บทที่ 636

จงเจี้ยนพอได้ยินการเคลื่อนไหวด้านหน้า อันที่จิรงก็คิดจะออกไปแล้ว แต่ว่าหลินอันห่าวถูกทำให้ตกใจ เขาจึงปลอบประโลมอยู่พักหนึ่ง

"เสี่ยวเถา ข้างหน้าเกิดอะไรขึ้น?"

"มีทหารทางการมามากมาย พวกเขามาจับตัวคุณหนูเสี่ยวเฟย! ตอนนี้พี่สืออีกับพี่สือซานใกล้จะสู้กันขึ้นมาแล้ว!"

เสี่ยวเถาเองก็หน้าถอดสีหน่อยๆ

จงเจี้ยนสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เอ่ยขึ้นกับเซี่ยซื่อทันที "ท่านพาอันห่าวเข้าห้องไปก่อน อย่าออกมาด้านนอก"

เซี่ยซื่อลนลาน "ท่านผู้เฒ่าคงไม่เป็นไรใช่ไหม?"

"พวกเราจะปกป้องท่านผู้เฒ่าเอง"

จงเจี้ยนเอ่ยกับเสี่ยวเถาต่อว่า "เจ้าไปจวนอ๋องเจวี้ยนหาคุณหนู"

ทหารทางการเข้ามาในบ้านแล้ว ตัวตนฐานะอย่างพวกเขาใช้การอะไรไม่ได้เลย เว้นเสียแต่พวกเขาจะคิดเข้าไปต่อต้านกับคนในที่ว่าการจริงๆ

"เจ้าค่ะ!"

เสี่ยวเถารีบออกประตูวิ่งออกไป

วิ่งไปได้ไม่ไกลนัก ก็เจอคนเข้ามาขวางทางนางไว้

"เสี่ยวเถา เจ้าคิดจะไปไหนกัน?"

"คุณหนูรั่วเสวี่ย?"

ฟู่รั่วเสวี่ยตอนนี้แตกต่างจากตอนที่อยู่ในบ้านตระกูลฟู่ไปแล้ว นางหวีผมของนางแล้ว บนตัวก็ยังสวมเสื้อผ้าที่ดูสวยสด พาสาวใช้มาด้วยสองคน

แต่ว่าตอนนี้เสี่ยวเถาไม่สนใจจะถามให้มากความ คิดเพียงแต่จะเลี่ยงตัวนางแล้วตรงไปจวนอ๋องเจวี้ยน

"ข้าถามเจ้านะ ไม่ตอบสักหน่อยหรือ?" ฟู่รั่วเสวี่ยกลับยิ่งขวางทางเสี่ยวเถา แล้วยังให้สาวใช้สองคนดึงนางไว้ด้วย

นางเดิมทีก็คิดจะไปบ้านตระกูลฟู่