ตอนที่ 58 ความนิยมพุ่งกระฉูด

ความรักและมิตรภาพ เป็นหัวข้อหลักในรั้วมหาวิทยาลัยที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงตลอดกาล

เพลงแรกอย่าง ‘ธุลีรักในสายลม’ ของลู่เฉินนั้นเล่าถึงความรัก เพลงที่สองอย่าง ‘เพื่อนที่นอนบนเตียงของฉัน’ เป็นการแสดงถึงมิตรภาพอย่างไม่ต้องสงสัย ซึ่งก็คือมิตรภาพที่แท้จริงของเพื่อนรักนักศึกษาทั้งหลาย

มีคนมากมายตอนที่พวกเขาเรียนหนังสือไม่เคยมีความรัก กระทั่งไม่เข้าใจว่าความรักคืออะไร

แต่คนที่ไม่เคยมีมิตรภาพฉันท์เพื่อนนั้นกลับมีน้อยกว่า!

ท่อนแรกของ ‘เพื่อนที่นอนบนเตียงของฉัน’ ใช้เนื้อเพลงที่เรียบง่ายผสมกับทำนองที่เศร้าระทมทุกข์ สะกิดจุดที่บอบบางที่สุดในก้นบึ้งหัวใจของพวกเขาขึ้นมาเบาๆ โดยไม่รู้ตัว

ความทรงจำที่ฝังอยู่ในก้นบึ้งพลันพุ่งพรวดขึ้นมาในหัวใจ ใบหน้าที่เลือนรางเริ่มชัดเจน เสียงที่ไม่คุ้นค่อยๆ คุ้นเคยขึ้นมาอย่างช้าๆ ปลุกความทรงจำวัยหนุ่มสาวของทุกคนขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย

ความสนุกสนาน ความฮึกเหิม การทะเลาะกันอย่างสุดเหวี่ยงในรั้วมหาวิทยาลัย…จนกระทั่งหลังจากเรียนจบต่างก็แยกย้าย ขาดการติดต่อกันอย่างช้าๆ

ชั้นประถมศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย มหาวิทยาลัย ร่างเงาของเพื่อนที่เคยคบกันได้หายไปจากความทรงจำกี่คนแล้ว

“…

เพื่อนที่นอนบนเตียงของฉัน

นอนอยู่ในความทรงจำอันเงียบเหงาของฉัน

วันเวลาเหล่านั้นนายชอบพูดถึงสาวคนนั้นบ่อยๆ

เธอได้มอบที่คาดผมให้นายแล้วหรือไม่

นายบอกว่าทุกครั้งที่นายหันไปมองแสงสีแดงยามอาทิตย์อัสดง

ทุกครั้งที่นายได้ยินเสียงนาฬิกาตอนเย็น

สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ในอดีตค่อยๆ เอ่อล้นขึ้นมา

ตอนที่นายยังไม่ทันได้เศร้าใจ

จดหมายที่นายเขียนมาเริ่มเกรงใจมากขึ้นเรื่อยๆ

เกี่ยวกับความรักนายไม่พูดสักคำ

นายบอกว่าตอนนี้มีเพื่อนมากมาย

ไม่ต้องเศร้าระทมเรื่องพวกนั้นอีกแล้ว

นายถามฉันว่าจะกลับไปพร้อมกันเมื่อไร

ไปดูหอพักของพวกเราและอดีตของพวกเรา

คำที่นายสลักฝังอยู่บนกำแพงยังคงชัดเจน

นับตั้งแต่ตอนนั้นก็ไม่มีใครลบมันได้!

…”

ข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอน้อยลงเรื่อยๆ บรรดาผู้ชมที่ชมการถ่ายทอดสดฟังเพลงที่ตราตรึงหัวใจอย่างตั้งใจ ภาพฉากของภาพยนตร์ผ่านแวบตรงหน้าของพวกเขา เนื้อเพลงกับเสียงร้องแต่ละท่อนราวกับเสียงน้ำที่ไหลริน ค่อยๆ ไหลอยู่ในหัวใจของพวกเขาอย่างช้าๆ ทั้งประทับใจและระทมทุกข์!

“…

เพื่อนที่นอนบนเตียงของฉัน

นอนอยู่ในความทรงจำอันเงียบเหงาของฉัน

นายเคยถามคำถามพวกนั้นกับฉัน

วันนี้กลับไม่มีใครถามอีก

เพื่อนที่แบ่งบุหรี่ให้ฉัน

แบ่งปันความสุขของอดีตให้ฉัน

นายเคยถามคำถามพวกนั้นกับฉัน

วันนี้กลับไม่มีใครถามอีก

วันนี้กลับไม่มีใครถามอีก…

…”

เพลงจบลงแล้ว ทุกคนต่างไร้ซึ่งเสียง!

จากนั้นการระดมส่งข้อความมอบรางวัลก็เริ่มขึ้น

ระบบเตือน: เรียกฉันว่าหลี่ไป๋ (เงินIII) มอบเรือบรรทุกเครื่องบินหนึ่งลำ!

ระบบเตือน: พี่ปลาวาฬ (ทองVI) มอบเรือบรรทุกเครื่องบินหนึ่งลำ!

ระบบเตือน: เจ้าชายหลันหลิง (ทองI) มอบเรือบรรทุกเครื่องบินหนึ่งลำ!

ระบบเตือน: ขี่นกกระเรียนลงหยางโจว (เหล็กดำIX) มอบเรือบรรทุกเครื่องบินหนึ่งลำ!

ระบบเตือน: เสือสู้อู่ซง (ทองIII) มอบเรือบรรทุกเครื่องบินหนึ่งลำ!

…

เรือบรรทุกเครื่องบินแต่ละลำถูกส่งผ่านหน้าจออย่างบ้าระห่ำต่อเนื่องไม่ขาดสาย กลบจำนวนลูกบอลปลาที่เยอะอยู่แล้วให้หมดไปอย่างไร้เยื่อใย นอกจากแฟนคลับมหาเศรษฐีสองสามคนที่ลู่เฉินรู้จักแล้ว ก็ยังมีผู้สนับสนุนคนใหม่อีกหกเจ็ดคนเพิ่มขึ้นมา

การมอบรางวัลเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินหนึ่งลำ ระบบของเว็บไซต์ถ่ายทอดสดจะเด้งป็อบอัพเฉลิมฉลองออกมาจากแพลตฟอร์มทั้งหมดโดยอัตโนมัติ ขอเพียงอยู่ในแพลตฟอร์ม ไม่ว่าจะเป็นห้องถ่ายทอดสดหรือฟอรัมของห้องถ่ายทอดสด สมาชิกทุกคนที่ออนไลน์อยู่จะเห็นทั้งหมด

เพียงแค่คลิกข้อความป็อบอัพเฉลิมฉลองเบาๆ ก็จะเข้าไปในห้องถ่ายทอดสดที่มีเนื้อหาคล้ายกันทันที ถือเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพของการโปรโมทที่ไม่เลวทีเดียว

ความคิดเห็น