ตอนที่ 345 ชอบก็ดีแล้ว

ตอนที่ 345 ชอบก็ดีแล้ว

ลู่เฉินโทรศัพท์หาพี่หลี อยากจะเซ็นสัญญากับเด็กใหม่สองสามคนผ่านบริษัทเอเจนซี่ของพี่หลี

สัญญาของฟางฮุ่ย จางลี่เวย และหูหยางเนื่องจากความคิดเห็นที่แตกต่างกันทำให้เขาตระหนักว่า ถ้าอยากจะขยายมือและเท้าในวงการภาพยนตร์และโทรทัศน์ จะต้องหาทีมที่ไว้ใจได้ ทีมที่เรียกแล้วมา มาแล้วสามารถสู้รบไปด้วยกัน

อย่างเช่นจางลี่เวยและคนอื่นๆ หากเซ็นสัญญากับสตูดิโอลู่เฉิน เช่นนั้นปัญหาทุกอย่างก็สามารถแก้ไขได้อย่างง่ายดาย ไม่จำเป็นต้องพูดเรื่องสัญญาอะไรเลยด้วยซ้ำ เพราะมีสัญญาอยู่แล้ว

แต่สำหรับสตูดิโอลู่เฉินในตอนนี้ จะขยายหน้าร้านของตัวเองให้ใหญ่ในทันทียังไม่ค่อยดีนัก ข้าวต้องกินทีละคำทางต้องเดินทีละก้าว เดินเร็วไปจะล้มได้ง่าย แบบนั้นก็จะหมดสวย

โชคดีที่ตอนนี้อุตสาหกรรมบันเทิงพัฒนามาก วิธีการแก้ไขปัญหามีหลายรูปแบบ วิธีที่ลู่เฉินนึกออกคือติดต่อเซ็นสัญญาผ่านบริษัทเอเจนซี่ของพี่หลี แบ่งปันผลประโยชน์ในสัญญาร่วมกัน โดยให้คนหลังเป็นตัวแทนรับผิดชอบงานประจำวัน หากสตูดิโอมีความต้องการก็ค่อยจัดคนไปช่วย

ในวงการนี้มีตัวอย่างให้ปฏิบัติตามมากมาย และเหมาะสมกับสถานการณ์ของสตูดิโอในขณะนี้มาก

พี่หลีทำงานในวงการบันเทิงมานานหลายปี มีสายสัมพันธ์มากมายไม่ขาดแคลน ประสบการณ์ก็มีเยอะแยะ การร่วมงานกับบริษัทเรนโบว์เอเจนซี่คือการร่วมมือกันที่แข็งแกร่งอย่างแน่นอน

ที่สำคัญที่สุดคือความสัมพันธ์ของทั้งสองฝ่ายนั้นดีมาก พี่หลียังรับผิดชอบตำแหน่งผู้อำนวยการของมูลนิธิกองทุนการกุศลเฉินเฟยอีกด้วย

อันที่จริงถ้าอยากจะดึงคนเข้ามา ด้วยชื่อเสียงของลู่เฉินในตอนนี้ บวกกับความสำเร็จของละคร ‘รักนี้ชั่วนิรันดร์’หากต้องการจะดึงคนมาจากบริษัทเอเจนซี่นั้นง่ายมาก เพราะมีนักแสดงบางคนสมัครใจอยากจะปีนให้สูงขึ้นอยู่แล้ว

ในความเป็นจริงนั้นช่วงนี้มีคนเข้ามาเสนอตัวไม่น้อย แต่อย่างแรกลู่เฉินยังไม่ค่อยพอใจศิลปินเหล่านี้มากนักอย่างที่สองเขาไม่คิดที่จะเลื่อยขาเก้าอี้คนอื่น ยิ่งไปกว่านั้นเขาอยากจะค้นหาคนที่เหมาะสมด้วยตัวเองมากกว่า

เมื่อพี่หลีทำความเข้าใจความคิดของลู่เฉินแล้ว ก็ยกสองมือชื่นชม “ไม่มีปัญหาเลย อยากจะร่วมงานยังไงพูดมาเลย ยังไงพวกเราทุกคนก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน”

เธอเป็นคนตรงไปตรงมาและใจกว้างเสมอ คนที่คบเป็นเพื่อนต่อให้ต้องเสียเปรียบเล็กน้อยก็ไม่เป็นไร

ลู่เฉินจะให้เธอเสียเปรียบได้อย่างไร “ผมเชื่อใจพี่หลีครับ”

อย่ามองว่าภายนอกของพี่หลีเหมือนคนไม่สนใจอะไร แต่ความเป็นจริงนั้นความคิดของเธอละเอียดอ่อนมาก จึงถามด้วยความห่วงใยว่า “เสี่ยวลู่ จู่ๆ นายก็โทรมาหาฉัน มีปัญหาอะไรหรือเปล่า”

ลู่เฉินก็ไม่ได้ปิดบังเธอ จึงเล่าเรื่องการเซ็นสัญญาให้เธอฟังอีกรอบ

พี่หลีฟังจบแล้วจึงกล่าวว่า “ความจริงเธอมีความต้องการแบบนี้ก็ธรรมดา ผู้จัดการส่วนตัวมีข้อเสนอแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ฉันมั่นใจว่า ถ้าเธอยอมทิ้งละครใหม่ของนาย จะต้องเสียใจในภายหลังแน่นอน!”

“ส่วนผู้กำกับละคร ฉันรู้จักอยู่หลายสิบคน จะต้องหาคนที่นายพอใจได้แน่ แล้วก็เด็กใหม่…”

“ที่วิทยาลัยการแสดงกับวิทยาลัยภาพยนตร์มีเด็กใหม่ที่ดีหลายคน เอาเป็นว่าฉันจะไปดูเป็นเพื่อนนายดีไหม”

ลู่เฉินรู้สึกใจเต้นขึ้นมา

วิทยาลัยการแสดงก็คือวิทยาลัยการแสดงแห่งชาติจีน วิทยาลัยภาพยนตร์ก็คือวิทยาลัยภาพยนตร์ปักกิ่ง ยังมีมหาวิทยาลัยการสื่อสารมวลชนแห่งประเทศจีนอีกแห่งหนึ่ง ทั้งสามสถาบันนี้เป็นแหล่งฝึกอบรมคนเก่งมีความสามารถสำหรับวงการภาพยนตร์และโทรทัศน์ในเมืองหลวงที่มีชื่อเสียงไปทั่วประเทศจีน ตามประวัติที่ผ่านมามีผู้กำกับและนักแสดงที่มีชื่อเสียงปรากฏขึ้นมาจากที่เหล่านี้อย่างไม่ขาดสาย ดาราดังระดับโลกก็ไม่ขาดแคลน

โดยเฉพาะวิทยาลัยการแสดง ทุกครั้งที่มีการจัดงานเลี้ยงสมาคมศิษย์เก่าหรืองานเลี้ยงสถาปนาสถาบัน ก็จะมีดาราดังมาร่วมงานคับคั่งมากกว่าเทศกาลภาพยนตร์เสียอีก และมีอิทธิพลมากในแถบเอเชีย

บริษัทภาพยนตร์โทรทัศน์มากมายก็ชอบมาหาเด็กใหม่ที่เป็นต้นกล้าที่ดีในวิทยาลัยการแสดงหรือวิทยาลัยภาพยนตร์เช่นกัน นักศึกษาในสถาบันมีให้เลือกมากมายนับไม่ถ้วน มีระบบการอบรมแบบมืออาชีพ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือค่าตอบแทนต่ำมาก

การคัดเลือกคนในวิทยาลัยการแสดงและวิทยาลัยภาพยนตร์ มีความน่าเชื่อถือและดีกว่าการเลื่อยขาคนอื่น ทั้งยังไม่ต้องทะเลาะกันอีกด้วย

เขาจึงรับปากทันที

พี่หลีมีเส้นสายอยู่ในสามสถาบันนี้ และเคยไปคัดเลือกคนที่วิทยาลัยการแสดงไม่ใช่แค่ครั้งเดียวเท่านั้น จากนั้นจึงนัดเวลากับลู่เฉิน

ก๊อกๆ!

ลู่เฉินเพิ่งจะวางโทรศัพท์ ประตูห้องก็ถูกคนเคาะเบาๆ