ตอนที่ 859 ปรมาจารย์

ตอนที่ 859 ปรมาจารย์

ท่ามกลางเสียงคลื่นที่ดังมาจากที่ไกลๆ ลู่เฉินตื่นขึ้นมาแล้ว

เมื่อเขาลืมตาขึ้นสิ่งแรกที่เขาเห็นคือเพดานที่ตกแต่งด้วยบอร์ดยิปซัม ลวดลายคลาสสิคสไตล์ยุโรปถูกผสมผสานกันอย่างลงตัว มีความวิจิตรงดงามอย่างมาก

หน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานที่เชื่อมระหว่างห้องนอนกับระเบียงเปิดอยู่ ลมทะเลพัดผ่านประตูและหน้าต่าง พัดเอากลิ่นและเสียงลมทะเลเข้ามา รวมถึงแสงแดดที่อบอุ่นและสดใสอีกด้วย

ลู่เฉินใช้เวลาหลายวินาทีก่อนจะได้สติขึ้นว่าตนมาพักผ่อนกับเฉินเฟยเอ๋อร์อยู่ที่เกาะเล็กๆ แห่งหนึ่งที่มัลดีฟส์

เขาอดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไปคลำ แต่กลับพบว่าอีกด้านของเตียงว่างเปล่า

“นายตื่นแล้วเหรอ”

ตอนนี้เอง เฉินเฟยเอ๋อร์ถือจานอาหารสีเงินเข้ามาในห้องนอน พร้อมกับพูดด้วยรอยยิ้มว่า “มื้อเช้าพอดี ลองฝีมือของฉันหน่อย”

บนถาดอาหารมีนม ไข่ดาว ชีส เบคอนและอื่นๆ วางอยู่ ทุกอย่างร้อนๆ ส่งกลิ่นยั่วยวน

ลู่เฉินอดไม่ได้ที่จะขยับนิ้วชี้ แล้วลุกขึ้นนั่งทันที

เขาไม่ได้รีบร้อนไปล้างหน้าแปรงฟัน เขากินอาหารเช้าที่เฉินเฟยเอ๋อร์ทำด้วยตัวเองเสียจนหมดเกลี้ยง

พึงพอใจอย่างมาก

เพิ่งจะกินเสร็จ เฉินเฟยเอ๋อร์ก็ยื่นผ้าขนหนูร้อนสะอาดให้อย่างเอาใจ ลู่เฉินรับมาเช็ดปาก ก่อนจะรั้งเธอเอาไว้ในอ้อมกอดตัวเอง

เฉินเฟยเอ๋อร์หัวเราะอย่างมีเสน่ห์ “อย่าเล่น นายต้องไปออกกำลังกายอีกนะ…”

ลู่เฉินโอบกอดเธอเอาไว้ในอ้อมกอด เขาถอนหายใจยาวก่อนจะพูดออกมาในคราวเดียว “ผมไม่อยากขยับเลย”

หลายวันที่พักยังเกาะนางฟ้า ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นเวลาที่มีความสุขที่สุดในชีวิตเขา โยนงานทั้งหมดทิ้งไป ไม่ต้องไปสนใจความวุ่นวายจากโลกภายนอก ใช้เวลาร่วมกันอย่างเงียบๆ สองคนกับคนที่รักบนเกาะที่ห่างไกลจากความเร่งรีบและความวุ่นวายของโลกนี้

นอนจนกว่าจะตื่นขึ้นเองตามธรรมชาติในตอนเช้า หรือไม่ก็ทำกิจกรรมคู่สุดร้อนแรงยามเช้า รับประทานอาหารเช้าก่อนออกกำลังกายสักหน่อย นั่งบนระเบียงและอ่านหนังสือสักสองสามหน้า หรือไปตกปลาที่ท่าเรือเล็กๆ เท่านี้เวลาช่วงเช้าก็หมดลงแล้ว

งีบตอนเที่ยงสักเล็กน้อย ก่อนจะตื่นไปที่ชายหาดเพื่ออาบแดดหรือว่ายน้ำ เดินเล่นบนเกาะหลังอาหารเย็น หรือจุดไฟร้องเพลงเต้นรำ และบางครั้งเพลิดเพลินกับทางช้างเผือกที่สดใสบนท้องฟ้าในยามค่ำคืนด้วยกัน…

ช่างน่าเสียดายยิ่งเป็นช่วงเวลาที่ดีมากเท่าไรยิ่งเห็นได้ชัดว่ามันสั้น อีกเพียงหนึ่งวันก็ต้องกลับไปแล้ว ถึงแม้ว่าทั้งสองมีสิทธิ์ที่จะเอาแต่ใจอยู่บ้างสักหน่อย แต่สุดท้ายก็ไม่เอาแต่ใจถึงขั้นนั้น

รอครั้งหน้าค่อยมาใหม่แล้วกัน

วันที่ 29 ตุลาคม ลู่เฉินและเฉินเฟยเอ๋อร์เดินทางออกจากเกาะนางฟ้า บินจากมัลดีฟส์สู่ปักกิ่ง

และในตอนนี้เอง ภาพยนตร์เรื่อง ‘กระบี่เย้ยยุทธจักร’ ภาคแรก ‘กระบี่จากเทือกเขาฮว่าซาน’ ก็ได้ออกจากโรงภาพยนตร์ทุกแห่งอย่างเป็นทางการแล้ว สรุปยอดจำหน่ายตั๋วอยู่ที่หนึ่งพันเจ็ดร้อยห้าสิบสองล้านหยวน ได้กลายเป็นแชมป์ยอดจำหน่ายตั๋วของภาพยนตร์ในประเทศในปีนี้ไปเลย!

แม้ว่าจะมีเวลาอีกหนึ่งเดือน แต่ทั้งวงการก็พากันคาดเดาว่า ภาพยนตร์เรื่อง ‘กระบี่เย้ยยุทธจักร’ ได้ล็อกตำแหน่งแชมป์เอาไว้แล้ว เพราะว่าภาพยนตร์ในประเทศที่เข้าฉายในเดือนพฤศจิกายนและธันวาคมไม่น่าจะทำลายสถิตินี้ได้

อีกอย่างสินค้าที่ระลึกที่เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์เรื่อง ‘กระบี่เย้ยยุทธจักร’ ก็มียอดขายถึงสองร้อยหกสิบห้าล้านหยวน เมื่อรวมสองอย่างเข้าด้วยกันก็มีมูลค่าถึงสองพันล้านหยวนเลย นี่ยังไม่รวมการจำหน่ายลิขสิทธิ์ของภาพยนตร์เรื่อง ‘กระบี่เย้ยยุทธจักร’ ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติฮู่ไห่ รวมถึงการอนุญาตให้ใช้ลิขสิทธิ์แบรนด์สินค้าสู่ภายนอกด้วย

ผลกำไรสูง จนทำให้คนไม่รู้เท่าไรอิจฉา

ผลกำไรของภาพยนตร์เรื่อง ‘กระบี่เย้ยยุทธจักร’ นั้นสามารถคาดเดาได้ ยอดจำหน่ายตั๋วที่หนึ่งพันเจ็ดร้อยห้าสิบสองล้านหยวนก็มีกำไรราวๆ แปดร้อยล้านหยวนโดยประมาณ หักต้นทุนไปสามร้อยล้านก็มีกำไรสุทธิที่ห้าร้อยล้าน ยอดขายสินค้าที่ระลึกที่เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์สองร้อยหกสิบห้าล้านสามารถหากำไรได้เกือบสองร้อยล้าน การขายลิขสิทธิ์ได้มาหนึ่งร้อยห้าสิบล้าน การอนุญาตให้ใช้ลิขสิทธิ์แบรนด์สินค้าทำเงินได้อีกเกือบหนึ่งร้อยล้าน…