บทที่ 899

เก๋อชีซิงมองไปทางอันเหนียน

เขาได้ยินอะไรเข้าเนี่ย

ผู้ตรวจการชิงหรือว่าจะมีความคิดผิดศีลธรรมกับพระชายาอ๋องเจวี้ยนหรือ?

ถ้าหากว่ามีจริง เช่นนั้นนี่ก็เป็นเรื่องใหญ่ที่ทำให้เหล่าลูกสาวประชาชนกับขุนนางได้ถกกันสนุกปากหลังมื้ออาหารได้เลยนะ

เรื่องนี้เอามาทำอะไรได้บ้างไหม?

ตอนที่เก๋อชีซิงยังคิดเรื่องนี้อยู่ เสียงของอันเหนียนก็ดังขึ้นมาอย่างไม่รีบไม่ร้อน

"มองอย่างไร? ก็ใช้ตามองน่ะสิ"

เอ่อ?

เก๋อชีซิงแทบจะงงเป็นไก่ตาแตก

องค์หญิงหนานฉือหัวเราะพรวดขึ้นมา

"นายท่านอันนี่ตลกจริงๆ"

นางพิงไปด้านหลังอย่างเอ้อระเหย หยิบของว่างขึ้นมากินบ้าง "ข้าชอบหาเรื่องมาหยอกท่านจริงๆ"

เก๋อชีซิงมองอันเหนียน พอเห็นว่าเขาไม่ได้ลนลานอะไรเลย กระทั่งยังถอนหายใจใส่องค์หญิงหนานฉืออีก จึงรู้สึกขึ้นมาทันทีว่าเรื่องนั้นเป็นไปไม่ได้

ไม่เช่นนั้นอันเหนียนทำไมถึงไม่รู้สึกประหม่าออกมาเลย?

หันมามองอันเหนียนกับองค์หญิงหนานฉือ เหมือนว่าองค์หญิงเองก็อะไรกับเขาบ้างเหมือนกัน

อ๋องเจวี้ยนเองก็ไม่ให้พวกเขารอนาน

เพียงแต่ตอนที่เขามายังคงถูกหามไว้บนเกี้ยวเบา

เซียวเหยียนจิ่งเห็นเขานั่งลง ก็ส่งสายตาให้เก๋อชีซิงผาดหนึ่ง

วันนี้พวกเขายังมีภารกิจอยู่ จะให้เก๋อชีซิงดูขาของอ๋องเจวี้ยนเสียหน่อย

ดูว่าพิการไปแล้วจริงไหม?

หลี่จื่อเหยาพอเห็นว่าบนหน้าอ๋องเจวี้ยนมีผ้าทำแผลสีขาวแปะอยู่ ในใจก็รู้สึกตึงเครียดลิงโลด วันนี้นางเองก็มีภารกิจ นางจะให้อ๋องเจวี้ยนเผยโฉมหน้าแท้จริงออกมา