บทที่ 608

"ได้ เช่นนั้นก็ให้คนของจวนอ๋องเจวี้ยนอยู่ เช่นนั้นข้าไปก่อน เดิมทีเมื่อครู่ก็อยากจะไปหาเจ้าอยู่ แต่ตอนนี้เจ้ากลับให้ข้าต้องวิ่งวนไปรอบหนึ่งเสียแล้ว ไว้ข้าไปพันธมิตรโอสถถามถึงสถานที่นั้นแล้วจะเขียนจดหมายมาบอกเจ้า เจ้าลองดูว่าถ้าตอนนั้นว่าง ค่อยคิดว่าจะไปก็ได้"

ผู้อาวุโสจี้อยากจะพาฟู่จาวหนิงไปจริงๆ ถ้าเป็นเช่นนี้ก็จะได้สอนสิ่งที่เจอระหว่างทางให้กับนางไปเลย

แต่ว่าฟู่จาวหนิงตอนนี้ไปไหนไม่ได้เขาก็พอจะเข้าใจอยู่

"ท่านอาจารย์ เช่นนั้นก็เดินทางปลอดภัยนะ"

"อืม ไปแล้ว"

ผู้อาวุโสจี้จึงอาจากเมืองหลวงไป

กลับมาพูดถึงทางเซียวหลันยวน เขาพาคนตรงไปที่วังหลวง

ก่อนหน้านี้ รถม้าของโหวจวิ้นอันขับเข้าไปในประตูวังแล้ว อันเหนียนติดตามอยู่ด้านหลัง พอเห็นว่าอีกฝ่ายเข้าวังไปแล้วจริงๆ จึงรู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้อง

เพราะทั้งบ้านโหวจวิ้นอันอันที่จริงไม่ได้เข้าวังมานานมากแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นมีช่วงหนึ่งที่ฮูหยินโหวจวิ้นอันกับฮองเฮาไม่ลงรอยกัน ฮองเฮาแม้จะไม่ได้คิดลงมืออะไรกับโหวจวิ้นอัน แต่เขาก็ได้ยินข้อมูลส่วนในมา ฮองเฮาเคยให้คนมาบอกกับโหวจวิ้นอันว่าไม่อยากจเห็นฮูหยินโหวอีกแล้ว

โหวจวิ้นอันบอกกับฮูหยิน ถ้าไม่เข้าวังได้ก็ไม่ต้องเข้าวัง

โหวจวิ้นอันเองก็ไม่ค่อยจะมาประชุมเช้านัก ความขี้เกียจของเขาคนมากมายล้วนรู้ ในฐานะผู้ตรวจการ เขายังเคยเอ่ยถึงโหวจวิ้นต่อหน้าองค์จักรพรรดิด้วย

โดยเฉพาะ นายท่านผังเป็นไปได้มากว่าอยู่บนรถม้าของโหวจวิ้นอัน

"ผู้ตรวจการอัน"

ทหารเข้าขวางรถม้าของอันเหนียนไว้

"ข้ามีเรื่องด่วนต้องรายงานองค์จักรพรรดิ" อันเหนียนเอ่ยกับทหาร "วันนี้ตอนประชุมเช้า ข้าเองก็บอกกับองค์จักรพรรดิไปว่าวันนี้จะจะยังเข้าวังมาขอพบ องค์จักรพรรดิตอบรับมาแล้ว ไม่เชื่อพวกเจ้าไปถามองค์จักรพรรดิดู"

ทหารมองอันเหนียน อันเหนียนหน้าตาหล่อเหลาแล้วยังดูชอบธรรมอีกด้วย หน้าตาที่จริงจังเช่นนี้ดูไม่เหมือนคนที่โกหกเลยแม้แต่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้นผู้ตรวจการอันก็เหมือนจะไม่น่าเข้ามาส่งเดชด้วยกระมัง?

ทหารลังเลนิดหน่อย "ผู้ตรวจการอัน เช่นนั้นพวกเราขอค้นรถม้าหน่อย"

"เอาเลย สมควรอยู่แล้ว"