ตอนที่ 708 เหมือนได้ของมีค่า

ตอนที่ 708 เหมือนได้ของมีค่า

นอกช่องทางออกผู้โดยสาร B3 ของสนามบินนานาชาตินิวยอร์ก มีผู้คนล้นหลาม

นักข่าวหลายคนถือเลนส์กล้องสั้นและยาวปะปนอยู่ท่ามกลางฝูงชน และยังมีนักข่าวของสถานีโทรทัศน์ที่ทำการถ่ายสดหน้างาน ทำให้ห้องโถงใหญ่อึกทึกครึกโครมอย่างเห็นได้ชัด

และที่มากสุดก็คือพวกที่กำลังรอคอยให้เพื่อนๆ และญาติสนิทกลับมาอย่างปลอดภัย พวกเขามีทั้งคนแก่ เด็ก และคนท้อง บางคนชูป้ายที่มีชื่อเขียนอยู่บนนั้น บางคนก็ถือช่อดอกไม้

ทางสนามบินได้จัดเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจำนวนมากมาคอยรักษาความสงบเรียบร้อย ที่สนามบินยังมีตำรวจติดอาวุธครบมือ

ตอนที่ผู้โดยสารกลุ่มแรกของเที่ยวบิน UD725 ออกมาจากช่องทางเดิน กลุ่มคนที่อยู่ด้านนอกส่งเสียงดังฮือฮายกใหญ่ พวกนักข่าวพยายามเบียดเข้าไปในกลุ่มผู้คน เสียกดชัตเตอร์ของกล้องดังขึ้นพร้อมแสงแฟลชวูบวาบเป็นระลอก!

ครอบครัวได้เจอหน้ากัน เพื่อนรักได้เจอกันอีกครั้ง เป็นช่วงเวลาที่น่าประทับใจที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย มีหลายคนที่น้ำตาไหล หลังจากผ่านช่วงเวลาที่ตกใจกลัว พวกเขารู้ซึ้งถึงคุณค่าของชีวิตเป็นพิเศษ

และนี่คือช่วงเวลาแสดงความสามารถของพวกนักข่าวเช่นกัน

ลู่เฉินกับหวังเยี่ยนถูกนักข่าวคนหนึ่งขวางไว้ แต่ลู่เฉินแสร้งทำเป็นฟังภาษาอังกฤษไม่รู้เรื่องโบกมือปฏิเสธการสัมภาษณ์ของอีกฝ่าย รีบพาหวังเยี่ยนเบียดกลุ่มคนออกไปด้านนอก

นักข่าวที่ถือไมค์คนนี้ยักไหล่ ไม่ได้ใส่ใจมากนัก แล้วจึงหันไปหาเป้าหมายใหม่

เขาจะต้องไม่รู้แน่ๆ ว่าตัวเองพลาดอะไรไป

“ลู่เฉิน!”

เสียงตะโกนที่เต็มไปด้วยความดีใจ ทำให้ลู่เฉินมองหาหลี่มู่ซือที่มาต้อนรับได้อย่างราบรื่น

ลู่เฉินยิ้มเอ่ยทักทาย “พี่มู่ซือ”

ไม่เจอกันพักหนึ่ง หลี่มู่ซือหุ่นเพรียวขึ้นเล็กน้อย ผิวของเธอแทนขึ้นไม่น้อยเมื่ออยู่ที่สหรัฐอเมริกา แต่เห็นได้ชัดว่าสุขภาพแข็งแรงมาก สวมชุดกระโปรงลายดอกสีขาวมีความเป็นผู้หญิงมาก

หลี่มู่ซือรีบเดินเข้ามาหา อ้าแขนสองข้างสวมกอดเขาอย่างแรง

กอดนี้ออกจะหวานชื่นไปหน่อย ทำเอาลู่เฉินถึงกับอายเล็กน้อย

หลี่มู่ซือปล่อยมือ ยกกำปั้นทุบไปที่หน้าอกของเขาหนึ่งที “นายทำเอาฉันตกอกตกใจหมด!”

ลู่เฉินหัวเราะเอ่ยว่า “ตอนนี้ก็สบายดีอยู่ไม่ใช่เหรอครับ”

หลี่มู่ซือส่ายหน้า เอ่ยว่า “ปะ ฉันจะส่งพวกนายไปโรงแรมก่อน”

หลี่มู่ซือขับรถมาเอง รถมาเซราติสีขาวสี่ประตูคันหนึ่งพาลู่เฉินกับหวังเยี่ยนมุ่งหน้าไปยังเขตแมนแฮตตันของนครนิวยอร์ก

แมนแฮตตันเป็นหนึ่งในห้าเขตปกครองของนครนิวยอร์กที่มีประชากรหนาแน่นมากที่สุด เทียบเท่ากับเทศมณฑลนิวยอร์ก มันถูกล้อมรอบด้วยแม่น้ำอีสต์ แม่น้ำฮัดสัน รวมถึงแม่น้ำฮาร์เล็ม ประกอบไปด้วยเกาะแมนแฮตตันและกาะเล็กๆ ที่อยู่ติดกัน

เขตที่เป็นเงินเป็นทองทุกตารางนิ้วแห่งนี้ถูกบรรยายว่าเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของทั้งประเทศสหรัฐอเมริกา ในขณะเดียวกันก็เป็นสถานที่ของอาคารสำนักงานใหญ่สหประชาชาติ และวอลล์สตรีตของแมนแฮตตันตอนล่างก็คือที่ตั้งของตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์กและตลาดหลักทรัพย์แนสแด็ก

นอกจากนี้ตลาดอสังหาริมทรัพย์ของมันก็แพงที่สุดในโลก บริษัทข้ามชาติหลายแห่งได้ตั้งสำนักงานใหญ่ที่นี่เช่นกัน

หลี่มู่ซือจองโรงแรมฮิลตันที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองแมนแฮตตันให้ลู่เฉิน ตัวเธอเองก็พักอยู่ในโรงแรมนี้จองห้องพักสำหรับนักธุรกิจระยะยาว คอยนั่งบัญชาการ ‘สู้รบ’ ของเว็บไซต์ระดมทุนเพื่อเข้าตลาดหลักทรัพย์แนสแด็ก

ธุรกิจอินเทอร์เน็ตของจีนที่อายุน้อยอย่างเว็บไซต์ระดมทุน ถึงแม้จะได้แสดงการเติบโตในอนาคตและศักยภาพในการทำไรที่ดีแล้ว แต่ถ้าอยากจะได้เงินจากการเข้าตลาดหลักทรัพย์แนสแด็ก ก็ต้องเล่นเกมพนันหลายอย่าง ต้องยอมเสียผลประโยชน์บางส่วนถึงจะสมความปรารถนา

พวกคนฉลาดหัวกะทิของวอลล์สตรีต เป็นพวกกินคนไม่คายกระดูกทั้งนั้น หลี่มู่ซือมาที่นิวยอร์กระยะหนึ่งแล้วจนถึงตอนนี้เพิ่งจะบรรลุความก้าวหน้า

ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ลากลู่เฉินมาที่อเมริกาหรอก