บทที่ 768

ฟู่จาวหนิงหยิบขนมที่ซื้อมาจากเมืองชิงเหยาส่งให้กับนาง

หลังจากอันชิงออกไป นางเดิมทียังคิดว่าจะเอาเรื่องนี้ไปบอกกับเซียวหลันยวนเสียหน่อย แต่ก็ไม่มีความคิดนั้นแล้ว จึงกลับไปยังเรือนเจียนเจีย เข้าไปสกัดยาต่อในห้องเภสัช

เซียวหลันยวนหลังจากกลับมาก็นอนถึงสองวันเต็ม

ร่างกายของเขาไม่ไหวแล้วจริงๆ ตลอดทางแม้จะมียาของฟู่จาวหนิงอยู่ แต่พอกลับถึงจวนอ๋อง ฉับพลันก็สัมผัสได้ถึงความเหนื่อยล้าในส่วนลึก

รู้ว่าในวังถัดจากนี้จะต้องมีการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ เขาก็เลยนอนไถึงสองวันเต็ม พักผ่อนให้ดี สะสมพลังจนเต็มเปี่ยม

เพียงแต่พอได้ยินรายงานจากชิงอี บอกว่าอันชิงตอนบ่ายมาหาฟู่จาวหนิง แล้วยังนำจดหมายที่อันเหนียนเขียนมาให้ด้วย เซียวหลันยวนจึงนอนต่อไม่ได้แล้ว

"อันเหนียนเขียนจดหมายให้ข้าไหม"

ชิงอีส่ายหัว "ไม่มีขอรับ ผู้ตรวจการอันเพียงแค่ให้นางมาส่ง บอกเรื่องที่เขาได้รับคำสั่งให้ติดตามหวางต้าหลางไปต้อนรับองค์หญิงหนานฉือ"

แค่ประโยคเดียว

"เขาเขียนให้ข้าแค่ประโยคเดียว แต่กลับเขียนจดหมายให้ฟู่จาวหนิงอีกหรือ?"

เซียวหลันยวนหน้าดำทมึน

"ท่านอ๋อง ไม่เช่นนั้นลองไปถามพระชายาดู ว่าผู้ตรวจการอันเขียนอะไรมาให้ดีไหม?" ชิงอีลองถามหยั่งเชิง

"ข้าเป็นคนเช่นนั้นหรือ?"

ถ้าไปถามไม่ใช่ว่าเขาจะกลายเป็นคนขี้เหนียวใจแคบ ไม่เชื่อมั่นในตัวนางหรอกหรือ จิตใจมืดมน

ชิงอี: ไม่หรอกกระมัง?

"นางคุยอะไรกับอันชิงชิงบ้าง?" เซียวหลันยวนถามต่อ

"เรื่องนี้ไม่ทราบได้ องครักษ์ลับเองก็ไม่ได้พูดอะไร ระหว่างทางพอพระชายามองเห็นจุดซ่อนตัวของพวกเขา พวกเขาก็เผ่นกันหมดแล้ว"

ชิงอีพูดถึงจุดนี้ก็รู้สึกว่าองครักษ์ลับจวนอ๋องนี่น่าขายหน้าจริงๆ

ไม่ว่าพวกเขาจะซ์่อตัวอยู่ที่ไหนก็ถูกฟู่จาวหนิงพบตัวตลอด จุดนี้เขารู้สึกนับถือพระชายามาก

"ท่านอ๋อง จะไปถามเสียหน่อยไหม?" ชิงอีถามขึ้นอีก