บทที่ 789

ต่อให้ไม่มีเรื่องของเริ่นหมิ่นเซียง ความคิดที่องค์จักรพรรดิอยากให้เรื่องนี้สำเร็จก็วางลงมาแล้ว

แค่ฮูหยินคนเริ่นคนเดียว ไม่ได้มีความสามารมากขนาดสามารถส่งผลกระทบกับสถานการณ์นี้ได้หรอก

แต่หวางเก๋อเหล่าทางนั้นต้องระวังไว้หน่อย

แล้วก็ เซียวหลันยวนเองก็น่าจะจัดการเรื่องนี้ด้วย

"คุณชายติง ข้าอยากจะถามเสียหน่อย เรื่องงานมงคลของท่านกับเริ่นหมิ่นเซียง ถอนหมั้นกันอย่างหมดจดแล้วใช่ไหม? ท่านกับนางก่อนหน้านี้เคยมีเรื่องพัวพันกันหรือเปล่า?"

"ไม่มีอย่างแน่นอน" ติงหรานรีบโบกไม้โบกมือ "ข้ากับนางก่อนหน้านี้เจอกันแค่ไม่กี่ครั้ง และไม่เคยอยู่ด้วยกันตามลำพังด้วย"

"พระชายาอ๋องเจวี้ยน แม่นางอัน บ้านตระกูลติงของพวกเรากับบ้านตระกูลเริ่นตัดขาดกันเด็ดขาดแล้วจริงๆ" สะใภ้รองติงเองก็รีบพูดขึ้นมา "เรื่องนี้คนอื่นๆ จากตระกูลเริ่นก็ล้วนรู้กัน"

"เช่นนั้นก็ดี ข้าอาจจะให้คนไปตรวจสอบอย่างชัดเจน แล้วจะบอกกับพวกเท่านอีกครั้งหนึ่ง"

"ข้าไม่กลัวการตรวจสอบ พระชายาอ๋องเจวี้ยน ต้องรบกวนท่านแล้ว"

ติงหรานมองฟู่จาวหนิงจริงจัง ท่าทางประมาณว่าเชิญท่านโปรดตรวจสอบให้ละเอียดสักหน่อย คืนความบริสุทธิ์ให้แก่ข้าด้วย

ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อครู่ก็ดูเซื่องซึมอย่างมาก พอได้ยินคำพูดของฟู่จาวหนิง ดวงตาก็เป็นประกาย มีความหวังขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว

"เป็นข้าที่อยากรู้จนต้องตรวจสอบเท่านั้น เพราะว่าวันนี้ถึงอย่างไรข้าก็มากับอันชิง ข้าไม่ชอบความรู้สึกที่เหมือนกบในกะลาที่ไม่รู้อะไรเรื่องรู้ราวแบบนี้เลย"

ฟู่จาวหนิงทำลายความหวังนั้นของเขาลงอีกครั้ง "ดังนั้น ข้าจะตรวจสอบหรือไม่ตรวจสอบ ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับอันชิง"

ไม่ได้บอกว่าถ้านางตรวจสอบชัดเจนแล้ว อันชิงจะให้โอกาสเขา

จะให้หรือไม่ให้โอกาส นั่นเป็นตัวเลือกของอันชิงเอง

"ขอรับ ติงหรานเข้าใจ"

"เอาล่ะ ยังกินข้าวกันไหม? ข้าหิวแล้ว" ฟู่จาวหนิงมองไปทางอันชิง

อันชิงกัดริมฝีปาก พยักหน้า "พี่หญิงจาวหนิง พวกเรากินกันเสร็จแล้วค่อยกลับไปนะ"

"ได้"