บทที่ 747

ฟู่จาวหนิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ครั้งนี้กังวลขึ้นมาหน่อยๆ แล้วจริงๆ

"แล้วท่านไม่กลัวว่า พวกเขาเป็นไปได้ว่าจะถูกหลอกให้เข้าลัทธิเทพทำลายล้าง? ถ้าหากพวกเขาเป็นคนของลัทธิเทพทำลายล้า ที่มู่เหรินหลีพูดมา ที่บอกว่าลัทธิเทพทำลายล้างวางยาพิษ ประโยคนี้ก็ถือว่าพูดไม่ผิด"

เขานวดหน้าผาก พอคิดถึงสามีภรรยาฟู่จิ้นเชินอาจจะเป็นคนของลัทธิเทพทำลายล้าง ก็รุ้สึกว่าสมองจู่ๆ ก็ปวดขึ้นมา

นางตอนนี้เองก็รังเกียจลัทธิเทพทำลายล้าง เจอกับพวกสาวกลัทธิเทพทำลายล้างไปหลายคน แล้วพวกเขาก็ยังวางยาพิษที่ทั้งมากทั้งโหดร้ายกับจงเจี้ยนอีก ล้วนทำให้นางรู้สึกว่ากลุ่มสำนักนี้ทำให้คนรังเกียจเสียเหลือเกิน

ถ้าหากพ่อแม่นางเป็นคนของลัทธิเทพทำลายล้าง แค่คิดก็รู้สึกเป็นเรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจเอามากๆ แล้ว

"ข้าไม่ใช่ว่าเคยวิเคราะห์กับเจ้าแล้วหรือไร?"

"วิเคราะห์อะไรหรือ?"

"พ่อของเจ้า ไม่ใช่คนโง่พรรค์นั้น ไม่ใช่คนที่จะถูกคนอื่นหลอกล่อได้ง่ายๆ สำหรับเขาแล้ว ตอนนั้นที่เข้าร่วมกับลัทธิเทพทำลายล้างอะไรนั่นก็ยังไม่เท่ากับการเข้าร่วมราชสำนักเป็นข้าราชการเลย ตอนนั้นพวกเขาคุณความดีที่ปกป้ององค์จักรพรรดิ บวกกับความสามารถที่ยอดเยี่ยมเกินใครของเขา เกือบจะได้เข้าร่วมการสอบฤดูใบไม้ร่วงแล้ว แค่เขาทำคะแนนให้ได้ดี อนาคตก็ไกลลิบลิ่ว"

เซียวหลันยวนกลัไม่ค่อยเชื่อว่าฟู่จิ้นเชินจะไปเข้าร่วมลัทธิเทพทำลายล้างอะไรนั่น เพราะสำหรับสภาพของเขาในตอนนั้นแล้ว เข้าร่วมลัทธิเทพทำลายล้างไม่มีอะไรดีเลยจริงๆ

รถม้าขับขึ้นถนนทางการแล้ว

ฟู่จาวหนิงเลิกม่านออกมอง รอบๆ ไม่มีคนอื่น ล้วนมีแต่พวกเขาที่เดินทาง ดังนั้นจึงวางใจขึ้นได้หน่อย คุยถึงเรื่องที่เกี่ยวข้องกับแคว้นตงฉิงขึ้นมากับเขา

"ท่านอย่าลืมนะ ลัทธิเทพทำลายล้างตรวจสอบเรื่องของแคว้นตงฉิงในอดีตเช่นกัน กล่องเหล็กที่ย่าของท่านทิ้งไว้เหล่านั้นด้านในยังมีแผนที่ แม้ตงฉิงจะถูกกลบฝังไปแล้วตอนนั้น แต่ว่าพวกเขาอันที่มีการเตรียมพร้อมรับมือกับภัยพิบัติอยู่"

กล่องเหล็กสิบแปดใบหลังจากเปิดออกพวกเขายังเห็นแผ่นที่เส้นทางเป็นตั้งๆ กับการจัดวางถนนในเมืองด้วย แล้วยังมีห้องลับกลไกของเมืองหลวงจักรพรรดิของตงฉิงอยู่อีก

สิ่งเลห่านั้นล้วนเป็นสิ่งที่ผู้รอดชีวิตของตงฉิงเหล่านั้นจะค่อยๆ นำกลับมาฟื้นฟู

พวกเขาเตรียมการเพื่อให้ตงฉิงได้กลับมาเห็นเดือนเห็นตะวันอีกครั้งมาโดยตลอด

ถ้าหากไปขุดอย่างไม่มีเป้าหมาย ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรถึงจะขุดตงฉิงกลับออกมาได้