ตอนที่ 825 เหอะๆ

ตอนที่ 825 เหอะๆ

การประชาสัมพันธ์ ‘เด็กหนุ่มท่องยุทธภพ’ มีไฮไลต์ใหญ่อยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือในขั้นตอนการถ่ายทำใช้เทคโนโลยีจอยักษ์ดิจิทัลใหม่ล่าสุดกลบข้อบกพร่องภาพยนตร์จอยักษ์ในอดีตที่ต้องใช้ฟิล์มพิเศษมาถ่ายทำ ควบคู่ไปกับการใช้อุปกรณ์ IMAX ตลอดทั้งกระบวนการ ทำให้ประสิทธิภาพของการชมภาพยนตร์ถึงมาตรฐานระดับโลก

แน่นอนว่าผลงานกำลังภายในชิ้นนี้ที่บริษัทผลิตภาพยนตร์วั่นหาวลงทุน แบ่งออกเป็นสองเวอร์ชันเพื่อตอบสนองความต้องการในการรับชมของผู้ชมที่แตกต่างกัน และรอบปฐมทัศน์นั้นแน่นอนว่าเป็นเวอร์ชันจอยักษ์อยู่แล้ว

ความยาวของภาพยนตร์มีถึง 110 นาที หรือเกือบสองชั่วโมง

ระหว่างการฉายภาพยนตร์ เสียงปรบมือและเสียงอุทานดังขึ้นเป็นระยะๆ ผู้ชมและนักข่าวมากกว่าหนึ่งพันคนดูเหมือนว่าจะถูกระบบจอยักษ์นี้พิชิตใจเข้าแล้ว

เมื่อภาพยนตร์จบลง ผู้ชมต่างปรบมืออย่างกระตือรือร้น แสงไฟค่อยๆ สว่างขึ้น และกระดาษฟอยล์หลากสีจำนวนนับไม่ถ้วนก็ตกลงมาจากท้องฟ้า ทีมงานภาพยนตร์ทุกคนที่เข้าร่วมในรอบปฐมทัศน์ขึ้นไปบนเวที ทำให้บรรยากาศในโรงฉายภาพยนตร์มาถึงจุดไคลแม็กซ์

ลู่เฉินไม่ได้นั่งชมความสนุกต่อ แต่พาเฉินเฟยเอ๋อร์และลู่ซีไปกล่าวลาหลู่เซิ่งต๋าผู้คุมหางเสือของบริษัทผลิตภาพยนตร์วั่นหาวด้วยกันอย่างสุภาพ แสดงความเสียใจที่ไม่สามารถอยู่ร่วมงานเลี้ยงฉลองจนจบงานได้

หลู่เซิ่งต๋าอารมณ์ดีสุดขีด ไม่อาจเก็บงำความพึงพอใจบนใบหน้าได้ เขาพูดอย่างสุภาพสองสามประโยค และก็ไม่ได้รั้งทั้งสามให้อยู่ต่อ ความสนใจของเขาได้หายไปแล้วอย่างเห็นชัดเจน

เมื่อออกจากโรงภาพยนตร์ที่มีเสียงดังอึกทึก ลู่เฉินสูดอากาศบริสุทธิ์จากภายนอกเข้าไปเต็มปอด สมองโล่ง จิตใจแจ่มใสขึ้นมาก

เมอร์เซเดสเบนซ์ที่จางเสี่ยวฟางขับมาจอดรออยู่ที่ริมฟุตบาทแล้วเรียบร้อย ในขณะที่ลู่เฉินกำลังเปิดประตูรถให้แฟนกับพี่สาวเข้าไป ทันใดนั้นมีคนโผล่พรวดพราดเข้ามาด้านข้างของเขาอย่างกะทันหัน

ไมโครโฟนตัวหนึ่งถูกส่งไปยังด้านหน้าลู่เฉินด้วยความเร็วสูง

“สวัสดีค่ะลู่เฉิน ฉันเป็นนักข่าวจากเฟยซวิ่นเอนเตอร์เทนเมนต์ ขอสัมภาษณ์คุณสักหน่อยได้ไหมคะ”

ลู่เฉินหมดคำพูด เขายอมนักข่าวคนนี้เลยจริงๆ เพื่อนร่วมอาชีพคนอื่นๆ ล้วนกำลังชมและสัมภาษณ์อยู่ในโรงภาพยนตร์แท้ๆ แต่เธอกลับพาคนมานั่งเฝ้าอยู่ข้างนอก อีกทั้งเก้าในสิบส่วนนั้นมาตั้งตาเฝ้ารอตนเองโดยเฉพาะ

หากเป็นนักข่าวคนอื่น ลู่เฉินไม่จำเป็นต้องให้ความสนใจ แต่ทว่าเฉินเฟยมีเดียร่วมงานกับเฟยซวิ่นด้วยดีเสมอมา ดังนั้นเขาจึงหันกลับมาพร้อมกับเอ่ยว่า “ได้ครับ แต่ให้แค่สามข้อเท่านั้นนะครับ”

นักข่าวสาวจากเฟยซวิ่นเอนเตอร์เทนเมนต์คนนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นคนฉลาดและมีความสามารถ เธอคิดคำถามมาก่อนหน้านี้แล้วอย่างไม่ต้องสงสัย หลังจากได้รับคำอนุญาตจากลู่เฉินแล้ว เธอถามขึ้นโดยไม่ต้องคิดเลย “หลังจากได้ชมภาพยนตร์ ‘เด็กหนุ่มท่องยุทธภพ’ ไปแล้ว คุณมีความคิดเห็นอย่างไรเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้บ้างคะ”

คำถามนี้ตอบยากจริงๆ แม้ว่าจะมีการกล่าวกันว่าลู่เฉินได้ชมเชยบริษัทผลิตภาพยนตร์วั่นหาวและ ‘เด็กหนุ่มท่องยุทธภพ’ มาแล้วครั้งหนึ่ง แต่นั่นก็เป็นเพียงก่อนการรับชมภาพยนตร์ คำพูดมากมายเหล่านั้นก็ถือว่าเป็นคำพูดที่เป็นมารยาทเท่านั้น

ตอนนี้รอบปฐมทัศน์จบลงแล้ว ความคิดเห็นของลู่เฉินเกี่ยวกับ ‘เด็กหนุ่มท่องยุทธภพ’ ค่อนข้างเป็นประเด็นอ่อนไหว

ไม่ว่าเขาจะพูดดีหรือไม่ ล้วนแล้วแต่ถูกคนจับผิดคำพูดเอาได้ง่ายๆ

ลู่เฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและตอบไป “ผมในตอนนี้ก็เป็นนักแสดงคนหนึ่ง การชมภาพยนตร์ล้วนชมจากมุมมองของมืออาชีพ ผมคิดว่าภาพยนตร์ ‘เด็กหนุ่มท่องยุทธภพ’ ถ่ายทำออกมาได้ไม่เลวทีเดียว แต่โดยรวมแล้วมันขึ้นอยู่กับผู้ชมที่จะต้องตัดสินด้วยตัวเอง”

ภาษาทางการทูตที่กระชับและตรงตามมาตรฐาน ทำให้นักข่าวสาวคนนี้ได้ฟังก็รู้สึกเข็ดฟัน เธอรีบรุกถามต่อ “คุณคิดว่า ‘เด็กหนุ่มท่องยุทธภพ’ ถ่ายทำออกมาได้ไม่เลวจริงๆ เหรอคะ”

คำถามนี้ถามได้…

ลู่เฉินพยักหน้า “ฉากงดงาม ประสิทธิภาพจอยักษ์โดดเด่น”

ชมจริงๆ เหรอ?

สายตาของนักข่าวสาวเป็นประกาย ถามขึ้นอีกครั้ง “ถ้าอย่างนั้นคุณจะแนะนำเพื่อนให้ไปชมภาพยนตร์เรื่องนี้ไหมคะ”

บอกมาตามตรงเถอะน่า คุณรับเงินของบริษัทผลิตภาพยนตร์วั่นหาวไปทั้งหมดเท่าไรกันแน่!

ลู่เฉินเหลือบมองเธอ เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ผมไม่เคยแนะนำภาพยนตร์ให้เพื่อนๆ มาก่อนเลย”

คราวนี้ถึงตาของนักข่าวสาวพูดไม่ออกบ้าง เสียไปเปล่าๆ เลยหนึ่งคำถาม

เธอถามขึ้นอีกอย่างไม่ยอมแพ้ “ถ้าอย่างนั้น…”