บทที่ 752

เขาตรวจสอบร่างกายของเจี่ยจี๋ ทันใดนั้นก็ตกตะลึงขึ้นมา

"นายท่านสามเจียงบาดเจ็บหนักขนาดนี้เชียวหรือ?"

"บาดเจ็บอะไร? ไม่ใช่แค่กระอักเลือดหรือ?" พระสัสสุระลนลาน

"กระดูกซี่โครงเขาหักไปสองท่อน พอถูกเท้านี้ถีบ กระดูกที่หักน่าจะแทงเข้าไปยังอวัยวะภายในแล้ว ชีวิตเข้าขั้นวิกฤติ! เรื่องนี้เกรงว่าข้าเองก็คงทำอะไรไม่ได้!"

หมอเทวดาหลี่ตรวจสอบอย่างละเอียด เขาพอคลำกระดูกเป็น สามารถตรวจสอบออกมาได้เช่นนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่สิ่งนี้เขาเองก็รักษาไม่ไหวเหมือนกัน!

ถ้าแค่ซี่โครงหักยังพอไหว

แต่พอเห็นที่หน้าอกเจียงจี๋มีรอยเท้า ก็เห็นได้ชัดว่าถูกถีบอย่างแรง ด้านในมีเลือดออก ได้ยินว่าก่อนหน้านี้ยังกระอักเลือดด้วย ตอนนี้ชีพจรทั้งอ่อนแอทั้งสับสน เขาจะไปรักษาไหวได้อย่างไร?

"หมอเทวดาหลี่ เจ้าทำไมจึงไร้ความสามารถเช่นนี้?" พระสัสสุระพอได้ยินประโยคนี้ของหมอเทวดาหลี่ก็เกือบจะพลิกตาขาวเป็นลมไป

"เจ้าเป็นหมอเทวดาของแคว้นเจ้าเลยนะ เจ้ารีบรักษาเดี๋ยวนี้ จี๋เอ๋อร์ของข้าจะเกิดเรื่องไม่ได้" พระสัสสุระร้อนรนจนตาแดงเถือก คว้าคอเสื้อหมอเทวดาหลี่เอาไว้

หมอเทวดาหลี่เกือบจะถูกยกขึ้นมา

"แค่กแค่กแค่ก ท่านปล่อยมือ ปล่อยมือ"

พระสัสสุระปล่อยเขา จากนั้นก็ผลักเขาไปข้างเตียง

"รีบรักษา! เจ้าตอนนี้ดูว่าตรงไหนไม่ถูกต้อง ใช้ยาที่ดีที่สุดออกมาเสีย!"

พอได้ยินคำว่ายาดี หมอเทวดาหลี่ก็นึกถึงยาคุ้มครองหัวใจที่ล้ำค่าเม็ดนั้นของตนเองแต่นั่นก็เหลือไว้ให้สำหรับตัวเขาเองเลยนะ

"ข้าจะฝังเข็มถ่ายเลือดให้เขาก่อน เลือดจะค้างอยู่ในชีพจรหัวใจไม่ได้ แต่ว่าพวกท่านรีบคิดหาวิธีดีกว่า อาการบาดเจ็ฐเลือดออกภายในนี้ข้าไม่ถนัดเสียด้วย!"

หมอเทวดาหลี่ใจเย็นลงมา ที่นี่คือจวนพระสัสสุระ เขาเองก็พูดไม่ได้ว่าจะไม่รักษา ยิ่งไปกว่านั้นดีที่สุดคือต้องทำอย่างสุดกำลัง

ก่อนหน้าที่จะมาเขายังคิดอยู่ ถ้าหยิบยืมตำแหน่งของจวนพระสัสสุระ รักษาคนป่วยคนนี้ให้ดี สร้างชื่อเสียงวิชาแพทย์ขึ้นมาอีกครั้ง รอจนฟู่จาวหนิงกลับเมืองหลวง ทั่วทั้งเมืองก็ลือกันแต่ตำนานของเขาแล้ว

แต่คิดไม่ถึงเลย ว่านายท่านสามเจียงของจวนพระสัสสุระจะบาดเจ็บภายใจ

เลือดออกภายในเช่นนี้ เขาเองก็ไม่มีวิธีเหมือนกัน

อวัยวะภายในถูกแทงจนฉีกขาด นี่เป็นอันตรายถึงชีวิตแล้ว เขาเองก็มองไม่เห็นสถานการณ์ข้างในร่างกายด้วย แล้วจะรักษาได้อย่างไร?