บทที่ 935

"ข้าครั้งนี้จะพาอายวนไปด้วยกัน ข้ากลัว ขอให้องครักษ์เงามังกรคุ้มกันไปส่งหน่อย ไม่น่ามีปัญหาไหม?"

ไทเฮาตอนที่บอกกับองค์จักรพรรดิ องค์จักรพรรดิแม้จะรู้สึกไม่เหมาะสม แต่ก็ไม่มีคำพูดจะไปค้าน

นี่เป็นเสด็จแม่ของเขาเลยนะ

นี่ก็ตกอกตกใจจนหวาดกลัวขึ้นแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นยังคิดจะไปไหวพระกินมังสวิรัติให้สงบสุขสักระยะหนึ่ง ถ้าเขาไม่เห็นด้วย ความอกตัญญูคงได้ทับเขาจนตายแน่

ไทเฮาจะใช้องครักษ์เงามังกร จะบอกห้ามใช้ก็ไม่ได้

"เสด็จแม่ ถ้าท่านอยากจะไปก็ไม่มีปัญหา แต่ทำไมต้องไปวัดพันพุทธที่ไกลขนาดนั้นด้วย? วัดคุ้มครองแคว้นที่อยู่ใกล้ๆ เมืองหลวงไม่ดีหรือ?"

องค์จักรพรรดิยังคิดจะเตือนไทเฮาว่าอย่าไปไกลนักเลย

วัดพันพุทธอยู่ค่อนข้างไกล ไปกลับรอบหนึ่งก็กว่าครึ่งเดือนแล้ว นี่ถ้ามีเรื่องอะไรก็คงจะไม่ทันการเอา

"ข้าไม่เหมาะกับวัดคุ้มครองแคว้นมาโดยตลอด เรื่องนี้เจ้าเองก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้"

สีหน้าของไทเฮาขรึมลงมาแล้ว

องค์จักรพรรดิก็เพิ่งคิดออก ตอนนั้นเสื้อผ้าของเสด็จแม่เซียวหลันยวนก็ถูกส่งมาที่วัดคุ้มครองแคว้น ดังนั้นไทเฮาจึงไม่ค่อยชอบไปที่วัดคุ้มครองแคว้น นี่ก็ดูสอดคล้องกับนิสัยไทเฮาอยู่

"แล้วก็ บทสวดที่เจ้าอาวาสวัดพันพุทธทางนั้นเทศน์ก็เหมาะกับจิตใจของข้ามาก ข้าจะไปที่วัดพันพุทธ ข้าน่ะนะ อายุก็มากแล้ว นี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้ยินเจ้าอาวาสวัดพันพุทธเทศน์ก็ได้"

ไทเฮาพูดถึงจุดนี้ก็ถอนหายใจ

องค์จักรพรรดิตอนนี้จะกล้าพูดปฏิเสธได้อย่างไร?

"ในเมื่อไทเฮาคิดจะไปวัดพันพุทธก็ไปเถอะ แต่ว่าท่านกับอายวนก็คงจะไม่พูดกัน ให้เขาไปด้วยท่านคงจะน่าเบื่อแย่ ถ้าอย่างนั้นให้ข้าเรียกน้องห้าไปกับท่านไหม ท่านก่อนหน้านี้เอ็นดูน้องห้าที่สุดนี่นา?"

องค์จักรพรรดิถ้าไม่พูดถึงองค์หญิงห้าก็ยังดี พอพูดถึงองค์หญิงห้า ไทเฮาก็คิดถึงเครื่องประดับชิ้นนั้น

ในนั่นมีพิษซ่อนเอาไว้นะ!

โชคดีที่ยังมีฟู่จาวหนิงอยู่ ไม่เช่นนั้นนางตอนนี้คงจะลุกจากเตียงไม่ไหว คงได้ล้มป่วยไปทีละวันๆ จนตายไปแล้ว