บทที่ 998

"คุณหนู" สีหน้าเสี่ยวชิ่นไม่ค่อยดีนัก "โหวผิงเอินเป็นพวกสืบทอดบรรดาศักดิ์ โหวผิงเอินคนแรกเป็นลูกพี่ลูกน้องกับจักรพรรดิองค์ที่แล้ว นับเป็นสมาชิกอาวุโสของราชวงศ์ น้องสาวของโหวผิงเอินเป็นพระชายาหมิ่นในวังอยู่ตอนนี้"

"ได้รับการโปรดปรานหรือ?"

"โปรดปรานเอามากๆ"

เดิมทีบรรพบุรุษก็เป็นเชื้อพระญาติในราชวงศ์ เป็นขุนนาง ตอนนี้ในบ้านยังมีพระชายาคนโปรดอีกคนหนึ่ง ไม่แปลกที่โหวผิงเอินนี่จะกำเริบเสิบสานได้ขนาดนี้

ด้านหลังพวกเขามีคนกระซิบกระซาบ เถ้าแก่ของหออันดับหนึ่งมีบริกรไปอ้อนวอน จึงรีบวิ่งตรงเข้ามา

สมกับที่เป็นเถ้าแก่ใหญ่ของหออันดับหนึ่ง สวมเสื้อผ้าไหมหรูหราสีน้ำตาล ดูแล้วยังทรงสง่ายิ่งกว่าพวกนายท่านผู้ดีมีเงินทั่วไปเสียอีก

เขาพอมาถึงก็รีบคารวะให้กับโหวผิงเอิน

"ท่านโหวมาหรือ? แล้วยังมีเหล่ารัฐทายาทกับคุณชายอีก มากันหมดเลยหรือ? เห็ดเชียนเสวี่ยอีกครู่หนึ่งก็ทำเสร็จแล้ว ทุกท่านรีบขึ้นไปด้านบนเถิด อย่าเพิ่งยุ่งกับคนเหล่านี้เลย อารมณ์ดีเข้าไว้ อีกเดี๋ยวร่ำสุรากินอาหารจะได้ยิ่งเบิกบาน"

เขาเข้าง้อพวกของโหวผิงเอินทันที

พี่ชายบริการอีกคนก็รีบส่งสัญญาณมือพูดกับพวกไป๋หู่

"พวกท่านก็รีบเลี่ยงออกไปเถิด ออกจากที่นี่ไปก่อน ถ้ายังอาละวาดต่อพวกท่านไม่ใช่แค่จะเสียเปรียบนะ"

เกรงว่าแม้แต่ชีวิตก็จะหาไม่

"พวกเราจะเข้าไปทานข้าว" ไป๋หู่พูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ "ไม่ไปไหนหรอก"

คุณหนูของพวกนางไม่ได้รับความเป็นธรรมแล้ว ตอนนี้ถ้ายังต้องเลี่ยงคนพวกนี้ แล้วไปหาข้าวกินที่อื่น มันก็ยิ่งไม่ได้รับความเป็นธรรมเข้าไปใหญ่น่ะสิ?

บนถนนมีแต่คน ถ้ายังต้องไปหาโรงสุราใหม่ก็ยังต้องเบียดเสียดยัดเยียดอีก ยิ่งไปกว่านั้นก็ไม่แน่ว่าจะมีที่ด้วย

"หวา ท่านแขกที่เคาระ พวกท่านฟังที่ข้าเตือนเถิด นี่ก็หวังดีกับพวกท่านนะ" พี่ชายบริกรร้อนรนขึ้นมา

ฟู่จาวหนิงดูแล้วเถ้าแก่ใหญ่กับบริกรก็หวังดีกับพวกนางจริงๆ ถึงอย่างไรพวกเขาก็ก็ไม่แน่ว่าจะกล้าผิดใจกับโหวผิงเอินได้ไหม จึงถอนใจ "ช่างเถอะ พวกเราไปกันดีกว่า"

เสี่ยวชิ่นเองก็ตกตะลึงไป