ตอนที่ 408 ต่อต้านและจัดการ

ตอนที่ 408 ต่อต้านและจัดการ

เจ็ดโมงเช้า หวังผู่ตื่นจากความฝัน

เขารีบอาบน้ำแต่งตัว จากนั้นวิ่งไปที่ทำงานภายใต้แสงอาทิตย์ยามเช้า นี่เป็นวิธีการออกกำลังกายที่ดีวิธีหนึ่ง นอกจากวันที่ฝนหรือหิมะตก ไม่อย่างนั้นเขาไม่เคยพลาดสักครั้ง

หลังจากรับประทานอาหารเช้าที่ร้านข้างทางห่างจากบริษัทไม่ไกล เวลายังเช้าอยู่ หวังผู่จึงเดินไปเหมือนทุกที พร้อมกับควักโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกง แล้วเปิดโปรแกรมไคลเอนต์ของล่างฉาวบุ๊ก

เขาอดใจไม่ไหวแล้วอยากรู้ว่า ‘กระบี่เย้ยยุทธจักร’ ตอนนี้ได้คะแนนเท่าไร ถูกหนังสือเล่มอื่นเบียดตกลงมาจากอันดับหนึ่งในตารางอันดับหนังสือแนะนำประจำสัปดาห์ไปแล้วหรือไม่

กวาดตาดูตารางแล้ว หวังผู่แปลกใจที่ไม่เห็นชื่อหนังสืออันคุ้นเคยบนตารางอันดับหนังสือแนะนำประจำสัปดาห์

ถูกเบียดไปอยู่หลังอันดับสิบเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?

ตารางอันดับหนังสือแนะนำประจำสัปดาห์ในหน้าแรกของล่างฉาวบุ๊กแสดงเพียงสิบอันดับแรกเท่านั้น หวังผู่รู้สึกผิดหวัง

แต่เขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติทันที

เพราะจำนวนตัวเลขที่ปรากฏขึ้นบนโทรศัพท์ เห็นได้ชัดว่าอันดับสิบมีบัตรโหวตไม่ถึง 3,000 ใบ!

จะเป็นไปได้ยังไง?

หวังผู่จำได้ขึ้นใจว่าตอนหลังเที่ยงคืนสมาชิกในกลุ่มพร้อมใจกันลงคะแนน หลังจากตารางอันดับอัปเดตครั้งแรก นิยาย ‘กระบี่เย้ยยุทธจักร’ มีจำนวนบัตรที่ลงคะแนนให้ 3,780 ใบ อยู่ในอันดับหนึ่ง จะเป็นไปได้ยังไงที่หลุดไปจากสิบอันดับแรก!

หวังผู่รู้สึกมีลางสังหรณ์ไม่ดี

เขารีบเปิดตารางอันดับหนังสือแนะนำมากขึ้น สุดท้ายกวาดตามองจากอันดับแรกจนไปถึงห้าสิบอันดับแรก กลับไม่มีชื่อหนังสือ ‘กระบี่เย้ยยุทธจักร’ เลย

หวังผู่รีบเข้าไปในชั้นหนังสือของตัวเองหาเรื่อง ‘กระบี่เย้ยยุทธจักร’ แล้วเปิดดูตัวเลขในกล่องข้อมูลหนังสือ

ยอดแนะนำประจำสัปดาห์: 0!

ศูนย์ใบ!

ใจของหวังผู่เหมือนถูกอูฐเป็นหมื่นตัววิ่งทับ หน้าแดงก่ำ ขนหัวลุกขึ้น

ไอบ้าเอ๊ย…ทำไม่บัดซบขนาดนี้!

แม้หวังผู่อายุยังน้อย แต่เรื่องการอ่านนิยายออนไลน์ เขานับว่าเป็นนักอ่านตัวยง

เขาเข้าใจกฎเกณฑ์บางอย่างของเว็บไซต์วรรณกรรมออนไลน์เป็นอย่างดี รู้ว่าหากเป็นแบบนี้ไม่ใช่เพราะข้อมูลในเว็บไซต์ผิดพลาด แต่ถูกมองว่าเป็นการโกงบัตรโหวตต้องถูกล็อก…ล้างเป็นศูนย์ และยังกำหนดเวลาไม่ให้ลงบัตรโหวตเพิ่มด้วย!

ถ้านิยาย ‘กระบี่เย้ยยุทธจักร’ โกงจริงหวังผู่จะยอมรับ ตอนนี้เว็บไซต์ปราบปรามการโกงอย่างเคร่งครัด ทั้งการตรวจสอบและลงโทษนั้นเกิดขึ้นไม่น้อย ผู้ที่เป็นนักอ่านอย่างเขาต้องให้การสนับสนุน

แต่บัตรโหวตพวกนี้เขาเชิญชวนให้พวกพ้องเป็นร้อยเป็นพันคนช่วยกันลงคะแนน ไม่ใช่การโกงแน่นอน เมื่อคืนทุกคนนั่งเฝ้าอยู่หน้าจออย่างเหน็ดเหนื่อยจนถึงเที่ยงคืนเพื่อรอลงคะแนน ตอนนี้ความพยายามที่ทำไปนั้นกลับสูญเปล่า

หวังผู่มีหรือจะยอม?

เกรงว่าตอนนี้ในกลุ่มคงจะระเบิดแล้ว?

เขาเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น รีบไปให้ถึงที่ทำงาน อาศัยตอนที่เจ้านายยังไม่มา เปิดคอมพิวเตอร์ลงทะเบียนเข้าเฟยซวิ่นของตัวเอง

เป็นดังที่หวังผู่คาดไว้ หลายกลุ่มในเฟยซวิ่นล้วนมีแต่เสียงโกรธแค้น

“ทุกคน ใครรู้บ้างว่าทำไม่บัตรโหวตของพวกเราถูกล้างไป”

“จะบ้าตาย ทำผิดรึป่าว!”

“เหอะๆ หนังสือที่ไม่ได้เซ็นสัญญาไม่ให้ติดอันดับ ยังจะมีอย่างอื่นอีกเหรอ”

“ไม่ยุติธรรมเลย ฉันจะฟ้องร้อง!”

“ช่างเถอะ แขนไปหักขาไม่ได้หรอก พวกเราไปร้องเรียนแล้วจะมีประโยชน์อะไร? เขามีแต่สลัดทิ้ง”

“โอ๊ยโกรธเป็นบ้าเลย!”

บางคนงุนงง บางคนเต้นเร่าๆ บางคนโกรธใหญ่ บางคนพร่ำบ่นอยากเรียกร้องความเป็นธรรม สมาชิกกลุ่มที่ออนไลน์อยู่ในตอนนี้ยังดีอยู่ แต่ทุกคนก็ด่าว่ากันอย่างคึกคัก