ตอนที่ 133 กดดันมากจริงๆ!

ตอนที่ 133 กดดันมากจริงๆ!

วันศุกร์ที่ 28 เดือนสิงหาคม

ห้องถ่ายทำรายการโทรทัศน์ T1 ของสถานีโทรทัศน์ปักกิ่ง บรรยากาศการถ่ายทอดสดการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศทั่วประเทศของรายการ ‘ขับร้องให้ก้องจีน’

ห้องถ่ายทำรายการโทรทัศน์แห่งใหม่นี้เพิ่งจะเริ่มใช้เมื่อครึ่งเดือนก่อน กินพื้นที่หนึ่งชั้นของอาคารใหญ่ของสถานีโทรทัศน์ ไม่เพียงแต่มีอุปกรณ์ครบครันทันสมัย นอกจากนี้ยังได้ชื่อว่าเป็นสถานีโทรทัศน์ที่มีขนาดใหญ่และดีที่สุดในจำนวนสถานีโทรทัศน์ทั้งหมดในประเทศ

สามารถบรรจุผู้ชมได้สามพันที่นั่ง เวทีมีพื้นที่รวมทั้งหมดสามพันห้าร้อยตารางเมตร การตกแต่งภายในที่กว้างขวางแสดงให้เห็นถึงจิตใจที่กว้างของสถานีโทรทัศน์ปักกิ่งอย่างเห็นได้ชัด!

เวลาหกโมงครึ่ง ภายในห้องโถงใหญ่ของห้องถ่ายทำรายการมีที่นั่งเต็มหมดแล้ว ทีมงานทุกคนก็พร้อมประจำที่

คืนนี้เป็นการแข่งขันรอบสุดท้ายของรายการ ‘ขับร้องให้ก้องจีน’ และยังเป็นการแข่งขันสุดยอดผู้แข็งแกร่งทั้งสิบคน

รายการ ‘ขับร้องให้ก้องจีน’ ของสถานีโทรทัศน์ปักกิ่งแตกต่างจากรายการ ‘นักร้องนักแต่งสุดสตรอง’ ของสถานีโทรทัศน์เซียงหนาน ความสนุกที่แท้จริงคือการแข่งขันร้องเพลงทั้งหกสถานที่ ซึ่งเข้ากับคอนเซ็ปต์ของรายการ ‘เดินไปร้องไป ขับร้องให้ก้องจีน’

การแข่งขันรอบสุดท้ายนี้ดึงดูดความสนใจของผู้ชมและเหล่าแฟนคลับมากมายนับไม่ถ้วน!

ใครจะสามารถคว้าแชมป์ไปครอง ใครจะชนะเงินรางวัลมูลค่าห้าล้าน ใครจะกลายเป็นดาวจรัสแสงที่สุดในค่ำคืนนี้

คำตอบทั้งหมดกำลังจะเปิดเผยในเร็วๆ นี้!

ด้านหลังเวทีห้องถ่ายทำรายการ T1 สิบสุดยอดนักร้องทั่วประเทศของรายการ ‘ขับร้องให้ก้องจีน’ กำลังรออยู่

สตูดิโอถูกจัดให้เป็นห้องโถงใหญ่ในการถ่ายทำรายการ ด้านหลังเวทีก็หรูหราพอสมควร สามารถรองรับนักแสดงกับทีมงานนับร้อยคนได้อย่างไม่มีปัญหา แต่ผู้แข่งขันทั้งสิบคนก็ไม่อาจนั่งลงได้

แม้ว่าพวกเขาจะมีเพื่อนสนิทและญาติมิตรมาคอยให้กำลังใจอยู่เคียงข้างก็ตาม

ทุกคนรักษาระยะห่างกัน ไม่มีใครพูดคุยหัวเราะเสียงดัง ความหนักหน่วงแฝงอยู่ในบรรยากาศที่น่าตึงเครียด

การแสดงครั้งนี้สำคัญมาก มีผลกระทบต่ออนาคตของทุกคนในระดับสูง

ด้วยเหตุนี้หากประสบความสำเร็จก็จะได้เข้าสู่เส้นทางดวงดาวจรัสแสง หรือไม่ก็หายไปเพียงชั่วข้ามคืน จะถูกคนนับหมื่นจับตาดู หรือว่าหายไปโดยไม่มีใครถามถึง ก็ต้องดูการแสดงของพวกเขาในคืนนี้

ผู้เข้าแข่งขันทุกคนรวมทั้งลู่เฉินต่างก็เตรียมตัวสู้สุดฤทธิ์!

พวกเขาก็ไม่อยากแพ้ใคร!

เมื่อเทียบกันแล้ว ถือว่าลู่เฉินมีความผ่อนคลายทางจิตใจมากที่สุด

ข้างกายของเขามีทั้งญาติและผองเพื่อน นอกจากลู่ซีกับเฉินซิน ฉินฮั่นหยางกับสมาชิกทั้งสี่คนของวงเฮสิเทชั่นแล้ว ก็ยังมีพี่น่ากับเฉินเจี้ยนหาวที่มาด้วย ถือว่าเป็นกำลังคนที่มีความแข็งแกร่งมาก!

เวลาที่ตัวเองต้องขึ้นเวทียังอีกนาน ลู่เฉินนั่งพิงเก้าอี้นุ่มที่มีกลิ่นหนังใหม่กระจายออกมา จ้องมองเฉินเจี้ยนหาวกับพี่น่าทั้งสองคนที่อยู่ตรงข้าม

หรืออาจจะพูดว่าจ้องมองทั้งสองคนจับมือกันด้วยสายตาที่ลึกซึ้งเป็นพิเศษ

พี่น่าเป็นผู้หญิงที่ใจกว้างตรงไปตรงมาก็ถูกเขามองจนหน้าแดง เผยความเขินอายเล็กๆ ที่ยากจะได้เห็น

เฉินเจี้ยนหาวพาลโกรธเอาดื้อๆ จึงขึงตาใส่ลู่เฉินแล้วพูดด้วยความโกรธว่า “นายมองฉันหาพระแสงอะไร ยังไม่รีบไปเตรียมตัวจริงจังอีก!”

คนอื่นฝึกอุ่นเครื่องอย่างตื่นเต้น แต่ลู่เฉินเหรอ กลับจ้องมองเขาไม่จบไม่สิ้น

มีอะไรน่ามอง ก็แค่จับมือกัน!

ลู่เฉินยิ้มบอก “ยินดีกับพี่ทั้งสองคนด้วยนะครับ ไม่ทราบว่าจะได้ดื่มเหล้ามงคลเมื่อไร”

พอพูดออกไป แม้แต่ฉินฮั่นหยางและคนอื่นๆ ก็หัวเราะขึ้นมา

คนเก่าๆ ในบาร์เดย์ลิลลี่ต่างก็รู้ว่าพี่น่าชอบเฉินเจี้ยนหาวมานานแล้ว

แต่เธอไม่มั่นใจในหน้าตาของตัวเอง ดังนั้นจึงไม่เคยแสดงตัวให้คนหลังได้รับรู้ กลัวว่าจะไม่ได้เป็นแม้แต่เพื่อน

แน่นอนว่าเฉินเจี้ยนหาวก็รู้ดี

เขาโสดมาตลอด แต่เคยมีแฟนมาสองสามคน ผ่านเรื่องราวมามากมาย ดังนั้นจึงเฉยๆ กับเรื่องแต่งงาน

เขามองพี่น่าเป็นเพื่อน เพื่อนที่ดี

จนกระทั่งตอนหลัง ลู่เฉินเขียนเพลงให้พี่น่าชื่อเพลงว่า ‘ฉันอยากมีบ้านสักหลัง’

ตอนที่พี่น่าร้องโชว์ในบาร์เดย์ลิลลี่เป็นครั้งแรก เฉินเจี้ยนหาวได้ฟังแล้วรู้สึกประทับใจโดยไม่รู้ตัว

จากนั้นเมื่อคืน ทุกคนก็สร้างความเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่ให้กับเขา

ตอนที่พี่น่าเข็นเค้กวันเกิดมาอยู่ตรงหน้าเขา น้ำตาไหลตอนที่ร้องเพลงสุขสันต์วันเกิดให้กับเขา…

หัวใจของเฉินเจี้ยนหาวพังทลายลงในที่สุด!

รู้จักกันมานานหลายปี จู่ๆ เขาเพิ่งพบว่าความรักที่ตัวเองไม่เคยเชื่อมั่น แท้จริงแล้วกลับอยู่เคียงข้างตัวเองมาโดยตลอด

แสงเทียนตกกระทบใบหน้าของพี่น่าได้งดงามมาก

ดังนั้นตอนนี้เฉินเจี้ยนหาวจึงต้องอดทนกับการแซวของลู่เฉิน จับมือพี่น่าโดยไม่ปล่อยมือ

พี่น่าก็เป็นคนใจกว้าง หลังจากความเขินอายผ่านไปเธอจึงพูดอย่างเปิดเผยว่า “แค่ได้อยู่ด้วยกันก็พอแล้ว เรื่องแต่งงานไม่สำคัญ…”

“ไม่ได้!”

เฉินเจี้ยนหาวตัดบทคำพูดของเธอ “วันที่ 1 ตุลาคม วันชาติจีนคือวันแต่งงานของพวกเรา!”

อะไรนะ?

ทุกคนล้วนตกตะลึง…เร็วขนาดนี้เชียว!

ฉินฮั่นหยางแทบไม่อยากจะเชื่อ เขาถือว่าเป็นเพื่อนรักที่แท้จริงของพี่น่ากับเฉินเจี้ยนหาว ก่อนหน้านั้นก็ไม่คิดว่าทั้งสองคนจะได้อยู่ด้วยกัน คิดไม่ถึงว่าตอนนี้กลับบอกว่าจะแต่งงานกันแล้ว

พี่น่าคือคนที่ตกใจมากกว่า เธออ้าปากค้างพูดไม่ออก

เฉินเจี้ยนหาวมองเธอ แล้วยิ้มบางๆ “ผมคิดไว้เรียบร้อยแล้ว พวกเราแต่งงานกันเถอะ ขอแค่คุณยินดี”