ตอนที่ 642 เพื่ออะไร

ตอนที่ 642 เพื่ออะไร

หลี่มู่ซือเป็นเลสเบี้ยน ในแวดวงเพื่อนสนิท นี่ถือว่าไม่ใช่ความลับอะไร

ลู่เฉินรู้มาตั้งแต่แรก ยังเคยเตือนพี่สาวตัวเองเลยว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลหลี่ผู้นี้ต้องระมัดระวังหน่อย

เขาหัวเราะก่อนจะพูดว่า “บังเอิญจัง ผมก็ชอบผู้หญิง”

น้ำเสียงล้อเลียนของลู่เฉินทำให้หลี่มู่ซือถลึงตาใส่เขายกใหญ่ จากนั้นใบหน้าก็พลันหดหู่ทันที

ผ่านไปครู่ใหญ่ เธอก็นั่งลงตรงข้างเวที แล้วพูดว่า “เมื่อวานนี้ ที่บ้านฉันบังคับให้ฉันไปดูตัว”

ลู่เฉินตกใจทันที

อย่าว่าแต่ตระกูลหลี่เลย ต่อให้เป็นครอบครัวทั่วไป หากมีลูกสาวอย่างหลี่มู่ซืออย่างนี้ก็คงไม่วางใจ แม้ว่าลู่เฉินจะไม่เคยเจอพ่อแม่ของหลี่มู่ซือ แต่เชื่อว่าทั้งสองคงกังวลเรื่องการแต่งงานของหลี่หมู่ซือมากแน่ จัดการให้ดูตัวก็เป็นเรื่องธรรมดามาก

เมื่อเทียบกับสังคมที่เปิดกว้างของต่างประเทศ ในประเทศจีนยังถือว่ามีความอนุรักษ์นิยมอยู่มาก

และการดูตัวอย่างนี้ หลี่มู่ซือคงเบื่อมากอย่างไม่ต้องสงสัย แต่กลับต่อต้านไม่ได้ แน่นอนว่าต้องอารมณ์ไม่ดีแน่

ลู่เฉินหยิบน้ำแร่สองขวดลงมาจากบนชั้น เขานั่งลงข้างๆ หลี่มู่ซือ ก่อนจะยื่นขวดน้ำให้พร้อมกับช่วยคิดวิธีรับมือ “อย่างนั้นพี่ก็ไปหาผู้ชายมาสักคนมาสวมรอยสิ”

“เชอะ!”

หลี่มู่ซือกลอกตามองบน “นายนึกว่าเอาแฟนปลอมมาแสดงละคร ไทเฮาที่บ้านฉันจะดูไม่ออกเหรอ”

“ฉันว่านายถ่ายละครน้ำเน่ามากไปแล้ว ถึงได้มีความคิดพิสดารแบบนี้ออกมาได้”

ลู่เฉินหัวเราะก่อนจะพูดว่า “อย่างนั้นผมก็จนใจแล้ว วิธีที่ดีที่สุดที่ผมคิดได้ก็คงเป็นอันนี้แหละ”

“บางที…”

หลี่มู่ซือดูราวกับกำลังครุ่นคิด เธอจ้องไปที่ลู่เฉินด้วยสายตาแปลก ๆ “หรือฉันจะหาผู้ชายสักคนแล้วมีลูกออกมาเลย หลังจากนั้นค่อยโยนให้ไทเฮาที่บ้านฉันเลี้ยงดี บางทีมันอาจจะแก้ปัญหาได้”

ลู่เฉินขนลุกกับแววตาของเธอ อดไม่ได้ที่จะเขยิบก้นหนี “เหอะๆ ผมว่าถ้าทำอย่างนี้จริงๆ ความเป็นไปได้ที่จะฆ่าพี่เสียจะมีมากกว่านะ”

หัวสมองของคุณหนูใหญ่คนนี้ไม่เหมือนคนปกติจริงๆ ลู่เฉินรู้สึกว่ารักษาระยะห่างไว้หน่อยจะดีกว่า

หลี่มู่ซือกัดริมฝีปาก จู่ๆ เธอก็โยนขวดน้ำในมือทิ้งไป ก่อนจะยันกายลุกขึ้นแล้วพูดว่า “พวกเรามาสู้กันสักยกสองยกเถอะ ครั้งนี้นายต้องเอาความสามารถที่แท้จริงออกมา อย่ามาอ่อนข้อให้ฉัน”

ลู่เฉินถอนใจ เขาลุกขึ้นอย่างไม่รีบร้อน “ในเมื่อพี่อยากโดนทรมานมาก อย่างนั้นผมก็จะให้พี่สมใจ”

หลี่มู่ซือจ้องเขาเขม็ง รู้สึกว่าที่กัดไปเมื่อกี้เบาไปเลย

หลังจากนั้นสามนาที

คุณหนูใหญ่ตระกูลหลี่เดินเซ สูญเสียการทรงตัวอีกครั้งและล้มลงบนเวที

ลู่เฉินเก็บหมัดตน พูดยิ้มๆ ว่า “พอหรือยัง”

ท่ามกลางการต่อสู้ในครั้งที่สอง เขาทำตามคำร้องขอของหลี่มู่ซือไม่ได้อ่อนข้อให้อีกต่อไป ตอบโต้ไปมาเพียงสิบกว่าครั้งก็สามารถล้มอีกฝ่ายได้สามครั้ง และนี่ก็เป็นครั้งที่สี่แล้ว

เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ความสามารถที่แท้จริงของทั้งสองฝ่ายนั้นไม่เพียงแต่ห่างชั้นกัน แต่ยังห่างชั้นกันมากขึ้นกว่าเดิมเสียอีก

หลี่มู่ซือนอนแผ่ลงบนเวที ช่วงอกของเธอสั่นหอบหายใจรุนแรง ผิวพรรณที่งดงามดุจหยกเต็มไปด้วยเหงื่อ คิ้วสีเข้มคู่นั้นย่นด้วยความเจ็บปวดเล็กน้อย และดวงตาก็เต็มไปด้วยความไม่ยินดี