บทที่ 535

"ขอรับ"

"เช่นนั้นก็ดี เฮ้อ พวกนางสมควรโดนแล้ว" ฟู่จาวหนิงปรบๆ มือ "ไม่ต้องให้คนตามหรอก แต่ว่าส่งคนไปที่แจ้งจวนอ๋องเจวี้ยนหน่อย ให้พวกเขาเพิ่มการตรวจลาดตระเวณ แล้วก็ถามชิงอีดู ชิ่งอวิ๋นเซียวอยู่ที่ไหน บอกว่าข้าพรุ่งนี้จะไปที่จวนอ๋อง เชิญเข้าไปด้วย"

ยังไงของนางก็ต้องส่งคืนไปก่อน

อีกครึ่งคืนฟู่จาวหนิงก็หลับลงเป็นอย่างดี แต่ก็มีอีกหลายคนที่นอนไม่หลับ

ไห่ฉางจวิ้นกับแม่นางเจี๋ยหลังจากกลับไปก็เริ่มตัวร้อน ทั้งสองคนเอาแต่พูดเพ้อ มึนๆ งงๆ แล้วยังรู้สึกเหมือนตัวเองถูกผีไล่อยู่ตลอดอย่างไรอย่างนั้น ประเดี๋ยวก็ร้องลั่นขึ้นมา

ชิงอีทางนั้นพอได้ข่าวจากทหารบ้านตระกูลฟู่ ก็เพิ่มการลาดตระเวณ ให้คนไปหาชิ่งอวิ๋นเซียว แต่ก็ไม่กล้าปลุกท่านอ๋อง

เดิมทีคิดว่าฟู่จาวหนิงจะกลับมาไว ดังนั้นตอนที่เซียวหลันยวนลุกขึ้นมา ชิงอีก็รีบแจ้งเรื่องเมื่อคืนนี้ออกไป

ใครจะคิดว่าเซียวหลันยวนพอได้ยิน หน้าก็เปลี่ยนสีไปทันที "มีคนลอบเข้าไปในห้องนาง? แล้วนางบาดเจ็บไหม?"

ชิงอีตกตะลึง "ไม่เป็นไร ท่านอ๋อง พระชายาไม่เป็นอะไรเลย" ดังนั้นถึงสามารถให้สืออีออกมาส่งข่าวได้นั่นเอง

ถ้าหากพระชายาเกิดเรื่อง เขาเมื่อครู่ก็ไม่รู้จะรายงานอย่างไร คงจบเห่ไปนานแล้ว

ท่านอ๋องเองก็ไม่ฟังเรื่องอื่นเลย ฟังแค่เรื่องที่ว่ามีคนลอบเข้าไปในห้องพระชายาหรือ?

"แล้วนางมาหรือยัง?" เซียวหลันยวนสวมหน้ากากจะเดินไปด้านนอก "อยู่ที่เรือนเจียนเจียหรือ?"

"ยังขอรับ พระชายายังไม่มา นางบอกว่าจะไปหาผู้นำน้อยตระกูลชิ่ง วันนี้น่าจะคิดไปหาผู้นำน้อยตระกูลชิ่ง"

"ไปหาชิ่งอวิ๋นเซียวทำไมกัน?"

"เรื่องนี้ พระชายาไม่ได้แจ้งไว้"

"แล้วชิ่งอวิ๋นเซียวล่ะ?"

"เข้าไปหาที่นอกเมืองแล้ว ตนเองจู่ๆ ก็ไม่กล้ายืนยันว่าทำของหายในเมืองหลวงหรือไม่ ดังนั้นจึงคิดไปหาที่นอกเมืองเสียหน่อย"

"อายุยังน้อยแต่สมองไม่ไหวเสียแล้ว อีกเดี๋ยวเจ้าไปบอกกับฟู่จาวหนิงหน่อย" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้น

ชิงอีมึนงง ทำไมต้องไปบอกกับพระชายาด้วยว่าผู้นำน้อยตระกูลชิ่งสมองไม่ไหวแล้ว?

"ข้าจะรอแล้วค่อยกินข้าวเช้า จริงด้วย ไปบอกในครัวให้เตรียมของที่ฟู่จาวหนิงชอบกินไว้ที"

เซียวหลันยวนพูดคำนี้จบก็เข้าไปจัดการกิจราชการในห้องหนังสือ

ชิงอีเกาท้ายทอย ท่านอ๋องคิดจะให้พระชายามาก่อนแล้วค่อยกินอาหารเช้าหรือ?