บทที่ 562

พอกลืนยาลงไป ฟู่จาวหนิงก็เก็บเข็มลงไป

ผู้นำตระกูลฮู่รู้สึกว่าช่วงปอดมีกระแสเย็นๆ ไหลผ่าน อาการหายใจไม่ออกแต่เดิมก็ราวกับถูกขจัดทิ้งออกไปอย่างไรอย่างนั้น

หลายวันมานี้ เขาสัมผัสถึงความผ่อนคลายเบาสบายได้ขึ้นเป็นครั้งแรก

เขาถอนหายใจยาว ตอนนี้จึงเพิ่งได้พิจารณาตัวฟู่จาวหนิง

"เอาล่ะ ยาเม็ดนี้กับเข็มเมื่อครู่น่าจะสามารถระงับไว้ด้วยระดับหนึ่ง ข้าจะจับชีพจรให้ท่านอีกก็แล้ว"

"ท่านกับอ๋องเจวี้ยน ตอนนี้ยังเป็นสามีภรรยากันหรือ?" ผู้นำตระกูลฮู่ตอนนี้เพิ่งพูดได้

"ตอนนี้ใช่อยู่" ฟู่จาวหนิงพยักหน้า "กำลังรอให้ท่านนำสิ่งยืนยันไปมอบให้อยู่ตลอด"

"สิ่งยืนยัน" ผู้นำตระกูลฮู่เสียงขมฝาดขึ้นมา "ต้องเจอกับอ๋องเจวี้ยนเสียก่อนจึงจะมอบให้ได้"

"เข้าใจ เช่นนั้นตอนนี้ข้าพาท่านกลับไปจวนอ๋องเจวี้ยนเป็นอย่างไร?"

ฟู่จาวหนิงจับชีพจรเขา ในใจก็ดำดิ่งเล็กน้อย

"ถ้าออกไปแล้ว จะตกไปอยู่ในมือพวกเขาไหม?"

"พวกเขา?"

"คนของวังหลวง แล้วก็เจ้าพวกลูกหลานอกตัญญูของตระกูลข้าเหล่านั้น"

"ยังมีคนอื่นอีกกระมัง?"

"ยังมีขั้วอำนาจไม่ชัดเจนอีกกลุ่มหนึ่งกำลังหาตัวข้า ข้าถูกพวกเขาเล่นงานจนบาดเจ็บ อาวุธพวกเขามีพิษ ข้าสงสัยว่าน่าจะเป็นคนของลัทธิเทพทำลายล้าง แต่ว่าพระชายาอ๋องเจวี้ยนท่านยังอายุน้อย น่าจะไม่เคยได้ยินลัทธิเทพทำลายล้างมาก่อน"

คนของลัทธิเทพทำลายล้างต้องการจะแย่งสิ่งยืนยันหรือ?

นี่มันหน้าไม่อายเสียจริง

องค์จักรพรรดิคิดจะแย่งชิง ฟู่จาวหนิงยังพอเข้าใจได้ ถึงอย่างไรสิ่งที่ไท่ซ่างหวงทิ้งไว้ เขาอาจจะรู้สึกว่าควรให้เขาสืบทอดต่อ

ฮู่เจียไท่พวกเขาเองก็ถือว่าเป็นผู้พิทักษ์สิ่งยืนยันที่เกิดความคิดปกป้องโจรขโมยขึ้นมาแล้ว

แต่ว่าลัทธิเทพทำลายล้างมีคุณสมบัติอะไรกัน?