ตอนที่ 104 จุดเริ่มต้นใหม่

ตอนที่ 104 จุดเริ่มต้นใหม่

เวลาดึกสงัด

ในห้องนอน โคมไฟบนหัวเตียงยังเปิดสว่างอยู่

ตำรา ‘ดนตรีตะวันตกยุคใหม่’ เล่มหนาเปิดวางอยู่บนอก ลู่เฉินปิดตาหลับลึก แสงไฟสีส้มส่องต้องใบหน้าของเขา เกิดเป็นแสงเงาที่ดูราวกับรูปปั้นปูนปลาสเตอร์

ตี๊ด!

โทรศัพท์มือถือที่ตกอยู่ข้างเตียงดังขึ้นหนึ่งครั้ง พร้อมกับสั่นเตือน

ลู่เฉินสะดุ้งตื่น

เขาผุดลุกขึ้นนั่ง ในดวงตาคู่นั้นทั้งหมดที่ดำมืดค่อยๆ กลับมาสว่างชัดเจนขึ้น

ลู่เฉินเพิ่งฝัน ในฝันเขากลับไปสู่โลกใบนั้นอีกครั้ง แต่ยังแยกไม่ออกว่าตัวเขาเองเป็นสวีป๋อ โม่หราน ฟางหมิงอี้ หรือไม่ใช่เลยสักคน

ในความฝัน เขาเป็นคนหนึ่งที่โดดเดี่ยวในโลกของกาลเวลา ในสายตาของผู้เฝ้ามองด้วยกิเลส ไม่ว่าจะอายุที่ล่วงไปหรือการเปลี่ยนแปลงวงจรของโลก ต่างไม่มีความเกี่ยวข้องกับเขาแม้แต่น้อย เขาเพียงเฝ้าดูโลกที่มีแต่สุข ทุกข์ พบ และพรากจากด้วยแววตาที่เฉยเมย

ลู่เฉินคิดว่าตัวเองจะไม่ตื่นขึ้นมาอีกแล้ว จนกว่าโลกนี้จะดับสูญ!

โชคดีที่นี่เป็นเพียงแค่ความฝัน

เขายืนขึ้นและลุกไปเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาแล้วเขาก็ตื่นเต็มที่

เมื่อกลับมาในห้องนอนอีกครั้ง เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูเวลา ตีหนึ่งสามสิบสองนาที

ลู่เฉินฝืนยิ้ม พร้อมกับเลื่อนเปิดข้อความที่เพิ่งเข้ามาในแอพพลิเคชั่นอี้ฟู่เป่า แล้วก็ต้องตกใจ

ข้อความนี้แจ้งเตือนลู่เฉินว่า ในบัญชีของเขามีคนโอนเงินเข้ามาสองแสนหยวน!

เป็นผู้ไม่ประสงค์ออกนาม

ผีหลอกเหรอ

ลู่เฉินขยี้ตาอย่างไม่อยากเชื่อ รีบเปิดดูแอพพลิเคชั่นอี้ฟู่เป่าของตัวเอง เป็นเรื่องจริง!

ใครกันที่ใจป้ำแจกเงิน ทั้งยังเป็นจำนวนเงินที่มากมายขนาดนี้?

เขาสับสนงุนงงไปหมด

ด้านล่างของหลักฐานการโอนเงินมีข้อความสั้นๆ เนื้อหาเรียบง่ายว่า…ขอบคุณ

เป็นสองพยางค์ที่ทำให้ลู่เฉินค่อยๆ เข้าใจบางอย่างขึ้นมา

ในบรรดาผู้คนที่เขารู้จัก คนที่มีความสามารถและมีกำลังที่จะทำเรื่องแบบนี้ได้ เกรงว่ามีแค่คนคนนั้นคนเดียว

แต่ลู่เฉินก็โทรศัพท์หาเขาเพื่อยืนยันอีกครั้ง ผลคือข้อความอัตโนมัติตอบกลับ แสดงว่าปิดโทรศัพท์ไปแล้ว

…

วันรุ่งขึ้น ลู่เฉินมาถึงที่สตูดิโอเนี่ยผาน

การทำเพลงในอัลบั้มชุดแรกของลู่เฉินให้สตูดิโอแห่งนี้เป็นผู้จัดทำ และเขาเองยังได้เซ็นสัญญากับฝ่ายนี้อย่างเป็นทางการแล้ว ดังนั้นในช่วงเวลานี้ พักใหญ่ๆ เขาต้องมาที่นี่อีกบ่อยครั้ง

โดยเฉพาะเพลงหลายเพลงที่จะนำไปใช้ประกวดในรายการ ‘ขับร้องให้ก้องจีน’ ยิ่งต้องดำเนินการแต่งทำนอง เรียบเรียงเพลงให้เสร็จก่อน

ผู้ที่ต้อนรับลู่เฉินยังคงป็นหวังฉางเซิง ผู้ที่เป็นผู้จัดการของสตูดิโอเนี่ยผาน เมื่อได้พบกับลู่เฉินแล้วก็มีเรื่องทำให้เขาประหลาดใจทันที

“คุณลู่ ผมหาสถานที่สำหรับเป็นสำนักงานที่เหมาะสมให้กับคุณได้แล้ว!”

“เร็วขนาดนั้นเชียว?”

ลู่เฉินตะลึง “อยู่ที่ไหนครับ”

เขาเตรียมตัวจะเปิดสตูดิโอ ที่ตั้งอยู่ในศูนย์ความคิดสร้างสรรค์หลันเทียน ที่นี่แม้จะห่างจากตัวเมืองมาก แต่สภาพแวดล้อมไม่เลว รอบด้านมีศูนย์การค้าครบครัน ทั้งยังค่าเช่ารายเดือนค่อนข้างต่ำ

ด้วยเหตุนี้ลู่เฉินจึงไหว้วานหวังฉางเซิงให้ช่วยหาออฟฟิศที่เหมาะสมให้เขาหน่อย ไม่คิดว่าวันนี้จะได้ข่าวแล้ว

ประสิทธิภาพการทำงานดีมากเกินไปหน่อย!

หวังฉางเซิงหัวเราะ

“บังเอิญเมื่อวานผมได้พบกับนักเรียนที่ทำงานอยู่ในกลุ่มคณะกรรมการจัดการของศูนย์ ถามข่าวคราวจากเขาถึงรู้ว่าตึก A8 มีหลายชั้นที่กำลังประกาศให้เช่าอยู่ ออฟฟิศมีพื้นที่ตั้งแต่หนึ่งร้อยถึงหนึ่งพันห้าร้อยตารางเมตร!”

คณะกรรมการบริหารภาครัฐภายใต้ศูนย์ความคิดสร้างสรรค์หลันเทียนเป็นเจ้าของอาคารสำนักงานหลายแห่ง ตำแหน่งของตึก A7 และ A8 ดีที่สุด อยู่ตรงหน้าทางเข้าทิศเหนือและทิศใต้ ห่างจากทางออกสถานีรถไฟใต้ดินไม่กี่เมตร

แต่เดิมสำนักงานในอาคารทั้งสองแห่งมีคนเช่าหมดแล้ว แต่ช่วงนี้มีบริษัทหลายแห่งในอาคาร A8 ย้ายออกไปอยู่ตึกใหม่ใกล้ๆ กัน ด้วยเหตุนี้จึงมีหลายชั้นที่ว่างลงเตรียมเปิดให้เช่า

ช่างเป็นเรื่องบังเอิญเสียจริง ถ้าหวังฉางเซิงไม่ได้พบกับนักเรียนคนนั้น อีกไม่กี่วันคงไม่เหลือแล้ว

ตามที่นักเรียนคนนั้นบอกมา มีหลายแห่งถูกจองออกไปก่อนแล้ว

“เมื่อเช้าผมอยากติดต่อหาคุณ ตอนนี้คุณมาได้เวลาพอดี!”

ลู่เฉินทำความเข้าใจแล้ว รู้สึกสนใจในทันที “ถ้าอย่างนั้นรบกวนผู้จัดการหวังไปดูเป็นเพื่อนผมได้หรือเปล่าครับ”