนิงได้ยิน ซอยนี้แม้จะยาว แต่เขาก็รู้ว่านางไม่ได้วิ่งหนีออกไป จะต้องซ่อนอยู่ในนี้แน่

ด้านซ้ายขวาของซอยมีคนเอาของมาวางไว้ระเกะระกะ พวกกองฟืนบางส่วน แล้วตอนนี้ฟ้าก็มืดอีกด้วย

แต่เขาก็ยังพูดสิ่งเหล่านี้ ให้อารมณ์ฟู่จาวหนิงขึ้นลง กลิ่นอายสับสน แล้วเขาก็จับจะตัวนางได้ทันที

แต่เขาก็คิดไม่ถึงเลย ว่าฟู่จาวหนิงตอนนี้อยู่ในห้องมิติแล้ว หาเข็มยาชาของตนเอง ใส่ยาชาเข้าไป ทดสอบสัมผัสมือ เตรียมเล็งไปที่เขา

"ท่านหญิงของพวกเจ้าเป็นสมบัติ แล้วคนอื่นก็เป็นวัชพืชหรือไรกัน? ในเมื่ออ๋องเจวี้ยนเป็นของเขา แล้วเขาจะไปยั่วองค์รัชทายาทต้าชื่ออีกทำไม? เป็นถึงท่านหญิงแท้ๆ ชีวิตน่าเบื่อนักหรือ"

ฟู่จาวหนิงพูดประชดประชันไปหลายประโยคในห้องมิติ และรู้ทั้งรู้ว่าคนชุดเขียวไม่ได้ยิน

นางแม้จะไม่มีวรยุทธ์ แต่นางก็มีอุปกรณ์ขี้โกงขนาดนี้อยู่ ใครจะมาสู้นางได้?

เซียวหลันยวนนี่เป็นผู้ชายที่หาเรื่องให้นางอยู่ตลอด ตอนนั้นก็ถามไปแล้วว่าเขามีคนในใจหรือมีคนที่อยากแต่งงานด้วยไหม ตัวเขาก็บอกมานี่ว่าไม่มี!

ถ้ารู้ว่าเขาวุ่นวายขนาดนี้ ตอนนั้นนางคงไม่มาหาเขาหรอก

"เจ้าคิดว่าเจ้าจะนั่งตำแหน่งนี้ได้มั่นคงหรือ? เป็นไปไม่ได้"