ตอนที่ 850 ถูกซื้อตัวไป

ตอนที่ 850 ถูกซื้อตัวไป

หลี่มู่ซือจบการศึกษาจากโรงเรียนธุรกิจวอร์ตัน ไม่ว่าไอคิวหรือหัวคิดทางธุรกิจของเธอนั้นล้วนล้ำหน้ากว่าคนทั่วไปเป็นอย่างมาก สิ่งที่เธอขาดไปมีเพียงแค่การจุดประกายแรงบันดาลใจเท่านั้น เมื่อคิดตามคำแนะนำของลู่เฉิน ความฉลาดเฉียบแหลมที่ฝังอยู่ในตัวเธอก็ปะทุออกมาทันที

“ความคิดนี้ฉันซื้อ…”

ดวงตาของหลี่มู่ซือเต็มไปด้วยเเสงระยิบระยับ เธอไม่มีความลังเลใดๆ “เงื่อนไขแล้วแต่นายเลย”

สิ่งที่เธอพูดกับลู่เฉินก่อนหน้านี้เป็นเพียงเรื่องล้อเล่น การลงทุนหลายร้อยล้านไปจนถึงหลายพันล้าน มีที่ไหนจะเล่นเป็นเด็กเช่นนี้ แม้ว่าเธอได้ความคิดของลู่เฉินมาแล้วสามารถทิ้งเขาไปทำเองคนเดียวได้ แต่คุณหนูหลี่คนนี้ก็ไม่ได้เป็นคนไร้คุณธรรมขนาดนั้น

ลู่เฉินยิ้มพร้อมกับพูดว่า “เงื่อนไขเพิ่งจะถูกพี่พูดไปแล้ว ส่วนข้อตกลงอย่างละเอียดพวกพี่ทั้งสามคนตกลงกันเองเถอะ ผมไม่ขอร่วม”

“นายไม่ต้องการถือหุ้นจริงๆ เหรอ”

หลี่มู่ซือรู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมาก เธอรู้ดีว่าถ้าหากโครงการนี้สำเร็จจะทำกำไรได้มากแค่ไหน

ตอนนี้คลื่นพลังงานใหม่กำลังเติบโตและพัฒนาอย่างเต็มที่ แนวคิดอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมได้ซึมลึกเข้าไปในจิตใจของผู้คนแล้ว โครงการจักรยานแชร์ริ่งสอดคล้องตามกระแสความนิยมของยุคสมัยอย่างแท้จริง และมีศักยภาพในการเติบโตสูงมาก

แต่ทว่าลู่เฉินกลับยกให้เธออย่างง่ายดาย แม้แต่ส่วนแบ่งหุ้นก็ไม่ต้องการ ที่จริงแล้วมันทำให้เธอรู้สึกเหลือเชื่อหน่อยๆ

ลู่เฉินส่ายหัวไปมา “ไม่ต้องจริงๆ พวกพี่ทำกันเพลินๆ เถอะ”

มีความทรงจำมากมายในโลกแห่งความฝันนั้น ไหนจะศักยภาพทั้งหมดที่มีอยู่ตอนนี้ หากเขาคิดจะหาเงินก็มีความคิดสร้างสรรค์มากมายจริงๆ ในการหาเงิน เป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำให้ทั้งหมดนั้นเป็นจริง

ที่เสนอไอเดียจักรยานแชร์ริ่งนี้ จริงๆ แล้วก็ที่เพื่อตอบแทนหลี่มู่ซือที่เป็นเสมือนตัวแทนของตระกูลหลี่ ถ้าไม่มีตระกูลหลี่ที่เปรียบเสมือนต้นไม้ใหญ่เป็นที่กันลมกันฝน ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เฉินเฟยมีเดียจะเติบโตในปักกิ่งได้ราบรื่นเช่นนี้

ต้นไม้ใหญ่ต้นนี้ยังต้องเป็นที่พึ่งพาไปอีกนาน ออกความเห็นหน่อยจะเป็นไรไปเล่า

หาผลประโยชน์ให้ลู่ซีและเฉินเฟยเอ๋อร์เสียหน่อยก็ถือเป็นผลพลอยได้แล้วกัน

ในที่สุดหลี่มู่ซือก็แน่ใจว่าลู่เฉินไม่ได้ล้อเล่น เธอพูดกับเฉินเฟยเอ๋อร์อย่างปลงใจว่า “เธอนี่ได้เจอกับสามีที่ดีจริงๆ นะ ขนาดหุ้นหลายร้อยล้านก็ยังไม่ต้องการ”

เฉินเฟยเอ๋อร์เม้มปากหัวเราะเบาๆ ในดวงตาที่มองไปยังลู่เฉินเต็มไปด้วยความรัก

หลี่มู่ซือจู่ๆ ก็รู้สึกอิจฉาเล็กๆ ในใจ เธอส่ายหัวพร้อมพูดว่า “ไม่เอาก็ไม่เอา ถ้าอย่างนั้นฉันจะทำกับลู่ซีและเฟยเอ๋อร์ อ่อ ใช่สิ…”

เธอคิดถึงเรื่องอื่นขึ้นมาได้ ก่อนจะคว้าตัวลู่เฉินเอาไว้แล้วพูดว่า “นายคิดชื่อให้ด้วยสิ คงไม่เรียกมันว่าจักรยานแชร์ริ่งใช่ไหม”

ลู่เฉินคิดไปคิดมา แล้วจึงเอาปากกากับกระดาษมาเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษสามตัว ‘OFO’

“OFO?” หลี่มู่ซือสงสัย “หมายความว่าอะไร”

ลู่เฉินพูดว่า “พี่ค่อยๆ ดูให้ละเอียด…”

เฉินเฟยเอ๋อร์และลู่ซีได้ฟังก็สงสัย ทั้งคู่เลยหันหัวมาดูว่าลู่เฉินกำลังอุบอิบอะไรเอาไว้

เฉินเฟยเอ๋อร์เหลือบมอง แล้วพูดขึ้นอย่างลังเลว่า “เหมือนจักรยาน?”

ตัวอักษรภาษาอังกฤษสามตัว ‘OFO’ ที่ลู่เฉินเขียนไม่ได้ตรงตามมาตรฐาน ตัว ‘F’ ถูกดึงขึ้นสูงและดัดแปลงรูปร่าง ผสมกับตัว ‘O’ กลมๆ สองตัว คล้ายกับคันจับของจักรยานที่รวมเข้ากับล้อหน้าล้อหลัง ซึ่งนั่นก็คือภาพลักษณ์ของจักรยานทั่วไปไอรีนโนเวล

“ถูกต้อง!”

ลู่เฉินยิ้มพร้อมพูดว่า “แต่ไม่มีรางวัลให้นะ พวกเราใช้สิ่งนี้เป็นโลโก้ของจักรยานแชร์ริ่งเถอะ อีกอย่างคำว่า OFOจะเข้าใจว่าเป็น ออนไลน์ ผสมผสาน ออฟไลน์…”

เขาถือโอกาสเขียนภาษาอังกฤษหนึ่งประโยคลงในกระดาษ ‘การผสมผสานระหว่างออนไลน์และออฟไลน์!’

“ออนไลน์ ผสมผสาน ออฟไลน์ การผสมผสานระหว่างออนไลน์และออฟไลน์…”

หลี่มู่ซืออ่านออกมา แววตาของเธอดูซับซ้อนมากขึ้น ชื่นชม ทอดถอนใจ ตื่นตัว ดีใจ และอารมณ์อื่นๆ ปะปนกันไปหมด เธอจ้องไปที่ลู่เฉินอย่างเงียบๆ “มันน่าเสียดายจริงๆ ที่นายไม่ทำธุรกิจ”