ตอนที่ 553 ดูอีกรอบ

ตอนที่ 553 ดูอีกรอบ

“เจ้าโจรโอหัง กล้าแย่งเงินของข้ารึ!”

เขตพื้นที่รกร้าง ห่าฝนถล่มลงมาไม่ขาดสาย โจรป่าร่างยักษ์หกเจ็ดคนกำลังวิ่งหนีตายอย่างไม่คิดชีวิต แม้ในมือของพวกเขาจะถืออาวุธ แต่ใบหน้ากลับปิดบังความตกใจกลัวเอาไว้ไม่มิด ราวกับกำลังถูกปีศาจอสูรกายไล่ตามหลังมา

พร้อมกับเสียงสบถเกรี้ยวกราด จอมยุทธ์ชุดดำพุ่งตัวเข้าใส่กลุ่มโจร บุกเข้ามากลางวงของกลุ่มคนที่กำลังวิ่งหนี แต่เมื่อแสงจากกระบี่วาบขึ้น ศีรษะของใครคนหนึ่งลอยขึ้นกลางอากาศ !

เลือดฉีดทะลักสูงสามศอก พ่นใส่หน้าของบัณฑิตหนุ่มที่ตกใจจนหน้าเซ่อพอดี ทำให้เขาตะลึงค้าง

แต่การฆ่ายังดำเนินต่อไป จอมยุทธ์ชุดดำร่อนเพลงกระบี่ซ้ายขวา เด็ดขาดจนศัตรูไม่อาจตอบโต้ ภายใต้ความสิ้นหวังโจรร้ายสองคนที่จนตรอกหันมาสู้ตายเพื่อเอาชีวิตรอด สุดท้ายถูกจอมยุทธ์ชุดดำฟาดฟันกระบี่ใส่คนละทีจนดาวดิ้นลงกับพื้น!

บนที่นั่งผู้ชม ฉีจื่อหาวกำลังดูอย่างเมามัน

เขาเคยดูหนังฮอลลีวูดมาหลายเรื่องแล้ว ฉากฆ่าล้างกันนั้นเลือดสาดกลิ่นคาวคละคลุ้ง แต่เทียบกับฉากสั้นๆเพียงหนึ่งนาทีของ ‘โปเยโปโลเย’ กลับดูหยาบและธรรมดาเกินไป พละกำลังมากก็จริง แต่ไม่ได้อรรถรส

สิบก้าวสังหารหนึ่งคน พันลี้ไม่มีเหลือ จบเรื่องก็ลาจาก เก็บซ่อนตัวตนและชื่อเสียง!

ในสมองของฉีจื่อหาวอดไม่ได้ที่จะผุดบทกวีของหลี่ไป๋บทหนึ่งที่มีชื่อว่า ‘วิถีจอมยุทธ์’ ภาพบนจอเงินและดนตรีประกอบที่จับจิตจับใจ เบื้องหลังของภาพยนตร์ซึ่งเป็นยุทธภพที่วุ่นวายนั้นกลายเป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับเขา

ผู้ชมที่อยู่รอบข้างเขาส่งเสียงอุทานอย่างตกใจ

ภาพยนตร์เพิ่งเริ่มต้นไม่นาน ฉากของวัดหลานรั่วและฉากทุ่งหญ้ารกร้าง ได้ฝากฝังลงในความทรงจำของทุกคน ทำให้ทุกคนรู้สึกรอคอยเรื่องราวที่จะดำเนินต่อไป

หรือเรียกได้ว่า หัวใจของคนดูถูกตกไปแล้ว

บนจอเงิน เรื่องราวดำเนินต่อ

บัณฑิตหนิงฉ่ายเฉินเดินทางไปตำบลตุนเป่ยเพื่อเก็บเงิน ระหว่างทางฝนตกจึงต้องไปหลบฝนที่วัดหลานรั่วหนึ่งคืน แต่ถูกนักพรตที่อยู่ในวัดอย่างเยียนชื่อเสียปฏิเสธ เขาจึงต้องแอบเข้าไปด้านในวัด

กลางดึกสงัด หนิงฉ่ายเฉินถูกเสียงพิณดึงดูด จึงได้พบกับสาวน้อยเนี่ยเสี่ยวเชี่ยน เสี่ยวเชี่ยนหวังจะปลิดชีวิตเขา โชคดีที่เยียนชื่อเสียเข้ามาช่วยไว้ทัน

เสี่ยวเชี่ยนซาบซึ้งในความซื่อตรงและความดีงามของหนิงฉ่ายเฉิน จึงเกิดเป็นความรักขึ้น แต่กลับถูกเยียนชื่อเสียขัดขวาง หนิงฉ่ายเฉินคิดว่าเยียนชื่อเสียเป็นฆาตกรจิตใจอำมหิต อยากจะหนีไปพร้อมกับเสี่ยวเชี่ยน สุดท้ายปีศาจแม่เฒ่าที่ควบคุมเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนอยู่กลับต้องการฆ่าหนิงฉ่ายเฉินเพื่อดูดซับพลังหยาง

เสี่ยวเชี่ยนทนดูไม่ได้ ปีศาจแม่เฒ่าโกรธมากต้องการลงมือเอง ขณะที่ทั้งสองคนกำลังตกอยู่ในอันตราย เยียนชื่อเสียโจมตีปีศาจแม่เฒ่าอย่างรุนแรง

ถึงตอนนี้ หนิงฉ่ายเฉินถึงได้รู้ว่าเสี่ยวเชี่ยนเป็นวิญญาณที่โดดเดี่ยว…

บอกตามตรง ฉีจื่อหาวจองตั๋วหนังเรื่อง ‘โปเยโปโลเย’ ผ่านโทรศัพท์มือถือเมื่อวานนี้ ก็เพราะเจียฮุ่ยชอบพระนางของเรื่องนี้ เขาอยากทำให้คนที่เขาชอบพอใจถึงได้นั่งอยู่ตรงนี้

แต่พอดูถึงตรงนี้ ฉีจื่อหาวดูจนเคลิ้มตามไปแล้ว

หนิงฉ่ายเฉินในเรื่องดูอ่อนแอปวกเปียกและซื่อบื้อ แต่ในโลกอันวุ่นวายเขายังคงรักษาจิตใจที่ดีงามเอาไว้ได้ และเพื่อคนที่รัก เมื่อเผชิญหน้ากับอันตรายที่แท้จริง เขาก็เปิดเผยความกล้าหาญเหนือมนุษย์ออกมา

ฉีจื่อหาวมองเห็นเงาของตัวเองในร่างหนิงฉ่ายเฉิน เขาถลำลึกลงไป อารมณ์ความรู้สึกของเขาแปรเปลี่ยนไปตามการโลดแล่นของตัวละครเอก หลงใหลเคลิบเคลิ้มดำดิ่งไปกับเรื่องราว

จนข้างกายมีเสียงร้องอุทานขึ้นมาเบาๆ

“อ๊า!”

ในภาพยนตร์ บอสใหญ่อย่างปีศาจแม่เฒ่าร่ายเวทต่อสู้กับเยียนชื่อเสีย ภาพที่ถูกถ่ายทอดออกมานั้นน่ากลัวเป็นพิเศษ ทำให้คนดูตกใจยกใหญ่ รวมทั้งเจียฮุ่ยด้วย

ทั้งหมดออกมาจากความหวาดกลัวอย่างแท้จริง เธอคว้ามือฉีจื่อหาวอย่างไม่รู้ตัว!

ฉีจื่อหาวอึ้งไป ผ่านไปพักหนึ่งถึงเรียกสติกลับมาได้

มือของเจียฮุ่ยเย็นเล็กน้อย ผิวอ่อนนุ่มลื่น สัมผัสนั้นทำให้เขาหน้าแดงขึ้นมา!

สวรรค์เห็นใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้สัมผัสกับเด็กสาวคนอื่นที่ไม่ใช่น้องสาวของตัวเองอย่าง ‘ใกล้ชิด’ ทั้งยังเป็นคนที่เขาชอบด้วย