บทที่ 531

"อ๋องเจวี้ยนตอนที่ต้องใจเหี้ยมก็เด็ดขาดเสียจริง"

เสิ่นเสวียนกับฟู่จาวหนิงกำลังลงหมาก ข้อนิ้วที่แยกกันจับคว้าตัวหมาก ดูแล้วพึงพอใจอารมณ์ดี

ฟู่จาวหนิงรักษษเขาอย่างสุดกำลังมาเกือบหนึ่งเดือน เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายดีขึ้นมากแล้ว

ครึ่งเดือนกว่านี้เรื่องราวในเมืองหลวงเหล่านั้นลอดเข้ามาที่หูเขาทุกวัน

ราชวงศ์ครั้งนี้ก็กลายเป็นเรื่องตลกไปด้วย

ท่านหญิงที่ราชวงศ์แต่งตั้งขึ้นก่อเรื่องเช่นนี้ ทำเอาองค์จักรพรรดิขายหน้าย่อยยับป่นปี้

"นั่นก็เป็นเพราะตัวเขาไม่อาจยอมรับได้กระมัง ยิ่งไปกว่านั้นยังโง่มาตั้งหลายปี" หมากขาวในมือฟู่จาวหนิงวางลงไปเบาๆ

ใครให้เซียวหลันยวนกับแค่ผู้มีพระคุณตอนเด็กก็ยังไม่ตรวจให้ดีแล้วยังจะมาคุ้มครองซ่งอวิ๋นเหยาอยู่ตั้งหลายปีกันล่ะ?

เสิ่นเสวียนมองการลงหมากของนาง หัวเราะขึ้นมาเสียงหนึ่ง

"ดีมาก ไม่ใช่หญิงสาวโง่ๆ ที่ถูกทำให้ซาบซึ้งได้ง่ายๆ แบบนั้น" นางวางหมากได้เฉียบคมมาก พอลงมาก็ขวางทางของเขาทันที

เขายิ่งชื่นชมฟู่จาวหนิงขึ้นไปอีก

วิชาแพทย์ของนางยอดเยี่ยมมาก

ศิลปะการลงหมาก นางก็มีเอกลักษณ์ที่ยอดเยี่ยมอยู่

พอหันไปดูคนในตระกูลเสิ่น ไม่มีใครที่เทียบกับนางได้เลย

"ท่านลุง สำนักชิงเฉิงร้ายกาจมากไหม?" ฟู่จาวหนิงถาม

เซียวหลันยวนลงมือสังหารเซี่ยวจวินไป ยิ่งไปกว่านั้นยังแบกคนกลับไปตระกูลซ่งอย่างยิ่งใหญ่อีกต่างหาก ลือกันครึกโครมอยู่ภายนอก จากที่ชิงอีพูด คือต้องการให้คนจากสำนักชิงเฉิงถ้าจะมาแก้แค้นก็มาหาเขาตรงๆ เป็นการปกป้องตัวนางไปด้วย

"สำนักชิงเฉิง?"

เสิ่นเสวียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงวางหมากลงมา ฉับพลันก็เด็ดเดี่ยวทรงพลังฟื้นจากความตายกลับมา

"สำนักชิงเฉิงตอนนี้ขัดแย้งภายในกันอยู่" เขาเหลือบมองฟู่จาวหนิงผาดหนึ่ง "ตอนนี้ไม่ใช่ว่าอ๋องเจวี้ยนไปยั่วยุพวกเขาเข้าแล้วหรือ? ให้เขารับหน้าไปก่อน"

ถ้าหากคนของสำนักชิงเฉิงมาหานางจริงๆ ตระกูลเสิ่นเองก็ไม่ใช่จะรับมือง่ายนักนะ