ตอนที่ 584
ตอนที่ 587 กลิ่นของความสำเร็จ
October 22, 2026
ตอนที่ 587 กลิ่นของความสำเร็จ
“หนังเรื่องนี้ดีมาก!”
“อืม เอฟเฟกต์ธรรมดาไปหน่อย แต่เนื้อเรื่องดีมาก เพลงประกอบก็เพราะ!”
“ฉันชอบเพลงหลักในนั้น แล้วก็เพลงประกอบอื่นด้วย ไม่เสียแรงที่เป็นผลงานของลู่เฉิน!”
“ว่ากันตามเหตุผล เอฟเฟกต์ถือว่าไม่เลว ฉากต่อสู้ของเยี่ยนชื่อเสียกับปีศาจแม่เฒ่าอลังการมาก!”
“เฉินของฉันสุดยอด!”
“อยากดูอีกหนึ่งรอบ…”
เวลาสองทุ่มครึ่งเพิ่งจะผ่านไป ผู้ชมจำนวนมากทยอยเดินออกมาจากภายในโรงฉายภาพยนตร์ของโรงภาพยนตร์กวงอิ่ง พวกเขาเดินจับกลุ่มสองสามคนเดินคุยกันและหัวเราะกันจนมาถึงห้องโถงใหญ่ ห้องโถงใหญ่ที่เดิมทีกว้างขวางกลับแน่นเอียดอย่างรวดเร็ว
ผู้ชมที่เพิ่งดูภาพยนตร์จบบ้างก็ขึ้นลิฟต์ บ้างก็เดินลงมาจากบันไดโดยตรง แต่ยิ่งไปกว่านั้นคือทุกคนไม่ได้รีบกลับต่างมาพูดคุยกันกับเพื่อนๆ ในห้องโถงใหญ่
วันนี้เป็นวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของวันหยุดสุดสัปดาห์ และเป็นเวลายอดนิยมสำหรับการดูหนัง ดังนั้นโรงภาพยนตร์กวงอิ่งที่เพิ่งเปิดไม่นานจึงกิจการดีมาก ผู้ชมที่มาดูภาพยนตร์มีจำนวนไม่น้อย บางคนรออยู่ในห้องโถงใหญ่บางคนกำลังซื้อตั๋ว
จู่ๆ ก็มีคนโผล่ออกมาเยอะแยะ และทุกคนกำลังพูดถึงภาพยนตร์เรื่องเดียวกัน ฟังจากคำวิจารณ์แล้วเหมือนจะดีมาก เหตุการณ์เช่นนี้ยากที่จะได้เห็น
ดังนั้นจึงมีคนถามด้วยความสงสัย “เฮ้ เพื่อนๆ พวกคุณดูหนังเรื่องอะไรเหรอ”
คนที่ถูกถามหัวเราะแล้วเอ่ยว่า “เพิ่งจะดู ‘โปเยโปโลเย’ ขอแนะนำเป็นอย่างยิ่ง ให้คะแนนห้าดาว!”
“สนุกจริงๆ เหรอ”
คนที่ถามลังเลขึ้นมาทันที แล้วจึงหันไปถามแฟนสาวที่อยู่ข้างๆ “พวกเราดูเรื่องนี้ดีไหม”
ตอนนี้ภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโรงภาพยนตร์ก็คือ ‘สงครามเทพอัคคี’ แต่ภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่องนี้เขาดูแล้ว และแฟนสาวก็ไม่ค่อยชอบภาพยนตร์แนวไซไฟ เดิมทีอยากจะดู ‘ฤดูนี้เราไม่เหงา’
‘ฤดูนี้เราไม่เหงา’ เป็นภาพยนตร์ให้กำลังใจวัยรุ่นที่ผลิตในประเทศ เมื่อวานเพิ่งจะเข้าโรงภาพยนตร์ขนาดใหญ่ต่างๆ ของประเทศ รายได้ตั๋วหนังวันแรกเกินสิบล้าน และคำวิจารณ์ในอินเทอร์เน็ตก็พอใช้ได้
แฟนสาวคิดครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยว่า “งั้นก็ดูเรื่องนี้แหละ”
คนที่ถามพยักหน้า จากนั้นหมุนตัวไปซื้อตั๋วที่ห้องขายตั๋ว
แต่น่าเสียดายมาก ตั๋วหนัง ‘โปเยโปโลเย’ อีกสองสามรอบถูกขายหมดแล้ว เพราะวันนี้มีการจองล่วงหน้าทางออนไลน์ และรอบฉายในโรงภาพยนตร์ก็ไม่เยอะ
“แม่งเอ๊ย!”
ผู้ชายคนนี้สบถด่าออกมาอย่างหงุดหงิด ได้แต่หมุนตัวไปซื้อตั๋วของเรื่อง ‘ฤดูนี้เราไม่เหงา’
เนื่องจากอยู่ท่ามกลางธารกำนัลทั้งหลาย เสียงด่าของเขาจึงไม่ดังมากนัก แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้หลี่เยวี่ยที่อยู่ท่ามกลางกลุ่มคนก็ยังได้ยิน
เขาแสยะยิ้มมุมปาก เผยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง
หลี่เยวี่ยเป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาดของโรงภาพยนตร์กวงอิ่ง เขารูปร่างเล็กผอมบางหน้าตาธรรมดา แต่อยู่ในแวดวงโรงภาพยนตร์มาสิบกว่าปี มีประสบการณ์เยอะมาก
ในฐานะหัวหน้าฝ่ายการตลาด เขาจึงติดตามตลาดภาพยนตร์ในประเทศมากเป็นที่สุด ภาพยนตร์ใหม่ทุกเรื่องก่อนที่จะออกฉาย เขาจะหาทางทำความเข้าใจข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์เรื่องนั้นๆ สุดท้ายจึงทำเป็นข้อมูลอ้างอิงให้โรงภาพยนตร์และโรงภาพยนตร์ในเครือ