ตอนที่ 388 พายุเริ่มก่อตัว

ตอนที่ 388 พายุเริ่มก่อตัว

‘ขอให้คู่รักทุกคู่ในใต้หล้าได้ครองคู่กันในที่สุด!’

นี่เป็นบล็อกใหม่ที่ลู่เฉินได้ลงในบล็อกล่างฉาวคืนนี้ หวังว่าเพื่อนรักสมัยมหาวิทยาลัยเกาเฮ่อและหวังเสี่ยวหลิงจะครองคู่กันอย่างมีความสุข ขอให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวมีความสุขตลอดไป

ในบล็อกยังแปะคลิปวีดิโอสั้นๆ ไว้ด้วย เป็นตอนที่เขากำลังร้องเพลง ‘ให้พวกคุณ’ ในงานแต่งงาน

คลิปความยาวห้านาทีนี้ถูกถ่ายไว้โดยโจวรุ่ย ถ่ายได้ไม่เลวเลย

สำหรับแฟนคลับของลู่เฉิน โดยเฉพาะพวกแฟนเพลง ได้ฟังเพลงใหม่ของเขาอยู่เรื่อยๆ ช่างเป็นเรื่องที่มีความสุขมาก แถมยังเป็นผลงานเพลงที่อบอุ่นหัวใจเช่นนี้

“เพราะจัง!”

“ผมฟังแล้วก็อยากแต่งงานบ้าง เป็นคนโสดคุณภาพดีที่มีบ้านมีรถพร้อม ขาดแต่เจ้าสาว!”

“เฮ้อ หมาโสดอย่างเราถูกทำร้ายจิตใจอีกแล้ว เศร้า!”

“ฮ่าๆ ตอนที่ผมกับแฟนแต่งงาน ในงานแต่งต้องเปิดเพลงนี้แน่นอน”

“ฉันอยากรู้ว่า เฉินของฉันกับเฟยของฉันเมื่อไหร่จะแต่งงานกัน”

“อยากถามเหมือนกัน…”

ได้เห็นคอมเมนต์หลายคอมเมนต์นี้ ลู่เฉินอดถามเฉินเฟยเอ๋อร์ที่พิงร่างเขาอยู่ไม่ได้ “เฟยของผม เมื่อไหร่เราจะแต่งงานกันสักที”

เฉินเฟยเอ๋อร์หัวเราะพรืดออกมา เธอปรายสายตาอันทรงเสน่ห์ใส่ลู่เฉิน ใช้นิ้วเรียวยาววาดรูปวงกลมวนไปมาอยู่กลางหน้าอกของเขา ถามเสียงหวานจ๋อยว่า “แล้วนายอยากแต่งงานไหมล่ะ”

ลู่เฉินคิดอย่างจริงจัง แล้วตอบว่า “อยากสิ!”

พูดตามตรงเพลง ‘ให้พวกคุณ’ ที่เขาร้องในงานแต่งงานของเกาเฮ่อกับหวังเสี่ยวหลิงนั้น เมื่อร้องจนเข้าถึงอารมณ์เพลง เขาก็รู้สึกอยากแต่งงานเหมือนกัน

เฉินเฟยเอ๋อร์โอบเอวของลู่เฉิน เอาหัวซุกลงไปในอ้อมอกของเขา หลับตาพริ้มกล่าวว่า “งั้นเอาไว้อีกสองปี ให้ฉันอายุเลยสามสิบไปก่อน แล้วเราค่อยแต่งงานกันดีไหม”

ลู่เฉินยิ้มเล็กน้อย “ดี!”

เฉินเฟยเอ๋อร์ลืมตา สายตาของทั้งคู่สบกัน ถ่ายทอดความอบอุ่นอ่อนหวานที่บอกไม่ถูก

ลู่เฉินก้มลงประกบปากจูบกับเธอ

“โอ๊ย!”

ริมฝีปากเพิ่งจะสัมผัสกัน ก็มีเสียงร้องตกใจดังขึ้นมาจากอีกด้านหนึ่ง

เถียนเถียนที่ยกถาดผลไม้ปรากฏตัวขึ้นที่ห้องรับแขก แสร้งบ่นแบบเคืองๆ ว่า “พวกเธอสองคนระวังตัวกันหน่อย ที่นี่บ้านฉัน มาทำพลอดรักกันต่อหน้าฉันนี่พวกเธออยากจะเยาะเย้ยฉันใช่ไหม”

ลู่เฉินทำอะไรไม่ถูก เกาหัวแก้เก้อ

ที่นี่เป็นบ้านพักของเถียนเถียนในเมืองหังโจว จากเดิมวางแผนว่าจะไปพักที่โรงแรม แต่เถียนเถียนบอกว่าทั้งคู่อยู่ที่โรงแรมไม่สะดวกหรอก มาอยู่ที่บ้านของเธอดีกว่า แค่คืนเดียวเอง

ตอนเธอไปปักกิ่งก็ไปพักที่บ้านของลู่เฉินกับเฉินเฟยเอ๋อร์เหมือนกัน

ดวงหน้าของเฉินเฟยเอ๋อร์แดงแจ๋ แต่ไม่ได้หวาดเกรง ลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยว่า “ถ้าอย่างนั้นเราไปที่ห้องนอน เธอใส่หูฟังเอาไว้ด้วยล่ะ!”

“หา～”

เถียนเถียนนึกตามทันแล้วหน้าแดงตาม “พี่เฟย พี่สอนอะไรไม่ดีให้ฉันอีกแล้ว!”

เธอยังไม่มีแฟน พูดถึงเรื่องล่อแหลมเช่นนี้ย่อมต้องเขินอายรับไม่ได้ รีบวางถาดผลไม้แล้วกลับออกไป “ฉันกลัวพี่แล้ว ฉันกลับห้องละ!”