ตอนที่ 500 สามเรื่องในการถ่ายทำใหม่

ตอนที่ 500 สามเรื่องในการถ่ายทำใหม่

สถานที่ถ่ายทำหลัก ณ วัดเก่าฮุนจิ โรงถ่ายไลออนร็อก

สถานที่ถ่ายทำที่เงียบไปสองสามวันเริ่มกลับมาคึกคักอีกแล้ว ผ้าคลุมอุปกรณ์ประกอบฉากถูกเปิดออก กล้องดิจิทัลความละเอียดสูงราคาแพงถูกยกใส่ขาตั้งกล้องอีกครั้ง ทีมเสียง ทีมไฟ ทีมอาร์ต ทีมแต่งหน้าพร้อม…

สมาชิกทีมงานกองถ่ายแต่ละคนเหมือนถูกฉีดเข็มกระตุ้น ทำงานกันอย่างคึกคักและตั้งใจ

‘โปเยโปโลเย’ กลับมาถ่ายทำใหม่แล้ว!

นับตั้งแต่ที่พิธีเปิดกล้องภาพยนตร์สิ้นสุดลง จิตใจของทีมงานก็ตุ๊มๆ ต่อมๆ มาตลอด ผู้คนรู้สึกหวาดกลัวไปช่วงหนึ่ง คิดว่าจะต้องแยกย้ายเสียแล้ว ตอนนี้ถือว่าเมฆคลายมองเห็นพระจันทร์อันสดใส ดังนั้นทุกคนจึงดีใจเป็นธรรมดา

อุตสาหกรรมภาพยนตร์โทรทัศน์ในฮ่องกงมีการแข่งขันที่ดุเดือดมาก แต่เค้กของตลาดไม่มีวี่แววว่าจะขยายใหญ่ คนในแวดวงหลายคนยากที่จะหางานที่เหมาะสมได้ ถ้าไม่เปลี่ยนสายงานด้วยความจนใจ ก็ต้องไปหาโอกาสที่ประเทศจีน หรือไม่ก็ไต้หวัน ญี่ปุ่น เกาหลี

ทำงานสายนี้จนชินแล้ว การเปลี่ยนอาชีพจึงลำบากมากอย่างไม่ต้องสงสัย คนที่ต้องจากบ้านเกิดเมืองนอนไปไกล เส้นทางข้างนอกยิ่งเดินลำบากนัก

ดังนั้นทุกคนจึงทะนุถนอมโอกาสทำงานในตอนนี้มาก ที่สำคัญที่สุดคือ ลู่เฉินในฐานะเถ้าแก่ผู้ลงทุนหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นคนจิตใจดีและมีมารยาท ทำงานกับเขาไม่มีทางโดนเอาเปรียบแน่นอน

เพราะฉะนั้นตอนที่เจอแรงกดดันจากหงหวา พวกเขายังคงยืนหยัด ไม่เลือกที่จะถอนตัวออก

การเลือกของพวกเขาถูกต้องอย่างไม่ต้องสงสัย เมื่อตอนเช้าพอได้รับแจ้งว่าเริ่มกลับไปถ่ายทำใหม่ได้แล้ว ทุกคนจึงรีบมาที่หน้างานทันที และไม่ต้องรอคำสั่งของเฉินเหวินเฉียง ตัวเองก็เริ่มทำงานที่ต้องรีบทำให้เสร็จก่อนที่จะเริ่มถ่ายทำโดยอัตโนมัติ

ตอนที่ลู่เฉินพาเฉินเฟยเอ๋อร์เร่งเดินทางมาถึงวัดฮุนจิ ภายในก็มีเสียงผู้คนเซ็งแซ่แล้ว

บรรยากาศดีสุดๆ

“คนนี้เป็นแฟนของผม…”

ลู่เฉินแนะนำเฉินเฟยเอ๋อร์ให้รู้จักกับเฉินเหวินเฉียง “คนนี้คือคุณเฉินเหวินเฉียงเป็นผู้จัดการสตูดิโอครับ”

“สวัสดีค่ะลุงเฉียง”

เฉินเฟยเอ๋อร์ยื่นมือไปหาเฉินเหวินเฉียงอย่างมีมารยาทเป็นกันเอง “ลู่เฉินพูดถึงคุณกับฉันบ่อยๆ โชคดีที่มีคุณคอยช่วยเหลือ เขาถึงตั้งหลักที่ฮ่องกงได้ค่ะ”

เฉินเหวินเฉียงเหมือนได้รับความเมตตา รีบจับมือเฉินเฟยเอ๋อร์แล้วเอ่ยว่า “ชมเกินไปแล้วครับ สวัสดีครับคุณเฉินเฟยเอ๋อร์ ได้ยินชื่อเสียงของคุณมานานแล้ว คุณลู่โชคดีจริงๆ นะครับ!”

เขารู้อยู่แล้วว่าแฟนของลู่เฉินคือเฉินเฟยเอ๋อร์ราชินีเพลงชื่อดัง ในฐานะซูเปอร์สตาร์ชาวจีนแผ่นดินใหญ่เพียงไม่กี่คนที่มีชื่อเสียงในฮ่องกง ข่าวของเฉินเฟยเอ๋อร์จึงปรากฏบนหน้านิตยสารและหนังสือพิมพ์ของฮ่องกงเป็นบางครั้ง

แต่รูปภาพที่ลงในหนังสือพิมพ์และนิตยสารเหล่านั้น ไม่อาจถ่ายทอดเสน่ห์ของเฉินเฟยเอ๋อร์ตัวจริงออกมาได้ทั้งหมด เธอสวยเป็นธรรมชาติแม้ไม่ได้แต่งหน้า สีหน้าต่างๆ ที่แสดงออกมาดูสวยหยาดเยิ้ม เป็นที่สะดุดตาแก่ผู้คนมากจริงๆ

ฮ่องกงเป็นแหล่งของสาวงาม การประกวดแข่งขันมิสฮ่องกงหรือมิสเอเชีย มักจะมีสาวงามปรากฏขึ้นมาอย่างไม่ขาดสาย แต่เฉินเหวินเฉียงรู้สึกว่ามิสฮ่องกงหรือมิสเอเชียที่เขาเคยเจอมาก่อนเหล่านั้น เมื่อเทียบกับเฉินเฟยเอ๋อร์แล้วยังเหมือนขาดอะไรไป

ส่วนวั่นเสี่ยวเฉวียนกับเฉินเฟยเอ๋อร์รู้จักกันอยู่แล้ว เมื่อเจอหน้าจึงแค่ทักทายปราศรัยตามมารยาทก็พอ

วั่นเสี่ยวเฉวียนพูดล้อเล่นว่า “ในเมื่อมาแล้ว ก็มาเล่นบทรับเชิญในภาพยนตร์สักหน่อยไหมครับ”

เฉินเฟยเอ๋อร์กับลู่เฉินสบตากัน จากนั้นคนหลังก็ยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ผู้กำกับวั่น ผมจะให้เฟยเอ๋อร์แสดงบทปีศาจแม่เฒ่าครับ”

“อะไรนะ”

วั่นเสี่ยวเฉวียนกับเฉินเหวินเฉียงถามเป็นเสียงเดียวกันว่า “แสดงบทปีศาจแม่เฒ่า?”

ปีศาจแม่เฒ่าใน ‘โปเยโปโลเย’ คือบอสฝ่ายร้าย ภาพลักษณ์ที่กำหนดไว้มีความโหดเหี้ยมไร้ความปรานี และยังมีกลิ่นอายของปีศาจหนาแน่น ดังนั้นตอนแรกจึงเลือกหลิวเจ้าฮุยมาแสดงบทที่ต้องแต่งชายเป็นหญิงบทนี้

หลิวเจ้าฮุยถอนตัว เฉินเหวินเฉียงก็ยังเครียดกับการคัดเลือกคน เพราะบทนี้ต้องการบุคลิกและทักษะการแสดงของนักแสดงสูงมาก ไม่อย่างนั้นก็ง่ายมากที่จะแสดงแล้วเข้าไม่ถึงบทบาท

ตอนนี้เฉินเฟยเอ๋อร์อยากจะแสดงบทปีศาจแม่เฒ่า ทั้งสองคนจะไม่ตกใจได้อย่างไร

เฉินเฟยเอ๋อร์เม้มปากยิ้ม “ฉันอยากลองท้าทายหน่อยค่ะ”