ตอนที่ 692 เดี๋ยวฉันร้องเอง

ตอนที่ 692 เดี๋ยวฉันร้องเอง

โดยทั่วไปแล้ว ลู่เฉินกับเฉินเฟยเอ๋อร์ต้องไปถึงหังโจวในที่ 29 เพื่อร่วมซ้อมจริงหนึ่งครั้งก่อนแสดง จากนั้นเย็นวันที่ 30 เริ่มแสดงก็เป็นอันเสร็จสิ้น ไม่ต้องรีบมาถึงล่วงหน้า

เมื่อมาถึงระดับที่ทั้งสองคนเป็นดาราตัวท็อปแบบนี้ ตารางการเดินทางทุกวันถูกจัดแน่นมาก อยากจะเจียดเวลาว่างสองสามวันจึงไม่ง่าย

ถ้าหากคิวไม่ทันจริงๆ ต้องไปกลับวันนั้นเลยก็ไม่แปลก

และเนื่องจากว่าช่วงนี้ ‘ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว’ ได้รับความนิยมมากจริงๆ อิทธิพลของคนทั้งสองจึงเยอะมาก ในเมืองหลวงมีปาปารัสซี่คอยห้อมล้อมอยู่ทุกวัน ดังนั้นลู่เฉินจึงสั่งให้ฟางฮุ่ยจัดการแผนการถ่ายทำใหม่ ส่วนตัวเองก็พาเฉินเฟยเอ๋อร์ไปหังโจวล่วงหน้า

ถือว่าหลีกเลี่ยงสถานการณ์ไปได้บ้าง

เนื่องจากการรักษาความลับของการเดินทางทำได้ดีมาก ทางสื่อถึงไม่รู้ข่าว ดังนั้นทั้งสองคนจึงมาถึงบ้านใหม่ที่หังโจวได้อย่างราบรื่น ถือว่าพอหายใจหายคอได้บ้าง

สิ่งแรกที่ทำเมื่อถึงบ้าน เฉินเฟยเอ๋อร์โทรไปหาเถียนเถียนก่อน “พวกเราถึงหังโจวแล้วนะ…”

เถียนเถียนตกใจมาก “เชรดเข้! พวกเธอมาถึงตั้งแต่เมื่อไร ไหนบอกว่าวันพรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอ”

อดีตพิธีกรสาวสวยแห่งสถานีโทรทัศน์เจ้อตงคนนี้นานทีจะพูดคำหยาบ เพราะตื่นเต้นมากเกินไปจริงๆ “งั้นก็ดีเลยสถานีของฉันอยากให้ฉันช่วยเหลือ เชิญพวกเธอสองคนมาร่วมรายการทอล์กโชว์ด้วยกัน!”

“อะไรคือสถานีของเธอ ตอนนี้เธอลาออกแล้วไม่ใช่เหรอ”

เฉินเฟยเอ๋อร์พูดอย่างไม่สบอารมณ์ “”พวกเรามาก่อนล่วงหน้าเพราะไม่ต้องการเป็นจุดสนใจ ไม่ได้ต้องการเป็นจุดเด่น ตัวเธอรู้ก็พอแล้ว อย่าบอกคนอื่นล่ะ”

“ไม่มีน้ำใจเลย!”

เถียนเถียนพูดอย่างดูแคลนหนึ่งประโยค จากนั้นก็หัวเราะฮิๆ แล้วเอ่ยว่า “งั้นฉันจะสั่งอาหารไปให้พวกเธอ ยังไงพวกเธอก็ต้องกินข้าวที่บ้านใช่ไหมล่ะ พาเก๋อเกินถ่าน่าไปด้วยดีไหม”

เฉินเฟยเอ๋อร์ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ดังนั้นเย็นวันนั้นเถียนเถียนจึงพาเก๋อเกินถ่าน่ามาด้วย ทั้งสี่คนกินข้าวเย็นมื้อแห่งความสุขอยู่ในบ้าน

วันถัดมาตอนบ่าย ทุกคนรีบมุ่งไปยังสนามกีฬามังกรเหลืองหรือสนามกีฬาหวงหลง เพื่อซ้อมการแสดงคอนเสิร์ต ‘เดอะวอยซ์ไชน่า’

สถานีโทรทัศน์เจ้อตงให้ความสำคัญต่อคอนเสิร์ตนี้มาก ก่อนรอบชิงชนะเลิศ ‘เดอะวอยซ์ไชน่า’ ได้จัดการเตรียมพร้อมทุกด้านไว้แต่เนิ่นๆ แล้ว ดังนั้นตอนที่ลู่เฉินและคนอื่นๆ มาถึงสถานที่จัดงานคอนเสิร์ต สนามกีฬาที่สามารถจุคนได้เจ็ดหมื่นห้าพันที่นั่งโดยทั่วไปได้ตกแต่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว

หน้าจอขนาดยักษ์สามตัวล้อมรอบเวทีใหญ่ตรงกลาง ไฟเลเซอร์แต่ละดวงแขวนอยู่กลางอากาศ โลโก้ ‘เดอะวอยซ์ไชน่า’ ความยาวยี่สิบเมตรแขวนอยู่ตรงกลางสะดุดตายิ่งนัก หน้างานยังมีทีมงานอีกมากมายกำลังยุ่งอยู่

โซนด้านหลังเวที ลู่เฉินกับเฉินเฟยเอ๋อร์ได้พบกับซือฟางและเลี่ยวเจี่ยที่รีบมาถึงหังโจวตอนเช้าวันนี้

โค้ชทั้งสี่ของ ‘เดอะวอยซ์ไชน่า’ มารวมตัวกันอีกครั้ง

เฉินเฟยเอ๋อร์แนะนำเก๋อเกินถ่าน่าให้ทั้งสองคนรู้จัก

“นี่คือสาวน้อยที่จะขึ้นแสดงบนเวทีวันพรุ่งนี้ตอนเย็นเหรอ”

ซือฟางชอบเก๋อเกินถ่าน่าที่สวยและปากหวานคนนี้เป็นอย่างมาก ดึงมือน้อยของเธอแล้วถามว่า “ปีนี้อายุเท่าไรแล้ว”

เก๋อเกินถ่าน่าตอบเสียงหวาน “พี่ซือฟาง ปีนี้หนูอายุสิบสี่ปีค่ะ”

“เพิ่งสิบสี่ปีเองเหรอ…”

ซือฟางรู้สึกสงสารเล็กน้อย “อายุน้อยขนาดนี้ก็มาร้องเพลงแล้ว พ่อแม่ของเธอล่ะ”

เก๋อเกินถ่าน่าตอบว่า “พ่อกับแม่อยู่บ้านที่ทุ่งหญ้าค่ะ”

ซือฟางส่ายหน้า กอดและหอมเธอ จากนั้นจึงถามลู่เฉิน “เธอร้องเพลงอะไร”

ลู่เฉินเอ่ยว่า “ร้องเพลงเดี่ยวหนึ่งเพลง จากนั้นผมกับเฟยเอ๋อร์จะพาเธอร้องเพลงที่สองด้วยกัน”

ซือฟางพูดกับเก๋อเกินถ่าน่า “สู้ๆ พี่จะดูการซ้อมแสดงของเธอ” ถ้าเห็นข้อความนี้จากที่อื่นโปรดกลับมาเยี่ยมเราบ้างนะ ไอรีนโนเวล ขอบคุนจ้า