ตอนที่ 885 อัปเกรด

ตอนที่ 885 อัปเกรด

ลู่เฉินตื่นมาตอนเช้าเป็นเวลาเก้าโมงแล้ว

ปกติเขาจะตื่นนอนประมาณหกโมงเช้า จากนั้นไปออกกำลังกายเกือบสองชั่วโมง เวลาเก้าโมงโดยส่วนใหญ่เป็นเวลาทำงานแล้ว น้อยมากที่จะตื่นสายขนาดนี้

แต่เหตุการณ์เมื่อคืนนี้มีความพิเศษเกินไป ความดีใจที่เฉินเฟยเอ๋อร์ท้องทำให้ลู่เฉินนอนไม่หลับ จนกระทั่งเวลาหกโมงเช้าถึงงัวเงียผล็อยหลับไป

ตอนที่ตื่นขึ้นมา เฉินเฟยเอ๋อร์ยังคงนอนอยู่ในอ้อมกอดของเขา

มองดูหญิงอันเป็นที่รัก ลู่เฉินอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะก้มหน้าจูบริมฝีปากของเธออย่างดูดดื่มหนึ่งที

เฉินเฟยเอ๋อร์ถูกเขา ‘รบกวนและลวนลาม’ จึงร้องเสียงงัวเงียตื่นขึ้นมา

ลู่เฉินยิ้มเอ่ยว่า “คุณแม่ของลูก อรุณสวัสดิ์ครับ!”

เฉินเฟยเอ๋อร์ที่เพิ่งตื่นนอนได้ยินก็พลันตกตะลึง แล้วจึงเข้าใจทันที เธอทำเป็นดุทุบไปที่หน้าอกของเขาสองที เผยความรู้สึกขวยเขินออกมาโดยไม่ตั้งใจ ลู่เฉินมองแล้วยิ่งกระชุ่มกระชวยหัวใจ

ถึงแม้จะรักกันมานานหลายปีแล้ว แต่เสน่ห์ดึงดูดที่เฉินเฟยเอ๋อร์มีต่อเขาไม่เคยลดน้อยลงเลย ตรงกันข้ามกลับยิ่งรักยิ่งหลงมากขึ้น ราวกับสุราหอมที่บ่มไว้นานแก้วหนึ่ง ยิ่งได้ชิมยิ่งได้รสชาติ

ดังนั้นเขาจึงเกิดอารมณ์พลุ่งพล่านอีกแล้ว

เฉินเฟยเอ๋อร์ที่ถูกสวมกอดอยู่ในอ้อมอกของเขาสัมผัสได้ทันที เธอหัวเราะคิกคัก กำปั้นเล็กที่ทุบหน้าอกของลู่เฉินคลายออก ก่อนจะชี้นิ้วไปที่หน้าอกล่ำสันของเขาแล้ววาดเป็นวงกลม

หากเป็นเมื่อก่อน ลู่เฉินจะกลายร่างเป็นหมาป่า กลืนกินหนูน้อยหมวกแดงที่อยู่ในอ้อมกอดไปทั้งตัวไม่เหลือแม้แต่กระดูก แต่ตอนนี้ไม่ได้จริงๆ เมื่อนึกถึงว่าในท้องของเธอกำลังมีลูกน้อยที่เริ่มเติบโต ดังนั้นจึงได้แต่อดกลั้น

มองดูท่าทางอัดอั้นของลู่เฉิน เฉินเฟยเอ๋อร์กลั้นขำไม่อยู่ เธอบิดตัวออกมาจากอ้อมกอดของลู่เฉิน แล้วกระซิบข้างหูว่า “ต้องรอเป็นปีเลยนะ นายจะทนไหวเหรอ”

ลู่เฉินยืนกรานเด็ดเดี่ยว “อดทนไม่ไหวก็ต้องทน จริงๆ ก็ไม่มีปัญหาอะไรมาก”

ดังคำกล่าวที่ว่าได้ลิ้มรสแล้วก็อยากจะกินอีก ตอนแรกคงลำบากเล็กน้อย แต่เมื่อคุ้นชินแล้วก็ไม่เป็นไร ถ้าหากไม่มีจิตใจที่แน่วแน่เลยสักนิด ลู่เฉินคงไม่อดทนฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ทุกวันเป็นเวลานานถึงสี่ปีได้

ในวงการบันเทิง ดาราจำนวนไม่น้อยมักจะมีข่าวฉาวตอนที่ภรรยากำลังตั้งครรภ์ คนแบบนี้ในอดีตคือคนที่ลู่เฉินดูถูกมาก แล้วเขาจะกลายเป็นคนประเภทนั้นที่ตัวเองดูถูกเหยียดหยามได้อย่างไร

เฉินเฟยเอ๋อร์ชื่นใจ “จริงเหรอ เด็กดีจริงๆ งั้นหาเมียน้อยให้นายสักคนดีไหม ฉันใจกว้างมากนะ”

แบบนี้ยังพอเป็นเรื่องจริงได้ ขอแค่ลู่เฉินย้ายถิ่นไปอยู่ที่ฮ่องกงหรือไต้หวัน ตามกฎหมายของเขตปกครองพิเศษนั้นสามารถมีภรรยาได้อีก และตอนนี้ก็ยังทันรถเที่ยวสุดท้าย เพราะอีกสองสามปีก็ต้องปรับปรุงแก้ไขกฎหมายแล้ว

หากจะพูดแบบไม่เกรงใจ ด้วยฐานะและเงื่อนไขของลู่เฉิน ถ้าหากเขาอยากจะมีภรรยาอีก ไม่รู้ว่ามีผู้หญิงอีกกี่คนที่ยอมเป็นภรรยาคนที่สองคนที่สามของเขา

แต่ลู่เฉินกลับปฏิเสธสิ่งล่อใจอย่างไม่ลังเล ตอบทันทีว่า “ไม่เอา ผมมีคุณคนเดียวก็พอแล้วครับ”

เฉินเฟยเอ๋อร์ทำเสียงฮึดฮัดหนึ่งที มองเขาตาขวางอย่างแง่งอน พลางเอ่ยว่า “นายอย่าคิดว่าฉันไม่รู้ น้องเสี่ยวชูของนาย แล้วก็เถียนเถียน จริงๆ แล้วชอบนายมากๆ”

ลู่เฉินยิ้มเจื่อนๆ “ผมไม่มีความคิดแบบนั้นจริงๆ ครับ”

เขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่า มู่เสี่ยวชูแอบชอบเขามาโดยตลอด และจะไม่รู้อีกได้อย่างไรว่า เถียนถียนก็แอบชอบเขามานานมากเช่นกัน

ในฐานะผู้ชายที่มีความรับผิดชอบและมีความสามารถที่จะรับผิดชอบ เขาได้สัญญากับเฉินเฟยเอ๋อร์ไว้นานแล้วว่าจะรักเธอตลอดไป แล้วตัวเองจะผิดคำสัญญาได้อย่างไรเล่า

ดังนั้นจึงไม่รับความหวังดีของอีกฝ่าย และชดเชยด้วยวิธีอื่น

ลู่เฉินยังรู้อีกว่า เฉินเฟยเอ๋อร์จู่ๆ มาพูดแบบนี้ แปดเก้าในสิบส่วนคงเป็นเพราะว่าตั้งครรภ์ ในใจจึงเกิดความรู้สึกไม่ปลอดภัย ปกติเธอไม่ค่อยมีนิสัยชี้หึงเท่าไรนัก

เมื่อคิดแล้ว เขาจึงยิ่งสงสาร สวมกอดเฉินเฟยเอ๋อร์เอ่ยพูดอย่างจริงจัง “คุณไม่ต้องคิดมาก ทั้งชีวิตนี้ของผมจะยอมรับคุณแค่คนเดียวเท่านั้น คนอื่นต่อให้สวยมากแค่ไหน ก็ไม่สามารถแทนที่คุณได้”

คำรักที่ไพเราะน่าฟัง ละลายอารมณ์หงุดหงิดในใจของเฉินเฟยเอ๋อร์ เธอสัมผัสได้ถึงความรักที่ร้อนแรงไม่มีกั๊กของลู่เฉินที่มีต่อตัวเองได้อย่างแท้จริง

อารมณ์รักกระเพื่อมอยู่ในนัยน์ตาของเธอ จู่ๆ เธอก็พลิกตัวกดทับลู่เฉิน แล้วพูดอย่างอ้อยอิ่งว่า “นายอย่าขยับ…”