ตอนที่ 146 ทะนงตัว

ตอนที 146 ทะนงตัว

ฉากใหญ่โตอลังการจริงๆ!

ลู่เฉินคิดไม่ถึงด้วยซ้ำว่าจะมีคนอยู่ในห้องทดสอบเสียงเยอะขนาดนี้ จึงรู้สึกตกใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เขาใช้สายตาสงสัยมองไปที่เวินจื้อหย่วน…นี่ทำบ้าอะไรกัน

เวินจื้อหย่วนปาดเหงื่อ และอธิบายว่า “อาจารย์ลู่เฉิน ผมขอแนะนำให้คุณรู้จักก่อน คนนี้คือ…”

เขาแนะนำซ่งซุนให้ลู่เฉินรู้จักเป็นคนแรก จากนั้นก็คือว่านซิงกั๋ว ผู้จัดการฝ่ายจัดหานักแสดง ผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์เป็นต้น

ส่วนจางฉงและจางซูฮุ่ย เวินจื้อหย่วนข้ามผ่านไปโดยตรง ทำเหมือนมองไม่เห็น

แม่งมึงเหยียบหน้าฉัน คิดว่าฉันเป็นดินเหนียวหรือไง!

จางฉงคิ้วขมวดด้วยความโกรธ แต่ผู้บริหารระดับสูงก็อยู่ที่นี่หลายคน ถึงเธอจะโกรธก็ไม่กล้าแสดงออกมา

ส่วนคนอื่นๆ ไม่ว่าจะคิดอะไรอยู่ในใจ ต่างก็ให้ความเกรงใจแก่ลู่เฉิน

ในวงการเพลงป็อปหรือวงการบันเทิง นักแต่งเพลงที่มีความสามารถก็ยังได้รับความนับถือจากคนอื่น ถึงสถานะของพวกเขาจะไม่ต่ำกว่าดาราไอดอล แต่ชื่อเสียงที่อยู่นอกวงการกลับแย่มาก

คนทั่วไปเวลาฟังเพลงก็จะจำแต่นักร้อง มีคนน้อยมากที่จะมาสนใจว่าคนแต่งเพลงคือใคร

แต่ในแวดวงภายใน ตำแหน่งนักแต่งเพลงของลู่เฉินสูงกว่านักร้องมาก ดังนั้นถึงแม้จะเป็นซ่งซุนรองผู้จัดการทั่วไปของบริษัทแผ่นเสียงอีเอ็มไอ ก็ยังต้องยิ้มแย้มเป็นฝ่ายเข้ามาจับมือกับลู่เฉินก่อน

แน่นอนมันไม่ได้หมายความว่า พวกเขาจะคิดว่าเพลงที่ลู่เฉินมอบให้ถังเฉียวเฉี่ยวจะต้องมีราคาสูงถึงสองแสนห้าหมื่น

แต่เนื่องจากตำแหน่งดาราดังของลู่เฉินเพิ่งจะเริ่มต้น ยังไม่มั่นคงพอ

หลังจากพูดจาพอเป็นพิธีแล้ว ว่านซิงกั๋วจึงถามอย่างอดใจรอไม่ไหว

“คุณลู่เฉิน ได้ยินว่าคุณเขียนเพลงใหม่ให้กับอีเอ็มไอ”

ลู่เฉินแปลกใจเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงกระตือรือร้นขนาดนี้

ที่ปรึกษาทางดนตรีของเทียนไล่เวิร์กชอปคนนี้ ถือว่าเป็นคนนอกในที่นี้ แต่เวินจื้อหย่วนก็ให้ความเคารพเขามาก

ลู่เฉินทำสีหน้านิ่งเฉย แล้วยิ้มพูดว่า

“ใช่ครับ กำลังจะเตรียมทดสอบร้องเพลง ยังไงก็ขอคำชี้แนะจากอาจารย์ว่านด้วยนะครับ”

ว่านซิงกั๋วก็ไม่เกรงใจ รีบพยักหน้าพูดทันที

“ได้ครับ”

สำหรับลู่เฉินแล้ว เขาอยู่ในวงการถือว่าเป็นรุ่นพี่ จึงมีคุณสมบัติในการชี้แนะลู่เฉิน

ลู่เฉินหมุนตัวมา แล้วพูดกับถังเฉียวเฉี่ยวที่ทำหน้างุนงง

“ผมจะใส่เทปเพลงประกอบ แล้วคุณค่อยลองนะ”

ก่อนหน้านี้ในออฟฟิศของเวินจื้อหย่วน ลู่เฉินได้วิเคราะห์โน้ตเพลงให้ถังเฉียวเฉี่ยว รวมทั้งสไตล์พิเศษของผลงานเพลงของตัวเอง และรายละเอียดที่ต้องระวังขณะร้องเพลง

ถังเฉียวเฉี่ยวมีพรสวรรค์ในด้านการร้องเพลงอยู่แล้ว บวกกับระดับความยากของเพลงนี้ไม่เยอะมาก เธอจึงเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว ดังนั้นเธอจึงมาที่ห้องทดสอบเสียงเพื่อฝึกร้องจริง

ในฐานะงานชิ้นแรกของการเปิดสตูดิโอ ลู่เฉินยอมเสียกำลังและเวลาเล็กน้อย เพื่อสร้างชื่อเสียงในวงการธุรกิจของตัวเอง

แต่คิดไม่ถึงว่า จะมีคนมารอฟังผลงานของเขามากมายขนาดนี้ และยังเป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัทแผ่นเสียงอีเอ็มไออีกด้วย

ถังเฉียวเฉี่ยวตกใจยิ่งกว่า

คำพูดของลู่เฉินทำให้เธอได้สติกลับมา รีบเดินไปตรงหน้าไมค์ ด้วยสีหน้าที่ไม่สบายใจเล็กน้อย

ลู่เฉินหยิบแฟลชไดร์ฟที่เตรียมไว้เรียบร้อยแล้วออกมา เสียบไปที่อุปกรณ์เล่นเสียงแล้วกดปุ่มเล่น

ดนตรีบรรเลงเริ่มต้นขึ้น

เพลงเขียนเสร็จนานแล้ว ส่วนเพลงประกอบลู่เฉินเพิ่งใช้โปรแกรมเครื่องสังเคราะห์เสียงทำขึ้นมาด้วยตัวเองเมื่อวาน แต่ไม่ได้เพราะอะไรมาก ถึงอย่างไรก็แค่เอามาให้ถังเฉียวเฉี่ยวทดสอบร้องเพลงจึงไม่มีปัญหา

การเรียบเรียงเพลงที่แท้จริง ต้องให้ฝ่ายบริษัทแผ่นเสียงอีเอ็มไอช่วยแก้ไขให้ตัวเอง เพราะในสัญญาไม่ได้รวมเงื่อนไขข้อนี้

ตามจังหวะดนตรี ถังเฉียวเฉี่ยวได้แต่อ้าปาก แต่กลับไม่มีเสียงร้องเพลงออกมา

สีหน้าของเธอแดงก่ำขึ้นมาทันที

ในฐานะนักร้องแจ้งเกิดจากการแข่งขันประกวดคนหนึ่ง การแสดงออกของถังเฉียวเฉี่ยวไม่ควรจะแย่ถึงเพียงนี้ แต่เพลงนี้ฝากความหวังกับเธอมากเกินไป ความกดดันที่อยู่ในใจจึงหนักมากเป็นธรรมดา

และคนที่นั่งฟังเพลงของเธอ ก็เป็นผู้บริหารระดับสูงอีก เธอจึงตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

จางซูฮุ่ยที่นั่งอยู่ในห้องทดสอบเสียงเผยสีหน้าเยาะเย้ยออกมาอย่างช่วยไม่ได้

เดิมทีจางซูฮุ่ยก็ไม่เคยมองถังเฉียวเฉี่ยวคนนี้อยู่ในสายตา ต่อให้คนหลังจะอยู่ทีมเดียวกับเธอก็ตาม

ถังเฉียวเฉี่ยวกลับซื้อเพลงจากลู่เฉิน เธอจึงไม่พอใจเป็นอย่างมาก…ต่อให้เธอไม่ต้องการ ใช่ว่าเธอจะเอาได้ เธอมีค่าพอกับเพลงราคาสองแสนห้าหมื่นเหรอ

เพราะฉะนั้นเธอจึงตามคุณน้ามา เพื่ออยากดูความหน้าแตกของถังเฉียวเฉี่ยว

ผลสรุปคือถังเฉียวเฉี่ยวก็ทำตัวเป็นตัวตลกจริงๆ!

จางฉงหัวเราะมีเสียงออกมาโดยตรง

หลี่จื้อเกาหน้าย่นเป็นมะระ พยายามส่งสายตาให้ถังเฉียวเฉี่ยว เพื่อบอกให้อีกฝ่ายใจเย็นๆ

ความจริงเขามีความกดดันมากกว่าถังเฉียวเฉี่ยว

ซ่งซุนกับว่านซิงกั๋วและคนอื่นๆ ต่างขมวดคิ้ว รู้สึกว่าสภาพจิตใจของถังเฉียวเฉี่ยวแย่มาก

การมอบเพลงที่ดีให้กับเด็กใหม่คนนี้ จะสามารถสนับสนุนขึ้นมาได้จริงๆ ใช่ไหม

เวินจื้อหย่วนหัวเราะออกมาแต่ดูยังไงก็น่าเกลียดกว่าร้องไห้!

ช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ ถ้าถังเฉียวเฉี่ยวตกม้าตายตอนนี้ เขาจะเอาหน้าไปวางไว้ที่ไหนเล่า!

ลู่เฉินตาไว มือไว รีบกดปุ่มหยุดทันที

เขาพูดกับถังเฉียวเฉี่ยวว่า “คุณไม่ต้องตื่นเต้น เพลงนี้เขียนให้คุณโดยเฉพาะ คุณจะต้องร้องได้ดีแน่นอนครับ ไม่ต้องรู้สึกกดดันอะไร ร้องอย่างผ่อนคลายเป็นธรรมชาติ ถึงยังไงก็เพิ่งเริ่มฝึก”

เขียนให้ถังเฉียวเฉี่ยวโดยเฉพาะเหรอ

ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทที่นั่งอยู่สองสามคนแอบส่ายหน้า กระทั่งเบะปากอย่างดูถูก

ขี้โม้จริงๆ เวลาแค่สองวัน ลู่เฉินก็สามารถเขียนเพลงที่ดีพิเศษเฉพาะให้กับถังเฉียวเฉี่ยวได้แล้วเหรอ

เกรงว่าจะเอาเพลงที่แต่งไว้นานแล้วมาประสมประเสให้เป็นเพลงล่ะไม่ว่า แล้วก็เร่งทำผลงานออกมาชั่วคราว

วิธีการพูดของลู่เฉิน ไม่มีอะไรมากไปกว่าการแสดงให้เห็นว่าบริษัทแผ่นเสียงอีเอ็มไอไม่ได้เสียเงินไปโดยเปล่าประโยชน์

ลูกไม้ตื้นๆ พวกนี้ ในสายตาของพวกเขาไม่ควรค่าแก่การพูดถึงเลยสักนิด

ถังเฉียวเฉี่ยวจึงผ่อนคลายลง

ถึงอย่างไรเธอก็ไม่ใช่เด็กใหม่ที่เพิ่งเดบิวต์แล้ว แต่ก่อนตอนที่แข่งขันในรายการก็โชว์ความสามารถได้ไม่เลว แค่ทำใจให้สงบก็รู้สึกเป็นธรรมชาติมากขึ้น จากนั้นเธอจึงยื่นมือไปจับไมค์อีกครั้ง

ลู่เฉินเห็นดังนั้น จึงเปิดเพลงประกอบขึ้นอีกครั้ง

ครั้งนี้ถังเฉียวเฉี่ยวไม่ได้ตกม้าตายอีก แล้วนักร้องคอนเสิร์ตก็ขึ้นเวทีอีกครั้งตามเสียงเพลงประกอบ

“คิดเพ้อเจ้อทั้งคืน คืนนี้สวยจัง

ทำให้ฉันนอนไม่หลับ