ตอนที่ 44 ชนะทั้งสองฝ่าย

ตอนที่ 44 ชนะทั้งสองฝ่าย

“สวี่ป๋อ…”

ต่งอวี่พูดชื่อที่ธรรมดาซ้ำเบาๆ รู้สึกประหลาดใจขึ้นมา

จากการอธิบายของลู่เฉิน ภาพของนักร้องพเนจรที่สง่างามไม่ผูกมัดอยู่กับใครคนหนึ่งก็ปรากฏชัดเจนขึ้นมาในหัวของเธอโดยไม่รู้ตัว

ผู้ชายอายุสี่ห้าสิบปีไร้ที่พักพิง ไม่มีเงินไม่มีบ้าน หนวดเครารกรุงรังเต็มไปหมด ใบหน้าที่ผ่านลมหนาวและอุปสรรคมาอย่างโชกโชน สวมเสื้อผ้าเก่าๆ กอดกีตาร์ราคาไม่เกินสามร้อยหยวนร้องเพลงอยู่ท่ามกลางสายลม

‘หากมีวันหนึ่ง ที่ฉันจากไปอย่างสงบ โปรดทิ้งฉันไว้ ในฤดูใบไม้ผลิ!’

ความสงสัยเคลือบแคลงใจทั้งหมดเหมือนจะได้คำตอบแล้ว

พี่น่าพูดอย่างทอดถอนใจ “อยากจะรู้จักคนคนนั้นจริงๆ เสี่ยวลู่ ถ้ามีโอกาสก็เชิญเขามาที่บาร์สิ”

ลู่เฉินยิ้มพูดว่า “ผมก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนครับ แม้แต่โทรศัพท์ของเขาก็ไม่มี”

ฉินฮั่นหยางรู้สึกเสียดาย “น่าเสียดายจริงๆ!”

ต่งอวี่กับซูชิงเหมยสบตากันและกัน คนแรกพูดตัดบทว่า “เดอะบลูโลตัสสองแสน พวกเราต้องการลิขสิทธิ์ทั้งหมด แน่นอนว่าสิทธิ์การลงนามในผลงานยังเป็นของคุณเหมือนเดิมค่ะ”

ราคาสองแสนต่อหนึ่งเพลงสูงมากจริงๆ สำหรับคนใหม่แล้ว การได้อยู่ถึงระดับบุคคลที่มีชื่อเสียงถือว่าเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อ

แต่ความฉลาดของลู่เฉินอยู่ที่เงื่อนไขที่เขาเสนอ เขาเสนอให้ซื้อลิขสิทธิ์ทั้งหมด ซึ่งหมายความว่าเพลงนี้รวมถึงผลประโยชน์อย่างอื่น หลังจากที่ซื้อขาดไปแล้วเขาก็จะไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ อีก

เพลงที่ดีเพลงหนึ่งโดยเฉพาะผลงานเพลงคลาสสิค แท้จริงแล้วก็เหมือนเหมืองทองเล็กๆ ขอแค่พยายามขุดค้น ก็จะสร้างทรัพย์สินที่มั่งคั่งได้อีกมากมาย

มันสามารถนำมาทำเป็นเพลงหลักของอัลบั้มได้ หรือไม่ก็ปล่อยเป็นซิงเกิล ดาวน์โหลดเป็นเสียงรอสายก็ได้ ในขณะเดียวกันยังสามารถชำระเงินจากเครือข่ายอินเทอร์เน็ตที่ได้รับอนุญาต ถ้าหากโชคดีเข้าตาบริษัททำภาพยนตร์โทรทัศน์ ก็จะได้ใช้เป็นเพลงประกอบหลัก

นอกจากนั้นการร้องและเรียบเรียงใหม่ บริษัทเพลงที่ยิ่งใหญ่ก็ยังเพิ่มมูลค่าของเพลงให้ถึงจุดสูงสุดได้!

สิ่งที่สำคัญคือ ยังมีผลกระทบต่อตัวของนักร้องเป็นอย่างมาก

เพลงหนึ่งเพลงกลายเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นกับนักร้องดัง ตอนนี้ก็ยังมีอยู่!

ลู่เฉินยอมละทิ้งสิทธิ์ เพราะราคาสองแสนชวนให้รู้สึกว่ารับได้ ควรทราบว่าในวงการดังๆ หรือกระทั่งนักแต่งเพลงมากมายก็ยังต้องการสิทธิ์ในส่วนแบ่ง นอกจากนี้ยังขอยกเว้นสิทธิ์ประโยชน์เอาไว้ส่วนหนึ่ง

เขาพยักหน้าพูดว่า “นี่คือสิ่งที่ผมต้องการครับ”

แน่นอนลู่เฉินรู้ถึงความสำคัญของลิขสิทธิ์อยู่แล้ว แต่ตอนนี้สำหรับเขายังเป็นผลประโยชน์ที่แสนไกลนัก หากคนใหม่อยากจะแบ่งเค้กจากบริษัทบันเทิงมีเดีย ยังไม่อาจทำให้เป็นความจริงได้

‘สาวเนิร์ด’ คนฉลาดที่อยู่ตรงหน้า เป็นไปไม่ได้ที่จะยอมรับข้อตกลงของส่วนแบ่งอีก

ดังนั้นลู่เฉินจึงเสนอราคาที่โหดพอสมควร ทำการซื้อขายสำเร็จ เขาจะสร้างแบรนด์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวภายในวงการขึ้นมา หากคนอื่นอยากจะซื้อเพลงของเขา อย่างนั้นก็ต้องศึกษาข้อมูลก่อน!

สามแสนห้าแสน คุณกล้าจ่ายไหมล่ะ

มีเพลงเพราะมากมายที่อยู่ในความทรงจำของลู่เฉิน เขาจึงไม่ขายในราคาถูก กระทั่งยังต้องขอส่วนแบ่งด้วย!

การทำงานของต่งอวี่เด็ดขาดเรียบร้อยมาก หลังจากตกลงการซื้อขายแล้ว เธอรีบโทรหาทนายของบริษัทตัวเอง ให้นำสัญญาอย่างเป็นทางการมาเซ็นที่นี่

เมื่อเซ็นเรียบร้อย เงินหลังจากหักภาษีแล้วก็โอนเข้าบัญชีของลู่เฉินทันที

ลู่เฉินขอยืมคอมพิวเตอร์ของอีกฝ่าย แล้วล็อกอินเข้าบัญชี ‘ห้องสมุดดนตรีจีน’ โอนลิขสิทธิ์ของ ‘เดอะบลูโลตัส’ ให้บริษัทชิงอวี่มีเดียผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ การตกลงซื้อขายจึงเป็นอันสำเร็จ

ถึงแม้ค่าใช้จ่ายของ ‘ห้องสมุดดนตรีจีน’ จะโหดมาก แต่การบริการของมันก็รอบคอบและสมบูรณ์ ต่อให้ลู่เฉินโอนลิขสิทธิ์เป็นครั้งแรก ก็ทำสำเร็จภายในระยะเวลาสองสามนาทีเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ต่งอวี่และคนอื่นๆ จึงรู้สึกทึ่งในตัวเขา เพราะว่าคนใหม่จำนวนน้อยมากที่ยอมลงทะเบียนลิขสิทธิ์และจ่ายเงินให้ ‘ห้องสมุดดนตรีจีน’ เนื่องจากพวกเขาไม่สามารถรับรองได้ว่าผลงานของตัวเองจะทดแทนสิ่งที่เสียไปได้

ลู่เฉินมีความกล้าทะเยอทะยาน และคิดอย่างละเอียดรอบคอบ พิจารณาทุกอย่างรอบด้าน

คนหนุ่มแบบนี้มีอนาคตที่ไร้ขีดจำกัดแน่นอน!

“ยินดีที่ได้ร่วมงานค่ะ!”

ต่งอวี่เป็นฝ่ายยื่นมือมาหาลู่เฉิน “ต่อไปถ้ามีเพลงอะไรดีๆ ช่วยพิจารณาชิงอวี่มีเดียก่อนนะคะ!”

ลู่เฉินจับมือกับเธอ ยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “ยินดีที่ได้ร่วมงานครับ ชิงอวี่มีเดียเป็นบริษัทที่มีศักยภาพมาก ผมรอคอยที่จะได้ร่วมงานกันอีกครั้งนะครับ”

คำพูดสวยๆ ไม่ต้องเสียเงิน แน่นอนลู่เฉินยินดีที่จะจบอย่างสวยงามกับอีกฝ่าย

การจะอยู่ในวงการ ความสัมพันธ์และเส้นสายนั้นสำคัญมาก

ดังนั้นเขาจึงทำเป็นมองไม่เห็นซูชิงเหมยที่นั่งทำตาขาวใส่อยู่ข้างๆ

คนที่อยู่ข้างในและมีความสุขมากที่สุดเห็นจะเป็นกานไค่ เพราะมีเพลง ‘เดอะบลูโลตัส’ บวกกับนักแต่งเพลงชื่อดังที่เขาเชิญมาแต่งเพลงอีกสองเพลงเป็นตัวพื้นฐาน การออกอัลบั้มจึงไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันอีกต่อไป

สำหรับพวกนักร้องและวงดนตรีมากมายที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวง การได้ออกเพลงสักอัลบั้มเกรงว่าคงจะเป็นความฝันของทุกคน!