ตอนที่ 71 อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา

ตอนที่ 71 อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา

กระเป๋าที่ลู่เฉินพกมาธรรมดามาก ซื้อทางออนไลน์มาแค่สิบกว่าหยวน แต่ในกระเป๋าธรรมดาใบนี้กลับใส่ธนบัตรใบละร้อยเป็นปึกๆ เต็มกระเป๋า พนักงานธนาคารจัดเรียงไว้ให้เป็นระเบียบ สีแดงจนแสบตา

ตอนที่เขารูดซิปกระเป๋า ในห้องรับแขกไร้ซึ่งสุ้มเสียงใดๆ

หลินหรูไม่ร้องโวยวายอีก จ้องไปที่ธนบัตรที่เต็มอยู่ในกระเป๋า

ฟางเหวินคังเอามือป้องปากไว้ ตกตะลึง อ้าปากกรามค้างจนมองดูน่าตลก

ลู่เฉินได้รับการอบรมสั่งสอนดีมาตั้งแต่เด็ก ฟางอวิ๋นสั่งสอนเขาอย่างเข้มงวด แต่หลังจากที่เขาไปเรียนในเมืองหางโจวแล้วก็ไม่ค่อยเชื่อฟังเท่าไร เพราะฉะนั้นตอนที่ตระกูลลู่มีฐานะทางบ้านดี เขาก็ไม่เคยทำตัวเป็นลูกผู้ลากมากดีอะไร

แต่ตอนนี้ ลู่เฉินอยากจะหยิบเงินเป็นปึกๆ ที่อยู่ในกระเป๋าออกมา แล้วฟาดไปที่ใบหน้าของทั้งสองคน!

เขาไม่คิดจะคืนเงินด้วยซ้ำ แต่เขาก็รู้จักนิสัยของแม่ตัวเองดี

“พูดมา พวกคุณอยากจะได้เงินคืนเท่าไร”

หลินหรูกลืนน้ำลาย แสยะยิ้มออกมาอย่างเสแสร้ง กระทั่งไม่ถือสาที่ลู่เฉินตบหน้าลูกชายตัวเองเมื่อครู่ แล้วถามว่า “เสี่ยวเฉิน เธอไปเอาเงินเยอะแยะมาจากไหน”

เงินที่อยู่ในกระเป๋าใบนี้ต้องมีหลักแสนเป็นอย่างน้อย หรืออาจจะมีถึงหลักล้าน!

แต่ก่อนถึงตระกูลลู่จะมีเงิน ทว่าอยากจะหยิบเงินออกมามากขนาดนี้ในครั้งเดียวก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

นับประสาอะไรกับฐานะของตระกูลลู่ในตอนนี้ สู้ไม่ได้แม้แต่ครอบครัวคนธรรมดาด้วยซ้ำ

เธอเห็นเงินเป็นปึกๆ จนตาลาย ในใจรู้สึกสงสัยมาก แต่ความโลภก็มีสูงมากเช่นกัน!

ลู่เฉินพูดอย่างราบเรียบว่า “ปล้นมาจากธนาคาร คุณลองไปปล้นดูสิ คุณถนัดด้านนี้มากไม่ใช่เหรอ”

โดนคำพูดเสียดสีของลู่เฉินไปสองประโยค คนหน้าหนาอย่างหลินหรูก็ยังรู้สึกหน้าเสีย ใบหน้าจึงถมึงทึงทันที

“เธอประสบความสำเร็จแล้วสินะ อย่างนั้นก็คืนเงินของพวกเรามาก่อน…”

“ไม่มีเงินของพวกเรา!”

สิ่งที่ทุกคนคาดคิดไม่ถึงก็คือ ฟางหย่วนจงที่เงียบมาตลอดกลับระเบิดอารมณ์ในเวลานี้

สีหน้าของเขาแดงก่ำ แย่งสัญญาเข้าถือหุ้นที่อยู่ในมือของหลินหรูมา จากนั้นก็ฉีกทิ้งจนละเอียด แล้วพูดคำรามเสียงดังว่า “ตระกูลลู่ไม่ได้ติดหนี้พวกเรา และก็ไม่ได้ติดหนี้เธอด้วย หลินหรู!”

หลินหรูตกตะลึงจนพูดไม่ออก

เธอไม่เคยคาดฝันมาก่อนว่าสามีที่อ่อนแอของตัวเองจะทำเรื่องที่ดุเดือดแบบนี้ ผิดใจกับตัวเองก็ยังไม่พูดอะไร แต่เขากลับฉีกสัญญาการถือหุ้นไปแล้วเนี่ยสิ

เมื่อไม่มีสัญญาฉบับนี้ เธอจะเอาเงินจากตระกูลลู่มาได้อย่างไร

ฟางหย่วนจงไม่สนใจเธอ ผู้ชายวัยกลางคนที่มีสีหน้าเหนื่อยล้าพูดกับฟางอวิ๋นอย่างละอายใจว่า “เสี่ยวอวิ๋น พี่ขอโทษนะ ต่อไปพวกเราจะไม่มารบกวนเธออีก”

พูดจบ เขาก็หันหน้าเดินออกไปนอกประตู

หลินหรูได้สติกลับมา ตะโกนเสียงดังว่า “ฟางหย่วนจง!”

เธออยากจะกลืนกินสามีของตัวเองเสียให้ได้!

ฟางหย่วนจงไม่สนใจเธอเลยสักนิด เดินออกจากบ้านตระกูลลู่ไปโดยไม่หันหน้ากลับมามองอีก

ตอนนี้หลินหรูกับฟางเหวินคังงงเป็นไก่ตาแตกสุดๆ

ลู่เฉินรู้สึกประหลาดใจ แต่ก็ไม่ได้ตกใจมากเกินไป เพราะเขารู้ว่าลุงตัวเองก็มีนิสัยดีอยู่ เพียงแต่อ่อนแอเกินไป ปกติจะถูกหลินหรูป้าสะใภ้ข่มเป็นประจำ จึงไม่มีตำแหน่งอะไรในบ้านเลยสักนิด

ถ้าหากฟางอวิ๋นไม่อยากให้พี่ชายต้องลำบากใจเกินไป มีหรือเธอจะยอมรับความต้องการที่ไร้ยางอายของหลินหรู

การระเบิดอารมณ์ของฟางหย่วนจงในตอนนี้ แสดงว่าเขายังมีจิตสำนึกอยู่บ้าง ไม่อยากตัดขาดความสัมพันธ์กับญาติพี่น้อง

เขาปิดซิปกระเป๋าเป้อีกครั้ง แล้วพูดกับหลินหรูอย่างไม่ใยดีว่า “ป้าสะใภ้ ในเมื่อลุงกลับไปแล้ว อย่างนั้นพวกเราก็คงไม่เรียกพวกคุณอยู่ทานข้าวด้วยกันหรอกนะครับ ขอโทษด้วยจริงๆ”

ฟางเหวินคังร้องตะโกน “คิดจะไล่พวกเราเหรอ ก็คืนเงินมาให้หมดก่อนสิ!”

เขาแทบอยากจะแย่งกระเป๋าเป้ที่อยู่ในมือของลู่เฉินมา

ลู่เฉินหัวเราะเยาะ “ฉันไม่รู้ว่านายพูดอะไรอยู่ นายยังไม่ตื่นจากฝันใช่ไหม”

เดิมทีสัญญาที่มีก็ไม่มีผลบังคับใช้อะไร ตอนนี้ถูกฉีกไปแล้ว ฟางหย่วนจงก็กลับไปแล้ว สมองไม่สมประกอบของเขายังอยากจะให้อีกฝ่ายคืนเงินอีกเหรอ

หลินหรูก็ไม่ยอม แต่พอเห็นสีหน้าของลู่เฉิน เธอจึงรู้ดีว่าหากยังตอแยต่อไปตัวเองจะขายหน้าเอง ไม่แน่ฟางเหวินคังอาจต้องถูกต่อยอีก ดังนั้นเธอจึงดึงลูกชายของตัวเองให้รีบออกมาจากบ้านตระกูลลู่

หนี้ก้อนนี้ ต้องไปคิดบัญชีกับฟางหย่วนจงก่อน!

พอไล่ตัวน่าเกลียดทั้งสองคนออกไปแล้ว ลู่เฉินรู้สึกว่าอากาศในห้องสดชื่นขึ้นมาก

เขายิ้มพูดกับฟางอวิ๋น “แม่ครับ ตอนกลางวันพวกเรากินอะไรกันดี ผมหิวจนไส้แห้งหมดแล้ว!”

ฟางอวิ๋นถอนหายใจ พูดว่า “เสี่ยวเฉิน ลูกอย่าไปโทษลุงของลูกนะ ลุงลูกเขาก็จนปัญญาเหมือนกัน”

ลู่เฉินพยักหน้า “ผมยังยอมรับลุงอยู่ครับ ส่วนสองคนนั่น…ถ้าพวกเขามาอีก แม่ก็แจ้งความเลย!”

ฟางอวิ๋นยิ้มพูดอย่างขมขื่น “แม่รู้แล้ว”