ตอนที่ 373 อาจารย์ลู่เฉิน

ตอนที่ 373 อาจารย์ลู่เฉิน

“ยินดีต้อนรับลู่เฉิน!”

มู่ตานพิธีกรรายการ ‘นิวสตาร์โชว์’ และสมาชิกวงเสียวหู่ถวนลุกขึ้นยืน ปรบมือต้อนรับลู่เฉินพร้อมกัน

“สวัสดีครับมู่ตาน สวัสดีจวิ้นจื้อ อี้หราน เสี่ยวหยาง สวัสดีตอนเย็นครับทุกคน…”

ลู่เฉินยิ้มเล็กน้อยให้มู่ตานพิธีกรรายการ ‘นิวสตาร์โชว์’ และพยักหน้าให้กับพวกจางจวิ้นจื้อทั้งสามคน จากนั้นก็โบกมือทักทายไปยังผู้ชมในห้องส่ง เกิดเสียงโห่ร้องดีใจขึ้นมาอย่างฉับไว

‘นิวสตาร์โชว์’ กับ ‘สัมภาษณ์คนดัง’ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งรายการทอล์กโชว์ของช่องวาไรตี้สถานีโทรทัศน์ปักกิ่งมีความแตกต่างกัน ผู้ที่เชิญมาเป็นศิลปินหน้าใหม่ที่เพิ่งแสดงความสามารถในวงการ ดังนั้นคนดังตัวจริงโดยทั่วไปแล้วจะไม่ปรากฏตัวที่นี่

ลู่เฉินเคยไปออกรายการ ‘สัมภาษณ์คนดัง’ มาแล้ว และมาปรากฏตัวในรายการ ‘นิวสตาร์โชว์’ อีกครั้ง ถือว่าเป็นคนแรกเลย

เขานั่งลงในตำแหน่งที่เหลือไว้ให้ตัวเอง

มู่ตานอธิบายให้ผู้ชมฟังอย่างตั้งใจเป็นพิเศษ “วันนี้สามารถเชิญลู่เฉินมาร่วมรายการ ‘นิวสตาร์โชว์’ ได้ ถือว่าไม่ง่ายเลย เพราะตอนนี้เขากำลังถ่ายทำละคร ‘ฟูลเฮ้าส์’ อยู่ งานจึงยุ่งมากๆ ค่ะ…”

เธอถามลู่เฉิน “คุณเพิ่งมาถึงวันนี้ใช่ไหมคะ”

ลู่เฉินพยักหน้า “ใช่ครับ ละครเรื่องใหม่กำลังถ่ายทำอยู่ที่จินหลิง ตอนเช้าผมนั่งรถไฟความเร็วสูงมาด้วยตัวเองครับ”

เสียงปรบมือในห้องส่งดังขึ้น…นั่นคือการให้เกียรติมากจริงๆ

มู่ตานแนะนำกับทุกคน “ ‘ฟูลเฮ้าส์’ เป็นละครที่อาจารย์ลู่เฉินแสดงนำ และจะออกอากาศครั้งแรกที่สถานีโทรทัศน์ปักกิ่งของพวกเราในช่วงฤดูร้อนนี้ ถึงตอนนั้นทุกคนอย่าลืมมาช่วยกันสนับสนุนนะคะ!”

ละครเรื่องใหม่ของลู่เฉินไม่เพียงแต่ออกอากาศครั้งแรกที่สถานีโทรทัศน์ปักกิ่งเท่านั้น ทางสถานียังร่วมผลิตด้วย ดังนั้นแม้ว่าจะไม่เกี่ยวข้องกับ ‘นิวสตาร์โชว์’ เลยสักนิด พิธีกรก็ต้องช่วยโปรโมตอยู่ดี

ลู่เฉินเอ่ยว่า “ขอบคุณมู่ตานครับ ละครเรื่องใหม่ของผมวันนี้ไม่พูดถึงดีกว่าครับ พวกเรามาพูดถึงเสียวหู่ถวนกันเถอะ!”

ทุกคนหัวเราะ

มู่ตานยิ้มเอ่ยว่า “ไม่แปลกใจเลยจริงๆ ที่เสียวหู่ถวนบอกว่าคุณเป็นอาจารย์ของพวกเขา เป็นอีกคนหนึ่งที่พวกเขาอยากขอบคุณมากที่สุด!”

ลู่เฉินถ่อมตัว “จริงๆ แล้วผมก็ไม่ได้สอนพวกเขามากมายนะครับ…”

มู่ตานถามว่า “ได้ยินว่าชื่อของเสียวหู่ถวน เสือหล่อ เสือสายฟ้า และเสือเชื่อฟังคุณเป็นคนคิดออกมาทั้งหมด?”

ลู่เฉินพยักหน้า “ใช่ครับ”

มู่ตานยิ้ม “ฉันยังรู้อีกว่าคุณได้แต่งเพลงที่ยอดเยี่ยมสองสามเพลงให้กับเสียวหู่ถวน ทุกคนอยากฟังไหมคะ”

“อยาก!”

ผู้ชมที่นั่งดูอยู่ขานรับราวกับเกลียวคลื่น โดยเฉพาะแฟนคลับของเสียวหู่ถวนที่ตื่นเต้นไม่หยุด พยายามตะเบ็งเสียงอย่างเต็มที่

เสียวหู่ถวนวันนี้ถือว่าได้เดบิวต์อย่างเป็นทางการ แต่ก่อนที่จะเดบิวต์ก็ได้ทำการโปรโมตล่วงหน้าแล้ว ในบล็อกล่างฉาวได้สร้างบัญชีทางการของพวกเขาและบัญชีทางการของกลุ่มแฟนคลับไว้นานแล้ว ทุกวันจะโพสต์ข้อความใหม่ๆ ออกมา

อาศัยเพียงความนิยมของจางจวิ้นจื้อที่สะสมมาจาก ‘รักนี้ชั่วนิรันดร์’ และความหล่อของเด็กหนุ่มทั้งสามคน เสียวหู่ถวนยังไม่ได้เดบิวต์ก็ดังในโลกออนไลน์แล้ว ได้แฟนคลับมากลุ่มใหญ่

เพียงแต่วงบอยแบนด์วัยรุ่นที่ไม่เหมือนใครวงนี้ยังไม่มีผลงานที่ยอดเยี่ยมใดๆ ออกมาจนกระทั่งทุกวันนี้ ถึงแม้จะรู้ว่าพวกเขายังอยู่ในช่วงฝึกหัด แต่ความอดทนของพวกแฟนๆ มีขีดจำกัดเสมอ

และวงการบันเทิงทุกวันนี้คนใหม่มีความสามารถก็ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างไม่ขาดสาย ถ้าอยากจะโดดเด่นไม่เหมือนใครก็ต้องเอาผลงานมาพูดกัน จุดเริ่มต้นพื้นฐานของเสียวหู่ถวนนั้นดีมาก แต่ถ้าไม่มีผลงานที่มั่นคงก็คงจะเป็นเหมือนดอกถานฮวาที่เบ่งบานและร่วงโรยเพียงชั่วข้ามคืน

ดังนั้นเมื่อเห็นว่าระดับการโปรโมตได้ที่แล้ว พวกเขาจึงประกาศเดบิวต์อย่างเป็นทางการ โดยอาศัยแพลตฟอร์มของ ‘นิวสตาร์โชว์’ เพื่อแสดงโชว์แรกของตัวเองให้เสร็จสมบูรณ์

มู่ตานยิ้ม แล้วพูดกับลู่เฉินอีกครั้ง “พอดีเลยงั้นก็ให้อาจารย์ลู่เฉินลองทดสอบผลการเรียนของพวกเขากันหน่อยค่ะ!”

จางจวิ้นจื้อทั้งสามคนยืนขึ้นพร้อมกัน โค้งคำนับลู่เฉินและเอ่ยว่า “ขอให้อาจารย์ช่วยชี้แนะด้วยนะครับ”

ลู่เฉินพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

คำว่า ‘อาจารย์’ หรือจะพูดให้ถูกต้องก็คือฐานะของ ‘อาจารย์ที่ปรึกษา’ เขายอมรับแล้วจริงๆ

ความสัมพันธ์ของลูกศิษย์กับอาจารย์ในวงการบันเทิงเป็นเรื่องปกติมาก พี่หลีเดิมทีอยากจะจัดพิธีไหว้ครูอย่างเป็นทางการด้วยซ้ำ แต่ถูกลู่เฉินปฏิเสธอย่างอ้อมค้อม…ตัวเขาเองเพิ่งเดบิวต์เพียงหนึ่งปี ประสบการณ์ในวงการบันเทิงยังไม่พอที่จะเป็นอาจารย์ให้คนอื่นอย่างแท้จริง ไม่แน่อาจจะถูกคนอื่นขำขันเอาไปพูดเป็นเรื่องตลก

แน่นอนว่าปฏิเสธก็ส่วนปฏิเสธ แต่ด้วยมิตรภาพของเขากับเฉินเฟยเอ๋อร์และพี่หลี เขาคงต้องดูแลเสียวหู่ถวนให้ถึงที่สุด

ดังนั้นลู่เฉินถึงได้มาปรากฏตัวที่นี่ในวันนี้

“เมฆสีขาวลอยข้ามเนินเขาพยายามมองหาบ้านของมัน

ฝนปรอยปลุกผู้หลับใหลจากความฝันคลี่กระจายใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม

ผมใช้ความเยาว์วัยทำเป็นว่าวไต่ขึ้นสู่ท้องฟ้า