ตอนที่ 635 นี่คือพี่ชายฉันเอง

ตอนที่ 635 นี่คือพี่ชายฉันเอง

ลู่เสวี่ยรีบเร่งฝีเท้า แสงยามเย็นที่หลงเหลือหลังจากอาทิตย์ลับแสงทอดตกลงบนร่างเธอ ราวกับกำลังห่มร่างเธอไว้ด้วยเสื้อคลุมสีทองอร่าม ผมยาวของเธอโบกสะบัดปลิวไหวราวกับกระโปรงที่สะบัดไปมา รอยยิ้มเบิกบานบนใบหน้าเหมือนกับดอกไม้ฤดูร้อนที่ผลิบาน มีความงดงามของเด็กสาวที่บรรยายออกมาไม่ถูก ทำให้คนรอบข้างจดจ้องไม่วางตา

เธอเหมือนกับนกน้อยโผบินเข้าสู่ป่าโถมตัวเข้าสู่อ้อมกอดของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างเมอร์เซเดสเบนซ์

อ๋า!

คนที่เห็นภาพนี้ต่างก็ลอบถอนหายใจในใจ ความรู้สึกซับซ้อนมากมายบรรยายออกมาไม่ถูก

และอู๋เฮ่าที่เพิ่งปรากฏตัวที่ประตูมหาวิทยาลัยก็เห็นฉากนี้เข้าพอดี เขารู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าเลย เขาไม่เคยคิดฝันว่าเทพธิดาที่เขาหลงใหลจะอยู่ใกล้ชิดผู้ชายคนอื่นในที่สาธารณะได้ขนาดนี้

เขาเลือดร้อนขึ้นสมองทันที อู๋เฮ่าที่เสียสติไปแล้ว รีบเร่งฝีเท้าก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

แต่เมื่อเดินพุ่งเข้าไปใกล้ในระยะไม่กี่ก้าวนั้น จู่ๆ เขาก็รู้สึกขลาดกลัวขึ้นมาทันที เพราะว่าชายหนุ่มที่สวมแว่นตาสีดำคนนี้สูงกว่าเขามากนัก แม้ว่าจะไม่เห็นใบหน้าทั้งหมด แต่ก็รูปร่างหน้าตาดีกว่าเขามาก

และเขาก็ดูมีเงินออกอย่างนั้น รถเมอร์เซเดสเบนซ์ที่เปล่งประกายความหรูหราออกมา หากไม่มีเงินสองล้านหยวนจะซื้อไม่ได้เลย คนคนนี้ต้องเป็นคนรวยอย่างแท้จริง

“เสียว…ลู่เสวี่ย เขาคือใครเหรอ”

ไหนๆ ก็วิ่งมาแล้ว อู๋เฮ่าไม่ยอมแพ้ ในใจลังเลอยู่นานก่อนจะเอ่ยปากถาม

ลู่เสวี่ยหันกลับมาปรากฏว่าเห็นอู๋เฮ่าเข้า อดไม่ได้ที่จะตกใจ ก่อนจะปรากฎสีหน้ารำคาญใจออกมา “อู๋เฮ่า ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับพี่ รบกวนต่อไปอย่ามากวนใจฉันอีก ขอบคุณมาก!”

ชายร่างสูงใหญ่ที่กอดลู่เสวี่ยไว้ขมวดคิ้ว จู่ๆ อากาศโดยรอบก็เย็นลงทันที

อู๋เฮ่ารู้สึกเหมือนตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง ไม่เพียงแต่ความเกลียดชังจากลู่เสวี่ย ยิ่งไปกว่านั้นคือความกดดันไร้รูปร่างที่แผ่ออกมาจากชายผู้นั้น ริมฝีปากอู๋เฮ่าขยับอยู่หลายครั้ง เหมือนอยากพูดอะไรแต่ก็พูดไม่ออก สุดท้ายก็หันหลังเดินจากไปด้วยสีหน้าซีดเซียว

หากอยู่ต่อไปก็จะไม่เป็นการทำให้ตัวเองอับอายขายหน้าหรือ นอกจากกลายเป็นเรื่องตลกแล้วยังจะเป็นอะไรได้อีก

ลู่เสวี่ยพึมพำอย่างไม่พอใจอีกสองสามคำ ชายร่างสูงใหญ่นั้นส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะปล่อยเธอจากอ้อมกอด

ตอนนี้เอง ที่หวังเยี่ยน ไป๋ฟางฟาง และหลินอวี่เยียนสามคนนั้นตามมาถึง หวังเยี่ยนใช้สายตารังเกียจมองอู๋เฮ่าด้วยหางตา เธอไม่เคยรู้สึกดีกับตาทึ่มขี้ตื๊อนี้เลย

เพื่อนสนิทสองสามคนยังใช้สายตาสงสัยมองไปยังชายร่างสูงคนนั้น

ผู้ชายคนนี้ก็คือพี่ชายของลู่เสวี่ย? ช่างมีสไตล์เหลือเกิน

ลู่เสวี่ยรีบแนะนำ “พี่คะ พวกเธอเป็นเพื่อนร่วมห้องของหนูค่ะ พวกเรารีบขึ้นรถก่อนเถอะ”

ถ้ายืนอยู่ที่นี่ต่อไปมันจะดึงดูดสายตาผู้คนเกินไป แค่เรื่องคาดไม่ถึงเมื่อกี้ก็เรียกสายตาจับจ้องได้ไม่น้อยเลย

เธอยังไม่อยากเปิดเผยใบหน้าที่แท้จริงของพี่ชายในตอนนี้

ชายร่างสูงพยักหน้า ก่อนจะพูดว่า “ได้ อย่างนั้นพวกเราขึ้นรถก่อนค่อยคุยกัน”

เขาเชิญเด็กสาวเหล่านี้ขึ้นรถอย่างสุภาพบุรุษ แน่นอนว่าลู่เสวี่ยนั่งในตำแหน่งข้างคนขับ หวังเยี่ยนและสองคนที่เหลือนั่งด้านหลังได้พอดี

เมื่อขึ้นรถปิดประตูเรียบร้อยแล้ว และได้ปิดกั้นสายตาจากคนภายนอกแล้ว ลู่เสวี่ยที่ถอนหายใจแล้วเฮือกใหญ่ถึงได้แนะนำกับเพื่อนรูมเมตอย่างเป็นทางการว่า “นี่คือพี่ชายของฉันเอง ลู่เฉิน”

ลู่เฉินถอดแว่นตาดำออก แล้วหันหน้าไปหาเด็กสาวทั้งสามคน ยิ้มพลางพูดว่า “สวัสดีครับ”

หวังเยี่ยน ไป๋ฟางฟาง และหลินอวี่เยียน ต่างก็ตกตะลึงจนตาค้าง

พวกเธอหลับฝันไปคงคิดไม่ถึงแน่ว่า พี่ชายของลู่เสวี่ยคนนี้คือลู่เฉิน เป็นลู่เฉินคนที่ร้องเพลง ‘เธอผู้เป็นเพื่อนร่วมโต๊ะของฉัน’ ลู่เฉินที่แสดงนำในเรื่อง ‘รักนี้ชั่วนิรันดร์’ กับ ‘ฟูลเฮ้าส์’ และถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง ‘โปเยโปโลเย’

และยังเป็นลู่เฉินที่เป็นหนึ่งในโค้ชทั้งสี่ของรายการ ‘เดอะวอยซ์ไชน่า’

และที่ทำให้คนไม่กล้าจะเชื่อสายตา ก็คือเรื่องจริงที่อยู่ตรงหน้า ไม่อาจทำให้พวกเธอเชื่อได้เลย