ตอนที่ 628 ความปรารถนา

ตอนที่ 628 ความปรารถนา

ดูบ้านใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น ก็ทำการซื้อห้องราคาสามสิบกว่าล้านหยวนไปหนึ่งห้องแล้ว ความเร็วและประสิทธิภาพในการทำงานของลู่เฉินนั้นน่าตกใจมาก ให้ความรู้สึกเหมือนกับไปซื้อเสื้อผ้าสักชุดในร้านแบรนด์เนมอย่างนั้นเลย

เมื่อเทียบกันแล้ว เกาเฮ่อและภรรยานั้นต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างมาก พวกเขาดูไปทั้งหมดสี่ห้าหลัง สุดท้ายตัดสินใจซื้อห้องที่มีขนาดสองร้อยกว่าตารางเมตร ลดราคาแล้วเหลืออยู่ที่ประมาณสิบกว่าล้านหยวน

โชคดีที่ลู่เฉินซื้อแล้วก่อนหน้า ไม่อย่างนั้นบ้านราคาแพงอย่างนี้สำหรับพวกเขาแล้ว ไม่มีทางตัดสินใจซื้อไว้แน่ถ้าไม่มีเวลามาพิจารณาให้ถี่ถ้วน

ที่จริงแล้วสำหรับคนส่วนมาก การซื้อบ้านคือหนึ่งในเรื่องใหญ่ที่สำคัญที่สุด

หลังจากเลือกบ้านแล้ว ลู่เฉินก็โทรศัพท์ไปหาลู่ซี เพื่อให้พี่สาวที่อยู่ปักกิ่งจัดการโอนเงินเข้ามา รวมทั้งภาษีและค่าธรรมเนียมที่จำเป็นสำหรับการซื้อ ค่าใช้จ่ายทั้งหมดเกือบห้าสิบล้านเลย

เงินค่าซื้อบ้านของเกาเฮ่อนี้ลู่เฉินจ่ายล่วงหน้าให้ ต่อไปค่อยทำการหักออกจากเงินปันผลของบริษัทแฮปปี้เอนเตอร์เทนเมนต์

โดยใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวัน บ้านของทั้งสองก็ซื้อสำเร็จแล้ว ทั้งยังเพียงหิ้วกระเป๋ามาก็เข้าพักได้เลย อย่างมากก็เพียงแค่ซื้อยาสีฟัน แปรงฟัน ผ้าขนหนู และของใช้ในชีวิตประจำวันอื่นๆ เท่านั้น เครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้านใหม่นั้นพร้อมพรักอยู่แล้ว

เมื่อเสร็จสิ้นขั้นตอนการลงนามในสัญญา แม้ว่าหนังสือรับรองการครอบครองกรรมสิทธิ์จะไม่ได้รับในทันที แต่ว่าบัตรผ่านเข้าออกและกุญแจนั้นสามารถใช้ได้ทันที สามารถเข้ามาได้ตลอดเวลา

หวังเสี่ยวหลิงเองตอนนี้ยังไม่อยากเชื่อเลยว่า “นี่พวกเรามีบ้านแล้วจริงๆ เหรอ”

เธอหยิกเกาเฮ่อเข้าเต็มแรง ทำให้อีกฝ่ายถึงกับร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด “เธอหยิกฉันทำไมเล่า”

หวังเสี่ยวหลิงเม้มปากแน่นก่อนจะหัวเราะ “ฉันสงสัยว่าตัวเองฝันไปรึเปล่า”

เกาเฮ่อน้อยใจ “อย่างนั้นเธอก็ควรหยิกตัวเองสิ”

หวังเสี่ยวหลิงพูดออกมาอย่างมั่นอกมั่นใจว่า “ก็ฉันกลัวเจ็บนี่นา หยิกนายก็มีค่าเท่ากันนั่นแหละ”

เกาเฮ่อหมดคำพูดแล้วจริงๆ

ลู่เฉินหัวเราะเสียงดัง ก่อนจะตบไหล่เขาพลางพูดว่า “พี่ใหญ่ ต่อไปพวกเราก็ไปมาหาสู่กันสะดวกแล้วนะ”

เกาเฮ่อพูดจากใจว่า “พูดจริงๆ นะ ฉันยังรู้สึกเหมือนฝันไปเลย น้องสาม…”

เขาหันกลับไปมองลู่เฉิน แล้วเอ่ยอย่างจริงใจว่า “ขอบใจมาก”

หากไม่มีความช่วยเหลือจากลู่เฉิน เขาจะมีวันนี้ได้อย่างไร จะซื้อบ้านราคาสิบล้านได้อย่างนี้ แปดเก้าในสิบส่วนคงกำลังทำงานอย่างหนักอยู่แน่ๆ ทำงานหนักจนเหนื่อยเจียนตายเพื่อจะซื้อบ้าน

ลู่เฉินเปลี่ยนชีวิตเขาไปเลย และยังเปลี่ยนชะตาชีวิตของเขากับหวังเสี่ยวหลิงไปเลยอีกด้วย

แต่ตอนนี้เขาไม่มีอะไรจะตอบแทนเลย ทำได้เพียงเอ่ยคำขอบคุณ และจดจำไว้ในใจให้แม่น

ลู่เฉินหัวเราะก่อนจะพูดว่า “ขอบคุณอะไรกัน บ้านหลังนี้นายหามาด้วยตัวเองนะ”

เกาเฮ่อส่ายหน้า ในใจยิ่งรู้สึกซาบซึ้งกว่าเดิม

เมื่อได้กุญแจมาแล้ว ลู่เฉินปฏิเสธคำเชิญอันอบอุ่นของเถ้าแก่หลินที่ต้องการเชิญทุกคนร่วมทานมื้อเย็น เขาพาเฉินเฟยเอ๋อร์กลับมายังบ้านใหม่ของทั้งคู่ คราวนี้มีเพียงพวกเขาแค่สองคน

เมื่อมายืนอยู่ตรงดาดฟ้าเปิดกลางแจ้งบนชั้นบนสุดอีกครั้ง มองไปยังทะเลสาบซีหูที่อยู่ห่างไกล ลู่เฉินกอดเฉินเฟยเอ๋อร์ไว้ในอ้อมกอด พลางพูดว่า “คุณรู้ไหม เมื่อก่อนตอนที่มาที่หังโจวเพื่อเรียนหนังสือ ก็อยากที่จะซื้อบ้านและตั้งรกรากที่นี่แล้ว”

เพียงแค่ต่อมาที่บ้านเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ความคิดของเขาเลยต้องล้มไปด้วย เลยไม่มีความปรารถนาที่จะซื้อบ้านอีกต่อไป การที่สามารถคืนหนี้สินของที่บ้านได้ก็ถือว่าเป็นโชคดีครั้งใหญ่แล้ว

ฝันครั้งหนึ่ง เปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาไปตลอดการ และทำให้เขาได้พบเจอและครองรักกับคนในอ้อมกอดนี้

ก็เหมือนกับที่เกาเฮ่อรู้สึกขอบคุณเขาอย่างนั้น ลู่เฉินรู้สึกขอบคุณในสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่รู้ว่ามีหรือไม่มีอยู่จริงอย่างที่สุด

เฉินเฟยเอ๋อร์ยื่นมือออกไปลูบไล้ใบหน้าเขา ยิ้มพลางถามว่า “ความปรารถนาที่จะซื้อบ้านตอนนี้ทำสำเร็จแล้ว อย่างนั้นนายยังมีความปรารถนาอื่นอีกไหม”

ลู่เฉินคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “มี”

เฉินเฟยเอ๋อร์สงสัย “ความปรารถนาอะไรเหรอ”