ตอนที่ 425 คำเชิญของซูจิ้ง

ตอนที่ 425 คำเชิญของซูจิ้ง

ละครที่เฉินเฟยเอ๋อร์กำลังถ่ายทำคือละครฟอร์มยักษ์เรื่องใหม่ของสถานีโทรทัศน์กลาง ‘ลำนำศิวิไลซ์’ เป็นเนื้อเรื่องเกี่ยวกับราชวงศ์ถัง บทบาทที่เธอได้รับคือนักขับร้องสาวรูปงามผู้เลื่องลือ

ละครเรื่องนี้มีความยาวหกสิบตอน เงินลงทุนร้อยเจ็ดสิบล้านหยวน เป็นการรวมตัวกันของดาราใหญ่จากทั่วทั้งวงการ รวมทั้งซูเปอร์สตาร์อีกหลายคน จึงเป็นที่จับตามองของทั้งวงการ

เฉินเฟยเอ๋อร์ไม่ได้แสดงเป็นนางเอก แต่บทที่เธอได้รับสำคัญมาก ไม่อาจถ่ายทำให้เสร็จได้ในระยะเวลาอันสั้น อีกอย่างผู้กำกับที่ควบคุมการแสดงเรื่องนี้นั้นขึ้นชื่อว่าเข้มงวดกวดขันกับนักแสดงมาก

“ฉันเสียใจที่รับเล่นเรื่องนี้แล้ว…”

เสียงออดอ้อนของเฉินเฟยเอ๋อร์ปนความคับแค้นใจ “ถ้ารู้ก่อนฉันคงไปถ่ายหนังที่เซียงเจียงกับนายแล้ว ต้องน่าสนุกกว่านี้แน่”

ตอนที่เธอถ่ายทำเรื่อง ‘รักนี้ชั่วนิรันดร์’ กับ ‘ ฟูลเฮ้าส์’ ทีมงานทั้งหมดรายล้อมอยู่ที่ตัวเธอกับลู่เฉิน ดูแลและบริการเป็นอย่างดี อีกทั้งการถ่ายทำละครไอดอลแนวความรักของคนเมืองก็ไม่เข้มงวดนัก ย่อมผ่อนคลายกว่านี้มาก

ทว่าในกองถ่ายของเรื่อง ‘ลำนำศิวิไลซ์’ เฉินเฟยเอ๋อร์ไม่ใช่นักแสดงนำฝ่ายหญิง อยากได้รับการปฏิบัติที่ดีคงเป็นเพียงความฝัน

แต่ละครฟอร์มยักษ์เรื่องนี้สำคัญกับเฉินเฟยเอ๋อร์ที่กำลังเติบโตในวงการบันเทิงมาก เพียงแค่ถ่ายทำให้เสร็จสมบูรณ์ จะช่วยเสริมให้เธอมีตำแหน่งที่สูงขึ้นในวงการ

ลู่เฉินรู้ เขาจึงใช้หลักจิตวิทยาในการปลอบประโลมเธอ ทั้งสองถ่ายทอดความรักผ่านทางโทรศัพท์ กล่าวคำหวานชื่นต่อกันอยู่ชั่วโมงกว่า

จนโทรศัพท์มือถือส่งสัญญาณเตือนแบตเตอรี่อ่อน เฉินเฟยเอ๋อร์ถึงได้รู้สึกตัว รีบบอกว่า “โอ๊ย มือถือของฉันแบตจะหมดแล้ว เกือบลืมบอกนายเรื่องหนึ่งแน่ะ”

“ฉันมีเพื่อนอยู่ที่เซียงเจียงคนหนึ่ง นายน่าจะรู้จัก ชื่อซูจิ้ง”

“เมื่อวานฉันโทรหาเธอพูดถึงนายให้เธอฟัง พรุ่งนี้เธอจะให้คนส่งบัตรเชิญไปให้นาย เชิญนายไปร่วมงานกาล่าดินเนอร์การกุศล ถึงเวลานั้นจะมีคนในวงการมากมายไปร่วมงาน”

ลู่เฉินแค่ฟังก็เข้าใจแล้ว

เขาต้องการจะเปิดธุรกิจภาพยนตร์ในเซียงเจียงโดยที่ไม่มีรากฐานมาก่อน เรียกได้ว่าเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่คุ้นเคย

เฉินเฟยเอ๋อร์ติดต่อผ่านซูจิ้งเพื่อให้ลู่เฉินได้เข้าไปอยู่ในวงการบันเทิงของเซียงเจียง เพียงแค่ได้รู้จักคนมากขึ้นหน่อย ก็เพียงพอจะทำให้เขาเติบโตก้าวหน้าได้อย่างราบรื่นขึ้นแล้ว

งานกาล่าดินเนอร์การกุศล ความจริงเป็นงานพบปะสังสรรค์ หากอยากเข้าไปอยู่ในงานนี้ ต้องมีคนนำพา

ซูจิ้งก็คือคนนำพาคนนั้น

ลู่เฉินไม่รู้จักซูจิ้ง แต่ชื่อของเธอไม่ใช่ไม่เคยได้ยิน

ปลายยุค 90 จนถึงต้นศตวรรษใหม่ หญิงสาวคนนี้เข้าสู่วงการนักร้องเพลงป็อปของเซียงเจียง โลดแล่นอย่างมีชีวิตชีวา ปล่อยอัลบั้มที่โด่งดังออกมาหลายชุด ภาพลักษณ์ของวัยรุ่นที่สดใสกับเสียงร้องอันหวานหยดย้อยเอาชนะใจแฟนคลับนับไม่ถ้วน

แต่เมื่อก้าวหน้าถึงขีดสุดในวงการแล้ว ซูจิ้งในวัยสาวได้แต่งงานเข้าสู่ตระกูลใหญ่ที่ร่ำรวย จากนั้นได้หายตัวออกไปจากวงการเพลงอย่างเงียบๆ เป็นที่น่าเสียดายอย่างยิ่ง

เมื่อปีก่อนจู่ๆ ซูจิ้งก็ออกมาประกาศหย่าร้าง ทั้งยังหวนคืนสู่วงการเพลงอีกครั้ง

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนในอดีต เธอขึ้นมายืนอยู่บนเวทีใหม่อีกครั้งกลับไม่มีผลงานเพลงที่โดดเด่นอะไร ชื่อเสียงยังคงอยู่ แต่ความนิยมสูญหายไปเยอะ

เรียกได้ว่าเป็นดารานักร้องเก่าแก่ในอดีตที่หมดยุคสมัยไปแล้ว

ความจริงซูจิ้งเพิ่งอายุ 37 ปีเท่านั้น สำหรับนักร้องที่มีความสามารถเช่นเธอ ช่วงเวลาทองที่แท้จริงของเธอยังดำรงอยู่ได้อีกนานยังไม่ผ่านพ้นไป

แต่อดีตก็เป็นเรื่องหนึ่ง ซูจิ้งเคยเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในวงการเพลงของเซียงเจียงมาก่อน ยังมีฐานะลูกสะใภ้ของตระกูลใหญ่ ทำให้เธอรู้จักคนหลากหลายมีเส้นสายกว้างขวาง

เฉินเฟยเอ๋อร์แนะนำลู่เฉินให้กับซูจิ้ง เพราะเห็นแก่เส้นสายของฝ่ายหลัง

เฉินเฟยเอ๋อร์รู้จักซูจิ้งมานานแล้ว ตอนที่เธอซื้อบ้านที่อ่าวน้ำตื้นหลังนี้ซูจิ้งเป็นคนแนะนำให้เธอเอง อาศัยความสัมพันธ์ส่วนตัวจนได้รับสิทธิพิเศษและการลดราคา ถือว่าค่อนข้างสนิทสนมกันดี

หลังจากซูจิ้งออกจากวงการเพลง ขอแค่ได้มาที่ปักกิ่ง ก็จะไปหาเฉินเฟยเอ๋อร์เพื่อดื่มชาพูดคุยกัน