ตอนที่ 158 รักครั้งแรก

ตอนที่ 158 รักครั้งแรก

ซูไต้หว่านก็ช่วยชีวิตของหลี่มู่ไป๋ไม่ได้

ความหมายของหลี่มู่หรงพูดอย่างชัดเจนแล้ว ตัวเขาเองไม่อยากลงทุนในเว็บไซต์ระดมทุนของลู่เฉิน แต่เขาอยากให้หลี่มู่ไป๋เป็นพันธมิตรทำงานร่วมกับลู่เฉิน จะได้ไม่ต้องเอาแต่เอ้อระเหยลอยชายไปวันๆ และทำลายชื่อเสียงของตระกูลหลี่

จะว่าไปแล้ว หลี่มู่ไป๋เอาตัวเข้ามาเอง ไม่อย่างนั้นหลี่มู่หรงก็คงไม่มีโอกาสที่เหมาะสม

นายมีคุณธรรมอยากช่วยเพื่อนไม่ใช่เหรอ ได้ งั้นก็ตั้งใจทำงานจริงจังสิ!

หลี่มู่หรงเป็นคนที่มีปณิธานแน่วแน่ เมื่อเขาตัดสินใจแล้ว หลี่มู่ไป๋ไปขอร้องใครก็ไม่มีประโยชน์ และยิ่งไม่ต้องพูดถึงซูไต้หว่านเพราะเธอก็สนับสนุนความคิดของสามีเป็นอย่างมาก

ลู่เฉินรู้สึกละอายใจเล็กน้อย

หลี่มู่ไป๋เหมือนถูกตัวเองทำให้ลำบากไปด้วย แต่เขาคิดว่าวิธีของหลี่มู่หรงนั้นไม่มีปัญหา

หลี่มู่ไป๋นิสัยดี ไม่ได้เป็นลูกเศรษฐีโอหังฟุ่มเฟือยมีชีวิตสำมะเลเทเมา แต่จะนั่งเอ้อระเหยอยู่ในบ้านไม่ทำงานอะไรถลุงเงินเป็นเบี้ยแบบนี้ หากปล่อยระยะยาวก็จะทำให้เสียคนเหมือนกัน

ในฐานะเพื่อน ลู่เฉินดีใจมากที่จะได้ร่วมมือทำเว็บไซต์ระดมทุนกับหลี่มู่ไป๋

เพราะเขาออกความคิดนี้เพื่อบริการตัวเองเป็นอย่างแรก ไม่มีกำลังและจิตใจที่จะสร้างให้ใหญ่โตและแข็งแกร่ง

หลี่มู่ไป๋ไม่เหมือนกัน ดูจากท่าทางอากัปกิริยาพี่ใหญ่ของเขา มีเขาคอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง ขอเพียงได้บัตรคุ้มครองลิขสิทธิ์ ไม่แน่อาจจะได้ทำ ไอดีโฟโต้!

ไอดีโฟโต้ เป็นเว็บไซต์แบ่งปันรูปภาพที่มีชื่อเสียงของสหรัฐอเมริกา ผู้ก่อตั้งคือรอดนี่ (Rodney) หนุ่มไอทีติดบ้านคนหนึ่ง ในปี 2010 เขาก่อตั้งเว็บไซต์นี้ที่บ้านของเขา ดูแลและดำเนินกิจการด้วยตัวเองมาตลอด

พอถึงปี 2013 จำนวนผู้ใช้ ไอดีโฟโต้ ก็เพิ่มขึ้นถึงสามสิบล้านคน จากนั้นก็ถูกบริษัทวินโดว์ซื้อกิจการไปในราคาหนึ่งพันล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นตำนานของอุตสาหกรรมไอที!

ลู่เฉินคุ้นเคยกับเรื่องราวของ ไอดีโฟโต้ เป็นอย่างดี แต่แรงบันดาลใจของการระดมทุนในเว็บไซต์ก็ไม่เกี่ยวกับตำนานนี้ ถึงแม้เขาไม่ได้คาดหวังว่าจะเป็นเหมือนกับรอดนี่ (Rodney) ก็ตาม แต่การอาศัยคาวด์ฟันดิง[1]ระดมทุนเพื่อหาเงินถุงเงินถังก็ไม่ใช่ความฝันอีกต่อไป

นอกจากการยื่นขอการคุ้มครองความคิดสร้างสรรค์จากสำนักงานลิขสิทธิ์แล้ว ลู่เฉินยังให้ลู่ซีส่งเอกสารลงทะเบียนฉบับเดียวกันยื่นขอไปยัง สำนักงาน FSK ในสหรัฐอเมริกาและ สำนักงาน OKI ในสหภาพยุโรป ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงการตรวจสอบ

สำนักงาน FSK คือสำนักงานคุ้มครองลิขสิทธิ์ความคิดสร้างสรรค์เชิงพาณิชย์ของสหรัฐอเมริกา ขอบเขตการคุ้มครองครอบคลุมไปถึงประเทศญี่ปุ่นและเกาหลีใต้

หลี่มู่หรงไม่สนใจเสียงร้องที่โศกเศร้าของน้องชาย เขาพูดกับลู่เฉินว่า “งั้นเรื่องนี้ก็ตกลงตามนี้นะ!”

“ฉันก็ยังพูดเหมือนเดิม เรื่องรายละเอียดของหุ้นส่วนพวกนายสองคนเป็นเพื่อนกันก็ปรึกษากันเอาเอง ทางที่ดีที่สุดให้ตั้งเป็นบริษัทใหม่จัดการดำเนินงานโดยเฉพาะ เดี๋ยวฉันจะให้มู่ซือมาช่วยพวกนาย”

หลี่มู่หรงอธิบายเป็นพิเศษว่า “มู่ซือเป็นพี่สาวของมู่ไป๋ เพิ่งเรียนจบจากโรงเรียนธุรกิจวอร์ตัน (Wharton School)ในปีนี้”

โรงเรียนธุรกิจวอร์ตันเหรอ

ในหัวของลู่เฉินปรากฏใบหน้าที่ยิ้มแย้มของซูเซวียนขึ้นมา เธอกำลังไปเรียนที่โรงเรียนธุรกิจวอร์ตันไม่ใช่หรือ

หลี่มู่หรงพูดต่อ “ส่วนเรื่องการคุ้มครองความคิดสร้างสรรค์ ฉันจะเป็นคนจัดการเอง นายไม่จำเป็นต้องกังวลอะไร เลือกเวลาแล้วเริ่มดำเนินการออนไลน์บนเว็บไซต์ได้เลย ถ้าหากแม้แต่ฉันยังขอไม่ได้…”

เขาไม่พูดคำพูดต่อจากนี้ ลู่เฉินก็เข้าใจความหมายทั้งหมด

ถ้าหากแม้แต่หลี่มู่หรงก็ยังขอไม่ได้ อย่างนั้นเขาก็ไม่ต้องหวังจะว่าได้บัตรรับรองที่สำคัญใบนั้น

แต่ถ้าหากเขาสามารถได้บัตรรับรองมา เช่นนั้นการดำเนินการเว็บไซต์ระดมทุนล่วงหน้าก็ไม่มีปัญหาอย่างสิ้นเชิง…เพราะใครจะให้ความสนใจเว็บไซต์เล็กๆ ที่เพิ่งออนไลน์ล่ะ และบนอินเทอร์เน็ต ทุกวันมีเว็บไซต์ที่เปิดและปิดตัวลงไม่รู้ตั้งเท่าไร!

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ หลี่มู่หรงมีความมั่นใจเรื่องนี้มาก คาดว่าจะผ่านได้ไม่ยาก

ลู่เฉินพูดอย่างจริงใจ “ขอบคุณพี่หลี่ครับ!”

วิธีการแก้ไขที่หลี่มู่หรงเสนอมานั้นเหมาะสมที่สุดกับลู่เฉินอย่างไม่ต้องสงสัย แบบนี้เขาแค่สะบัดแขนก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องเว็บไซต์ระดมทุน และตั้งหลักสำคัญของงานเน้นไปที่อาชีพการแสดงก็พอแล้ว

หลี่มู่หรงหัวเราะเบาๆ แล้วกล่าวว่า “ฉันต้องขอบใจนายถึงจะถูก ที่ให้น้องชายของฉันได้มีงานทำเป็นชิ้นเป็นอัน”

ลู่เฉินกลั้นหัวเราะไม่อยู่

เวลานี้ ซูไต้หว่านจึงถามด้วยเสียงที่นุ่มนวล “พวกคุณคุยกันเสร็จแล้วใช่ไหมคะ”

หลี่มู่หรงมองภรรยาของตัวเองด้วยความประหลาดใจ และพยักหน้า “คุยเสร็จแล้ว”

ซูไต้หว่านยิ้มพราย แล้วเอ่ยว่า “อย่างนั้นฉันมีเรื่องอยากจะถามลู่เฉิน ลู่เฉินนายไม่ถือสาใช่ไหม”

ลู่เฉินรีบพยักหน้าแล้วเอ่ยว่า “ไม่ถือสาครับ เชิญพี่สะใภ้พูดได้ครับ“

ซูไต้หว่านกระพริบตาแล้วถามว่า “ลู่เฉิน ตอนนี้นายมีแฟนไหม”

หลี่มู่หรงกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที เขาคิดว่าภรรยาของตัวเองจะมีเรื่องสำคัญอะไรถามลู่เฉิน

แต่ซูไต้หว่านมองว่าคำถามนี้มีความสำคัญมากอย่างเห็นได้ชัด เธอจริงจังมาก

คำถามนี้…

ลู่เฉินรู้สึกอายเล็กน้อย แต่ก็ยังตอบอย่างตรงไปตรงมา “ตอนนี้ไม่มีครับ”

ซูไต้หว่านถามว่า “ทำไมไม่มี เด็กหนุ่มหล่อมีความสามารถอย่างนาย จะต้องมีผู้หญิงตามจีบเยอะแน่นอนใช่ไหมล่ะ หรือว่าสเปคนายสูงเกินไป หรือเป็นเพราะตัวเองเป็นศิลปิน”

นัยน์ตาของเธอมีรอยยิ้มจางๆ เพิ่มขึ้นมา

ลู่เฉินรู้สึกมีแรงกดดันมาก

พูดตามจริง ถึงแม้การเผชิญหน้ากับหลี่มู่หรงเมื่อครู่ แรงกดดันของเขาก็ยังไม่เยอะขนาดนี้!

เมื่อคิดครู่หนึ่ง แล้วลู่เฉินจึงพูดตามความจริง “พี่สะใภ้ครับ ความจริงผมยังไม่คิดจะมีแฟนชั่วคราวครับ ตอนนี้ให้ความสำคัญกับหน้าที่การงานมากกว่า ผมอยากหาเงินเยอะๆ เพื่อช่วยเหลือครอบครัวครับ ดังนั้น…”

ลู่เฉินไม่ได้โง่ จะฟังไม่ออกถึงเจตนาที่อยากเป็นแม่สื่อของซูไต้หว่านได้อย่างไร

แต่ตอนนี้เขาไม่มีความคิดด้านนี้จริงๆ

หลี่มู่หรงเอ่ยว่า “อืม ผู้ชายต้องให้ความสำคัญกับหน้าที่การงานก่อน หน้าที่การงานประสบความสำเร็จแล้วยังจะกลัวไม่มีแฟนอีกเหรอ”

ซูไต้หว่านเหลือกตาขาวใส่เขาอย่างไม่สบอารมณ์หนึ่งที แล้วถามต่อว่า “ฟังจากความหมายของนาย ฐานะครอบครัวของนายไม่ค่อยดีใช่ไหม”

หลังจากได้แชมป์ในรายการ ‘ขับร้องให้ก้องจีน’ ฐานะทางบ้านของลู่เฉินก็ถูกเปิดเผยนานแล้ว เพราะฉะนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไร แล้วจึงเล่าให้ซูไต้หว่านฟังอีกครั้ง