บทที่ 95

"ในเมื่อไม่หย่ากันแล้วชั่วคราว เช่นนั้นท่านก็ต้องมีชีวิตไว้ก่อน ข้าไม่อยากเพิ่งแต่งงานสามีก็ตาย"

ฟู่จาวหนิงคิดเข้าใจแล้ว ตัวตนฐานะพระชายาอ๋องเจวี้ยนนี้มีทั้งคุณและโทษ ในเมื่อตอนนี้หย่าร้างไม่ได้ นางก็ทำให้มั่นคงเสียก่อนแล้วค่อยว่ากัน

แต่ถ้าหากหลังจากแต่งงานกับพวกเขาไปได้ไม่กี่วันอ๋องเจวี้ยนก็มาตายลง เช่นนั้นทั่วทั้งเมืองหลวงคงได้มีข่าวลือที่ไม่เป็นประโยชน์กับตัวนางมากมายแน่ๆ

คงมีคนมาพูดว่านางสังหารสามีของเธอแน่

ยิ่งไปกว่านั้น องค์จักรพรรดิกับฮองเฮาจ้องเขม็งที่ตราประทับแคว้นเจากับองครักษ์เงามังกรในมืออ๋องเจวี้ยนตาเป็นมันอย่างเห็นได้ชัด หากเขาตายไป ของเหล่านั้นจะให้ไปอยู่กับองค์จักรพรรดิอย่างราบรื่นไม่ได้ หญิงสาวตัวเล็กอ่อนแอที่แขวนตำแหน่งพระชายาอ๋องเจวี้ยนไว้ที่คอ อย่างนางจะต้องเจอกับพายุฝนกระหน่ำแน่นอน

ดังนั้น ตอนนี้เขาจึงยังตายไม่ได้เด็ดขาด

แต่เมื่อครู่เขาเป็นลมเลือดกำเดาไหลแล้ว ตอนนี้ยังตัวเย็นจนเป็นน้ำแข็งอีก ตอนนางจับชีพจรให้เขาก็พบว่าเขาเหยียบเท้าข้างหนึ่งไปที่ประตูยมโลกแล้วเรียบร้อย

เซียวหลันยวนถูกนางพูดจนใจตื้อไปหมด

ไม่อยากแต่งงานใหม่สามีก็มาตาย?

แต่ว่าเขาเองก็ทนไม่ไหวแล้ว เมื่อครู่นี้ต่อหน้าคนเหล่านั้นก็แค่อาศัยปณิธานที่น่ากลัวของเขาค้ำยันเอาไว้ ตอนนี้ไม่สามารถโกหกฟู่จาวหนิงได้แล้ว

"นำเอาไหมใจโลหิตมาให้ข้า แล้วข้าจะทำเรื่องแทนเจ้าสิบเรื่อง" เซียวหลันยวนพลิกมือคว้าแขนนางไว้ มุมปากมีเลือดไหล

ชิงอีตกตะลึง

"ท่านอ๋อง!"

ฟู่จาวหนิงประสานสายตาเซียวหลันยวน รีบตอบกลับทันที

"ได้!"

ชิงอีถลึงตาโตมองฟู่จาวหนิง นั่นเป็นไหมใจโลหิตเลยนะ ไม่ใช่ของที่จะหามาได้ง่ายๆ ไห่ฉางจวิ้นไม่ยอมให้ แล้วนางจะหามาได้อย่างไร?

ไห่ฉางจวิ้นรังเกียจนางอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่จะยอมส่งไหมใจโลหิตให้นาง

ท่านอ๋องทำไมจึงเอาเรื่องสำคัญเช่นนี้ส่งให้กับพระชายา?

ฟู่จาวหนิงเองก็แกะมือของเซียวหลันยวนออกก่อน พูดกับชิงอีว่า "ส่งเขากลับไปที่เตียงก่อน ครั้งนี้ต้องฝังเข็มทั้งตัวแล้ว"

"ขอรับ"

ชิงอีไม่กล้าชักช้า รีบส่งเซียวหลันยวนกลับเรือนนอน