บทที่ 582

"ท่านลุงกับท่านป้านั่นล่ะ!"

ฮู่จิ้งข้างๆ กัดฟันเอ่ยขึ้น

ฮู่โม่ตกตะลึง "พี่สาม ท่านพูดอะไรน่ะ?"

"เจ้าเมื่อครู่ยังมองไม่ออกหรือ? ข้าได้ยินความลับของพวกเขา จึงรีบวิ่งออกมา ท่านลองคิดจะจับข้ากลับไปอยู่ตลอด ถ้าข้ากลับไป คงจะไม่ได้เจอกับเจ้าไปตลอดกาลแล้ว! เสี่ยวโม่ พวกเขากล้าลงมือกับท่านปู่ จะต้องไม่ละเว้นข้าแน่นอน!"

"นี่ท่านลุงเขา"

ฮู่จิ้งเอาเรื่องที่ได้ยินก่อนหน้านี้พูดออกมา จากนั้นก็มองไปทางฟู่จาวหนิง "พระชายาอ๋องเจวี้ยนท่านต้องรีบหาวิธีขัดขวางพวกเขา ไม่เช่นนั้นท่านหลังจากนี้คงลำบากแน่!"

"คิดจะขุดหลุมใส่ข้าหรือ?"

ฟู่จาวหนิงเลิกคิ้ว

มองออกนานแล้วว่าฮู่เจียไท่คนนี้ไม่ใช่คนดีอะไร ตอนนี้ก็เป็นอย่างที่คาดไว้

"แล้วแม่นางเจี๋ยคนนั้น?"

เขาคิดไม่ถึงว่าตอนนั้นหญิงสาวที่อยู่ด้วยกันกับไห่ฉางจวิ้นจะเป็นภรรยาของฮู่เจียไท่

"นางเป็นภรรยารองของท่านลุง หลังจากรับนางเข้าบ้าน ท่านลุงก็เปลี่ยนไป ทั้งๆ ที่แต่ก่อนก็ฟังท่านปู่มาโดยตลอด และเป็นคนที่ทำเพื่อนตระกูลฮู่ด้วย ทว่าตอนนี้แตกต่างออกไปแล้ว"

"ทหาร"

เซียวหลันยวนร้องเรียกคนขึ้นมาทันที กำชับเสียงต่ำมาคำหนึ่ง

องครักษ์เงามังกรเคลื่อนพล

"วางใจเถอะ เขาเข้ามาในวังไม่ได้"

ฮู่เจียไท่เองก็ไม่ได้ดูเลยว่าที่นี่คือที่ไหน เป็นสถานที่ของใคร

หลังจากฮู่เจียไท่กลับไป ก็เก็บของแล้วพาแม่นางเจี๋ยเปลี่ยนที่พักทันที แม่นางเจี๋ยหลังจากได้ยินคำพูดเขาก็อดก่นด่าเขาขึ้นมาไม่ได้

นี่ขนาดเดาได้แล้วว่าฮู่จิ้งได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูดกัน จะอย่างไรก็ต้องจับเขากลับมาให้ได้สิ

ไม่เช่นนั้นก็ต้องรีบเข้าวังแล้วทำตามแผนการของพวกเขา ไม่ว่าอย่างไรต้องให้องค์จักรพรรดิถ่วงอ๋องเจวี้ยนกับพระชายาอ๋องเจวี้ยน ให้ได้ ให้พวกเขาไม่มีโอกาสมาสร้างความวุ่นวายกับตนเอง

แต่นี่เขากลับมาก่อนแล้ว

"แม่นางเจี๋ย ข้ายังไม่วางใจเจ้า ถ้าไม่กลับมาแล้วส่งเจ้าไปยังสถานที่ปลอดภัยข้าจะกล้าเข้าวังได้อย่างไรกัน?"

ฮู่เจียไท่ประโยคนี้ทำให้แม่นางเจี๋ยที่คำด่าเกือบจะขึ้นมาถึงข้างปากแล้วกลืนกลับลงไปทันที