ตอนที่ 216 ท่านเทพถูกปลุกให้ตื่น

ตอนที่ 216 ท่านเทพถูกปลุกให้ตื่น

ตอนที่เผยแพร่โครงการระดมทุนช่วยเหลือเมิ่งเมิ่งออกไป ลู่เฉินเฝ้าดูอยู่ในบริษัทระดมทุนมู่เฉิน

ภายใต้การควบคุมของหลี่มู่ซือ บริษัทใหม่แห่งนี้ที่เพิ่งตั้งขึ้นได้เพียงเดือนเดียว มีจำนวนพนักงานเพิ่มขึ้นจนเกินกว่าร้อยคนแล้ว โครงการระดมทุนในเว็บไซต์ระดมทุนออนไลน์ก็เพิ่มขึ้นจากตอนแรกที่มีแค่หนึ่งโครงการเป็นหลายสิบโครงการ แสดงให้เห็นถึงการเติบโตและการขยายตัวของธุรกิจ

แต่วันนี้พระเอกของการระดมทุน แน่นอนว่าคือลู่เฉินที่ต้องการทำโครงการเพื่อการกุศลครั้งนี้

บริษัทระดมทุนมู่เฉินยิ่งต้องให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่

และผลของการระดมทุนก็ประสบความสำเร็จเกินความคาดหมายของทุกคน ยอดเงินบริจาคไต่สูงขึ้นเรื่อยๆ ทำเอาพนักงานที่ทำงานล่วงเวลาในบริษัททั้งคืนต่างตาค้างตกตะลึง นักเทคนิคหลายคนก็ถึงกับงานยุ่งจนเหงื่อท่วมหัว

ปริมาณทราฟฟิกที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทำให้เซิร์ฟเวอร์รับไม่ไหว

จำนวนผู้ลงชื่อเข้าเป็นสมาชิกของเว็บไซต์ระดมทุนออนไลน์ยิ่งเป็นที่น่าประหลาดใจ

ตอนแรกผู้ก่อตั้งอย่างลู่เฉินก็ตกตะลึง แต่หลังจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นซาบซึ้งใจ

เขาจำเป็นต้องติดต่อหลี่มู่ซือ ให้ท่านซีอีโอของเว็บไซต์ระดมทุนออนไลน์คนนี้รีบกลับมาที่บริษัท

นี่เป็นเรื่องใหญ่แล้ว!

หลี่มู่ซือผู้ซึ่งไปออกงานสังคมอยู่ข้างนอก พอได้รับข่าวก็รีบกลับมากำกับดูแลสถานการณ์

เหตุการณ์แบบนี้อยู่เหนือความคาดหมายของเธอเหมือนกัน

แต่นักศึกษาดีเด่นจากโรงเรียนธุรกิจวอร์ตันคนนี้รู้ดีว่า สถานการณ์เช่นนี้มีประโยชน์ต่อการพัฒนาบริษัทระดมทุนมู่เฉินมากมายเพียงใด นี่เป็นโอกาสทองที่หาได้ยาก

ดังนั้นหลี่มู่ซือจึงขอให้ลู่เฉินดำเนินโครงการนี้ต่อไปเพื่อรักษาโมเมนตัมเช่นนี้เอาไว้

โครงการระดมทุนช่วยเหลือเมิ่งเมิ่งนั้นสำเร็จลุล่วงไปอย่างไม่มีปัญหา เพียงแต่เมื่อยอดเงินบริจาคของโครงการได้ตามเป้าหมายแล้ว การสนับสนุนของทุกคนจะต้องลดน้อยลงมากแน่นอน นี่เป็นสิ่งที่หลี่มู่ซือไม่อยากเห็น

เธอหวังอยากให้เป็นแบบนี้ติดต่อกันไปอีกหลายวัน เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นอิทธิพลของเว็บไซต์ระดมทุนออนไลน์จะต้องแผ่ขยายออกไปกว้างขวางขึ้น ได้รับการรู้จักและทำความเข้าใจมากขึ้น เป็นการโฆษณาอย่างดีครั้งหนึ่ง

นักธุรกิจย่อมมีความคิดแบบนักธุรกิจ หลี่มู่ซือมีความคิดเช่นนี้ ลู่เฉินก็เข้าใจ

หากเป็นเขาเองก็คงเป็นเช่นนี้ไม่ต่างกัน

ด้วยเหตุนี้ลู่เฉินจึงขยายขอบเขตการระดมทุนช่วยเหลือให้กว้างขึ้น ไม่เพียงเพื่อช่วยเหลือเมิ่งเมิ่งคนเดียว แต่จะส่งต่อความช่วยเหลือไปสู่ผู้ป่วยโรคมะเร็งเลือดขาวคนอื่นๆ ด้วย เช่น เสี่ยวเฉิงเฉิงเด็กน้อยที่อยู่เตียงข้างๆ เมิ่งเมิ่ง

เขาทราบดีว่า เว็บไซต์ระดมทุนออนไลน์ไม่ใช่องค์กรการกุศลที่แท้จริง และกิจกรรมเพื่อการกุศลแบบนี้ ครั้งแรกจะเป็นครั้งที่ประสบความสำเร็จที่สุด ถ้ารีบสิ้นสุดลงก็คงน่าเสียดาย

ลู่เฉินคิดถึงเสี่ยวเฉิงเฉิง คิดถึงผู้ป่วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวคนอื่นๆ ที่กำลังต้องการความช่วยเหลือของโรงพยาบาลประชาชนแห่งที่หนึ่งประจำเมืองหนิงย่วน แล้วเขาก็โทรศัพท์หาเฉินเฟยเอ๋อร์

เธอรับสายเร็วมาก เป็นเสียงของเฉินเฟยเอ๋อร์ที่ดังออกมา “ลู่เฉิน มีอะไรเหรอ”

ได้ยินเสียงอันคุ้นเคยแล้วลู่เฉินยิ้มเล็กน้อย “พี่เฟย ขอบคุณมากครับ!”

เขารู้สึกขอบคุณเฉินเฟยเอ๋อร์ที่สนับสนุนเขา ฝ่ายหลังช่วยเผยแพร่บล็อกของเขาออกไปได้มาก เทียบกันแล้วเงินบริจาคห้าหมื่นนั้นเป็นเรื่องเล็กไปเลย

เฉินเฟยเอ๋อร์หัวเราะเบาๆ “ไม่เป็นไรหรอก มันสมควรแล้ว เมื่อวานเถียนเถียนโทรศัพท์มาหาฉัน บอกว่านายไม่ให้โอกาสเธอได้ขอบคุณเลย แม้แต่ให้เลี้ยงอาหารมื้อหนึ่งก็ยังไม่ยอม ที่แท้นายก็ไปเยี่ยมสาวน้อยที่ป่วยอยู่ใช่ไหม”

น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลฟังดูรื่นหูเช่นเคย ทำให้หัวใจของลู่เฉินสั่นไหวเบาๆ

ลู่เฉินกดเสียงลงต่ำ “ใช่แล้วครับ พี่เฟย ผมมีเรื่องอยากขอให้พี่ช่วยหน่อยครับ”

เฉินเฟยเอ๋อร์ถามด้วยความแปลกใจ “เรื่องอะไร”

ลู่เฉินตอบ “ช่วยร้องเพลงเพลงหนึ่งให้ผมหน่อยครับ คืนนี้เลย!”

ลู่เฉินคิดมาก่อนหน้านี้แล้ว ถ้าอยากให้โครงการนี้ขยายใหญ่ขึ้น ก็ต้องมีจุดเด่นในการโฆษณาที่สามารถดึงดูดความสนใจและการสนับสนุนของผู้คนได้มากขึ้น

เชิญเฉินเฟยเอ๋อร์มาร้องเพลงขอบคุณผู้บริจาค เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่เขาคิดออกมาได้

แน่นอนว่าต้องอาศัยความนิยมของเฉินเฟยเอ๋อร์

ถ้าเป็นนักร้องระดับซูเปอร์สตาร์คนอื่น ไม่มีความสัมพันธ์อันดีเช่นนี้ หากขอร้องไปดูจะเป็นการล่วงเกิน

แต่ลู่เฉินกับเฉินเฟยเอ๋อร์…

เขาเชื่อว่าพี่สาวราชินีนักร้องคนนี้ต้องช่วยเขาแน่นอน!

เฉินเฟยเอ๋อร์สนใจทันที “เพลงอะไร”

ลู่เฉินจึงส่งเพลงไปให้เธอผ่านทางเฟยซวิ่น เป็นเพลงที่เขาเพิ่งเขียนเสร็จ มีชื่อเพลงว่า ‘มอบความรัก’

ทั้งสองคนคุยกันผ่านวิดีโอคอลของเฟยซวิ่น ลู่เฉินกลับมาที่สตูดิโอของตัวเอง ใช้เปียโนที่เพิ่งสั่งซื้อมาไม่นานบรรเลงเป็นเพลงพร้อมกับอัดเสียงไว้ แล้วนำเสียงร้องของเฉินเฟยเอ๋อร์มารวมเข้ากับดนตรี

นี่เป็นการทำเพลงแบบมือสมัครเล่น ราวกับการร้องเพลงแก้เบื่อกับเพื่อน แล้วใช้ไมโครโฟนอัดเสียงเล่นๆ เพื่อลดความยุ่งยากของการอัดเสียงในห้องอัดแบบมืออาชีพ เพียงแต่สุดท้ายผลงานที่ได้ออกมาดูจะหยาบไปมาก